Sjinkie Knegt loopt ernstige brandwonden op bij ongeluk met houtkachel

Sjinkie Knegt heeft donderdagochtend in zijn huis in Bantega zware brandwonden opgelopen. De kleding van de 29-jarige shorttracker vatte vlam toen hij zijn houtkachel aan wilde steken. De Fries werd met een ambulance naar het ziekenhuis in Groningen overgebracht.
Sjinkie Knegt bij de 1000 meter short track in Gangneung, tijdens de Olympische Winterspelen van 2018, in Zuid-Korea. ©Copyright 2019 The Associated Press. All rights reserved.

Het meest getroffen is Knegts linkerbeen met tweedegraads brandwonden. Elders op zijn lichaam heeft hij derdegraads brandwonden, maar deze zijn beperkter in omvang dan de wond aan zijn been. Het is nog onduidelijk hoe lang zijn herstel gaat duren.

Het is het tweede ongeluk in korte tijd voor de wereldkampioen van 2015. Half december raakte de fanatieke klusser in zijn garage bekneld tussen zijn vorkheftruck en een deurpost. Hij brak niets, maar zijn spieren kregen zo’n opdoffer dat hij niet meer kon schaatsen.

Hij was nog niet van dat ongeluk hersteld toen hij afgelopen week de hoop uitsprak om dit seizoen aan het WK in Sofia, halverwege maart, deel te nemen. Die hoop is met het ongeluk met zijn houtkachel helemaal verdwenen.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Bondscoach Otter deed na het bekendmaken van het voorval emotioneel zijn verhaal voor de camera van de NOS. De coach had al in de ochtend contact gehad met de vrouw van Knegt, die hem in de woonkamer had aangetroffen en de hulpdiensten had ingeschakeld. Het beeld van zijn pupil met brandende kleding deed Otters stem breken. ‘Je ziet echt zo’n kereltje in brand staan.’

Valpartijen en blessures

Knegt heeft in het kleine decennium dat hij in de shorttracktop meedraait meerdere malen laten zien dat hij een veerkrachtig atleet is. Valpartijen en blessures horen bij de sport. Omdat er vaak binnen korte tijd weer een race gereden moet worden, leren shorttrackers snel niet terug, maar alleen vooruit te kijken. De Fries beheerst dat als geen ander.

In februari 2016 verliet Knegt het ijs in Dordrecht bij de wereldbekerfinale op een brancard. Hij was tijdens de aflossingswedstrijd in de boarding geklapt en werd met drie gebroken ribben, een gekneusde long en een gescheurde lever in het ziekenhuis opgenomen.

Ieder ander zou daarna met enige huiver zich weer in het aflossingsgeweld storten. Knegt niet. ‘Een goedaardig soort Alzheimer’, noemt bondscoach Otter dat. Knegt vergeet de pijn en de tegenslagen en duikt elke wedstrijd in alsof het niet fout kan gaan. Een jaar na de harde val in Dordrecht wist hij met acrobatische toeren de wereldtitel op de relay binnen te slepen in Rotterdam.

De man uit Bantega is iemand die leeft voor de kick. Afgelopen zomer kreeg hij van Otter vrijaf om zich uit te leven in de autocross. In een door hemzelf opgebouwde knaloranje auto waar na een tijdje geen deukloos stukje carrosserie meer op te vinden was, scheurde hij op hoge snelheid door het mulle zand.

De risico’s van het crossparcours en de ijsbaan, waar de mannen met messen aan hun voeten zich met ruim 50 kilometer door krappe bochten worstelen, bleken uiteindelijk minder dan het gevaar thuis. Juist een ongeluk in zijn eigen woonkamer lijkt Knegts grootste te overwinnen tegenslag te worden. Eentje die hij niet zo gemakkelijk vergeten zal. Otter: ’Je kunt beter een arm of een been breken dan flink verbrand zijn. Dat hij hier nog lang mee bezig is, is evident.’ Bij derdegraads brandwonden is vaak huidtransplantatie nodig en neemt het herstel veel tijd in beslag.

Grafstemming

De klap voor Knegts ploeggenoten, die aan de vooravond van het EK stonden, was ook enorm. Otter had zijn atleten pas ingelicht toen er wat meer bekend was over de situatie. Toen hadden de schaatsers net met journalisten van kranten en televisie hoopvol op het toernooi vooruitgeblikt.

Suzanne Schulting wilde haar naam als olympisch kampioene voor het eerst op een titeltoernooi waarmaken. Ze wilde laten zien dat ze drie dagen lang bij de les kan blijven. Bij de mannen zagen Daan Breeuwsma, Itzhak de Laat en Dylan Hoogerwerf kansen om uit de schaduw van de afwezige Knegt te stappen. Die verwachtingsvolle zin om te racen was na de onheilstijding in één keer weg. Otter: ’Er hing een grafstemming. Dit komt ongelooflijk hard aan. Bij alle atleten zal dit als een zwaar juk op de schouders rusten.’

Het is de vraag of de schaatsers dat gewicht van zich af kunnen schudden en op het EK, dat een feestje voor de Nederlandse shorttrackers en het publiek moest worden, vrijuit kunnen rijden. Otter vermoedt dat zijn pupillen er professioneel genoeg voor zijn en misschien kan het zelfs een motiverende werking hebben. ‘Ik denk dat ze het, als het moet, van zich af kunnen zetten. En als er winst is of een glorieus moment, dat ze dan aan Sjinkie kunnen denken.’