Vlijmscherpe Ireen Wüst wint haar mooiste titel ooit

WERELDKampioen - Alles wat ze wilde winnen heeft Ireen Wüst al gewonnen. Maar geen van haar zeges vond ze mooier dan die van gisteren, de 1500 meter op de WK afstanden in Inzell.
Wereldkampioen 1500 meter Ireen Wüst uit haar vreugde op de hoogste trede van het podium in Inzell. ©Copyright 2019 The Associated Press. All rights reserved.

De reden lag voor haar veel dieper dan alleen sportief succes. Ze won deze keer voor twee.

Wüst reed dit weekend in Inzell vol emotie rond. Het was ruim vijf weken geleden dat haar beste vriendin Paulien van Deutekom overleed. Pas vijf weken, voor Wüst. Weken die begonnen met een EK allround, twee dagen na de uitvaart, waar ze wel reed, maar er met haar hoofd niet bij was. Na de afloop van de eerste dag zat ze kapot in een kille perstent. "Dit is het moeilijkste wat er is. Schaatsen is ontzettend belangrijk voor mij. Maar uiteindelijk draait het daar niet om in het leven."

Daar in die tent in Collalbo zat een schaatsster (32) die zich kwetsbaar durfde op te stellen. Die zich ook bewust was dat haar verdriet de wereld over zou gaan. Ze veroverde uiteindelijk geen eremetaal. Meedoen zonder op te geven was de winst.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Voor medailles gaan, dat kon weer op dit WK. In de weken tussen de toernooien liet coach Peter Kolder haar de vrije hand. "Elke dag maakten we een plan, elke dag kon dat plan weer de prullenbak in. Je moet zo iemand laten gaan. Met Ireen weet je dat het toch wel goed komt."

Pas de laatste week zag hij de focus terugkeren. De drie kilometer, donderdag, ging nog niet heel goed, maar ze merkte wel dat ze in vorm was. De 1500 meter moest 'haar' afstand worden. Zaterdag was de rug wat stijf, dus werd besloten de 1000 meter te laten schieten. Het ging op de WK nog om één afstand, één moment.

Dat het goed zou gaan, zag coach Kolder gisterochtend al. "Ze was zo scherp als een scheermes. Alles was irritatie, iedereen kreeg een sneer. Op deze manier had ze dat dit jaar nog niet gehad." Zelf sprak ze van een cocon waar ze in zat. Zelfs vriendin Letitia de Jong mocht even niet dichtbij komen. "Ik heb dan geen ruzie hoor. Mijn wereld wordt gewoon even klein en ik geef korte antwoorden."

Er waren twijfels, ze voelde zo veel onrust dat ze zichzelf tijdens een rustmoment in haar bed maar bleef afvragen hoe dat kwam. Het antwoord lag voor de hand. Ze reed de 1500 meter niet alleen voor haar, maar deze keer ook voor iemand anders. Coach Kolder verwoordde het nog het best. "Ze zette zich schrap in het ijs."

Het ijs, de plek waar ze na de uitvaart haar houvast vond. Een vaste structuur in een periode van onzekerheid. Maar inmiddels ook de plek waar ze 'alle eerste keren' moeilijk vindt. "Toen ik de schaatsbaan hier in Inzell opstapte, kwamen toch ook weer herinneringen terug. Gelukkig was ik hier al een tijdje."

Top van de berg

Haar race was er een die pas goed ging na de eerste ronde. Vlak na de start maakte ze een missertje. Daarna kwam ze in een ritme. Na afloop van de wedstrijd bleek ze met een halve seconde verschil te hebben gewonnen. De Japanse Miho Takagi werd tweede, Brittany Bowe uit Amerika derde. Het was voor Wüst haar vierde wereldtitel op de 1500 meter. Wüst: "Als Collalbo de bodem was, dan is dit de top van de berg."

Juist op zo'n moment winnen, kenmerkt de topsporter in Wüst. In de sport waar het draait om een paar meetmomenten per jaar, weet Wüst als geen ander hoe zij 'om het echie' moet rijden, zoals ze zelf zei. Het is een gave die potentiële opvolgers als Antoinette de Jong (nog) niet hebben, of wellicht nooit zullen krijgen. Wüst probeert het nu door te geven aan haar nieuwe teamgenoot Esmee Visser, vertelde die laatste in Zuid-Duitsland.

Langzaam manoeuvreert Wüst zich zo in de rol van leermeester. Ze liet met haar titel ook zien dat zij nog steeds de beste schaatsster van Nederland is. Er volgen nog twee toernooien in Amerika, waar ze het doel probeert te halen waar ze eigenlijk voor wilde gaan dit jaar: een wereldrecord. Maar dat is voor later. Het ging gisteren vooral om haar emotionele eerbetoon.