Gooi ze eruit, die Britten, dan kan de EU vooruit

ideeën over de grens

Inzichten, geselecteerd uit internationale media en sites

The Guardian

Sinds de Amerikaanse verkiezingen van 2016, schrijft Ben Tarnoff, zijn er twee anti-Trumpscholen ontstaan. De eerste wil terug naar 'hoe het was'. Dit is de positie van politieke midden en de Democratische partijleiding. Zo beloofde Democratenleider Nancy Pelosi na de verkiezingsoverwinning voor het Huis van Afgevaardigden 'de checks and balances van de Grondwet' te herstellen.

De andere school wil juist een nieuwe progressieve meerderheid opbouwen die het Trumpisme wil ontmantelen, maar scherp afwijkt van de bedrijfsvriendelijke Democratische partij. Tegenover het nihilisme van rechts en het voorzichtige gemanoeuvreer van het midden, propageert het een visie van een duurzame wereld voor de héle werkende klasse - jong, migrant, gay. Die strijd is verre van gestreden, en niet alleen vanwege Trump en zijn aanhang. "De Democratische partij wordt nog steeds geregeerd door het centrum, dat buitengewoon bedreven is in het inkapselen en ontmantelen van sociale bewegingen. Ze heeft vaker pogingen haar om te vormen tot een ware partij van links de kop ingedrukt."

The Economist

De socialisten zijn terug. Met enig ongenoegen - want het is tenslotte een liberaal blad - signaleert The Economist het fenomeen: de millennials hebben het socialisme omarmd.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Het begon met oude(re) mannen, Bernie Sanders in de VS en Jeremy Corbyn in Groot-Brittannië. Ze behielden hun linkse geloof ten tijde van het Thatcherisme, Reaganisme, Blairisme en Clintonisme. Het opmerkelijkst is het verschijnsel in de VS, waar socialisme en zelfs sociaal-democratie een vies woord was - en vaak nog is. Toen Sanders het opnam tegen Clinton werden zijn ideeën over gezondheidszorg, ongelijkheid en klimaat bestreden als 'gevaarlijk want socialistisch'. Toch kreeg hij meer steun van jongeren dan Hillary Clinton - van wie velen vervolgens nalieten op Hillary te stemmen, net zoals bij de Brexit jongere 'Blijvers' thuisbleven.

Het socialisme rukt op, meent The Economist, omdat het een scherpzinnige kijk heeft op wat er verkeerd is gegaan. Terwijl rechts zich terugtrekt in chauvinisme en nostalgie, richt links de focus op ongelijkheid, milieu en hoe de gewone burger weer macht te geven." Naïef over begrotingen, bureaucratie en de zakenwereld zijn ze wel, vindt The Economist.

carnegieeurope.eu

Wijs ze de deur! Het is de hoogste tijd dat de Britten opstappen, met of zonder deal, meent Judy Dempsey. "De waarheid is dat de EU-leiders en diplomaten in Brussel de onthutsende incompetentie van de Britse regering, oppositie, Brexit- en Remainerkampen zat zijn. Ze beseffen dat de Brexit een afleiding is in een veranderende wereld waarin Europa probeert zijn geopolitieke positie te bepalen. Ze willen een punt zetten achter de hele Brexit-sage."

Londen heeft sinds zijn toetreden in 1973 altijd een ambivalente relatie gehad met de EU. Volgens Dempsey is het zaak daar een eind aan te maken. Het voortzetten van het Britse lidmaatschap, door een ander referendum of een rommelig compromis, zou zelfs vergif zijn. De kloof tussen Brexiteers en Remainers is zo diep dat een verlamde Britse delegatie uit angst voor welk besluit ook alle pogingen zou blokkeren om de Europese defensie, veiligheid en buitenlandse politiek echte tanden te geven.

"Het komt erop neer dat de EU, bevrijd van de Britse ambivalentie, haar eigen lot kan bepalen. Geen excuses meer."