Natacha (22) werd vier jaar lang misbruikt door haar stiefvader: “Hij kreeg voorwaardelijke straf en woont nog altijd thuis”

Vier jaar lang werd Natacha (22) misbruikt door haar stiefvader. Pas toen ze 18 was, durfde ze naar de politie te stappen. De man kreeg alleen een voorwaardelijke straf opgelegd. "Mijn moeder trok partij voor hem en gooide mij buiten. Hij woont nog steeds thuis en kan gaan en staan waar hij wil. Terwijl ik voor het leven getraumatiseerd ben en mijn familie zich tegen mij keerde. Wie is er dan het zwaarst gestraft? De dader of het slachtoffer?"
Foto ter illustratie. ©This content is subject to copyright.

Natacha's stiefvader leerde haar moeder kennen toen ze twee was. "Ik heb nooit anders geweten dan dat hij in ons leven was. In mijn kindertijd verliep dat contact heel normaal, maar tijdens mijn pubertijd veranderde er iets. Mijn stiefvader begon me meer aan te raken dan nodig was. 'Kom eens hier', zei hij dan. En hij trok me tegen zich aan voor 'een extra dikke knuffel', zoals hij dat noemde. Ik vond dat onaangenaam, maar zei er niets van. Om de lieve vrede thuis te bewaren. Tot het op mijn veertiende escaleerde."

Het gebeurde voor het eerst in de Ardennen, vlak na het trouwfeest van Natacha's moeder en haar stiefvader. "De huwelijksreis was er eentje met het hele gezin. We hadden een chalet gehuurd en ik was me na het avondeten gaan douchen. Ik had net mijn pyjama aangetrokken, toen mijn stiefvader de kamer binnenkwam. Hij gooide me op het bed, rukte mijn pyjamabroek naar beneden en met zijn vingers scheurde hij ruw mijn maagdenvlies. Ik bloedde. Ik weet nog dat ik mijn moeder de trap hoorde oplopen en dacht: 'Oef, mama is hier. Nu gaat het ophouden.' Toen ze de kamer binnenkwam, zag ik aan haar blik dat ze onmiddellijk besefte wat er gebeurd was. Maar mijn stiefvader zei 'dat we alleen maar aan het spelen waren'. En dat mijn pyjamabroek per ongeluk naar beneden was gezakt. Mijn moeder aanvaardde dat. Ik stond als aan de grond genageld en durfde niks meer te zeggen. Wat moest ik ook zeggen? Mijn moeder geloofde hém."

Foto's

Nadien werd Natacha vier jaar lang misbruikt door haar stiefvader. "Wanneer hij daar zin in had. Soms wekenlang niet, soms vijf keer per dag. Meestal wanneer hij gedronken had. Tot de dag van vandaag word ik misselijk van de geur van porto. Telkens ik dát rook, wist ik hoe laat het was."

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

"Hij nam ook foto's van mij - terwijl ik sliep of onder de douche stond. Die foto's stuurde hij me dan wanneer ik op school zat. Of hij stuurde foto's van zichzelf, waarop hij mijn kleren droeg. Nylonkousen, bijvoorbeeld. Als ik thuiskwam, vond ik die nylonkousen in mijn kamer. Helemaal bevlekt. Mijn moeder moet het geweten hebben. Soms hoorde ik hen ruziemaken. En dan hoorde ik hem alles ontkennen, en haar alles geloven."

Pas toen Natacha 18 werd, durfde ze haar toenmalige vriendje in vertrouwen te nemen. Zijn ouders zorgden ervoor dat ze naar de politie stapte. Haar stiefvader werd gearresteerd en in voorhechtenis genomen. "Mijn moeder heeft er nooit met een woord over gerept. Ze ging hem zelfs elke dag bezoeken in de gevangenis. En toen hij na drie maanden vrijkwam in afwachting van zijn proces, heeft ze mij op straat gezet. Letterlijk. Ik ging buiten een sigaretje roken, en mijn moeder vroeg me om mijn huissleutel. Toen ik die gaf, is ze naar binnen gegaan en heeft ze de deur op slot gedraaid."

"Daar stond ik dan, met een brief van een deurwaarder. Als ik me thuis nog zou laten zien, moest ik een boete van 1.320 euro betalen. Gelukkig hebben de ouders van mijn vriendje me toen opgevangen."

Maar de echte mokerslag moest nog komen. Want ook al heeft de rechtbank van Oudenaarde Natacha's stiefvader in 2014 veroordeeld voor het jarenlange misbruik, toch bracht hij geen dag meer door in de gevangenis. "Hij is veroordeeld tot vier jaar voorwaardelijk. Dat wil zeggen dat hij niet naar de cel moet als hij zich aan de voorwaarden houdt die hem opgelegd zijn: uit mijn buurt blijven, geen alcohol meer drinken en zich laten behandelen voor zijn seksueel afwijkende gedrag. Ik heb beroep aangetekend en daardoor heeft hij een zwaardere straf gekregen: vijf jaar, maar nog steeds voorwaardelijk. Hij moet me ook een schadevergoeding van 8.500 euro betalen. Maar omdat hij in schuldbemiddeling is gegaan, kán hij dat zogezegd niet."

Kinderwens

Natacha voelt zich in de steek gelaten. "Hij komt er zonder echte straf vanaf, ik ben als slachtoffer twéé keer gestraft. Eerst door het misbruik, daarna door justitie. Ik ben gestopt met mijn studies, heb vier zelfmoordpogingen achter de rug en mijn hele familie heeft mij laten vallen. En mijn stiefvader? Die moet zich af en toe eens melden bij een psycholoog, maar that's it. Hij is nog altijd getrouwd met mijn moeder en kan gaan en staan waar hij wil."

Natacha vertelt het allemaal zakelijk, emotieloos bijna. Achter een kop thee in het huis waar ze nu samen met haar vriend en hun hond woont. "Ik ben gestopt met huilen. Nu probeer ik mijn leven op de rails te zetten. Een leven mét kinderen, dat weet ik zeker. Ook al ben ik zelf het meest vreselijke aangedaan wat je een kind kan aandoen, toch laat ik hen mijn kinderwens niet afpakken. Ik ben ook bezig met een opleiding als politieagente. Al ben ik nu al bang voor de dag dat er een meisje het commissariaat binnenstapt met de melding dat ze misbruikt is door haar stiefvader. Omdat ik niet weet niet hoe ik daarop zal reageren."

Nooit een sorry

"Ik heb wat er gebeurd is verwerkt, maar nog niet afgesloten. Dat kan ik pas wanneer justitie toch nog ingrijpt. Er loopt nog steeds een gerechtelijke procedure en ik hoop dat mijn stiefvader toch nog gestraft wordt voor wat hij me heeft aangedaan. Of dat hij op zijn minst gedwongen wordt de schadevergoeding te betalen. Niet omdat ik uit ben op zijn geld, maar omdat ik wil dat hij voélt dat hij verkeerd was. Dat is nu absoluut niet het geval."

"Een sorry heb ik nooit gekregen, maar een gepaste straf voor de man die mijn leven overhoopgehaald heeft: ik vind dat ik daar als slachtoffer recht op heb."