Lowie (55) kon pas stoppen met affaire nadat zoon hem betrapte: “Ik voelde me niet goed bij al dat liegen, maar bleef het wel doen”

Het is een klassiek verhaal, vindt Lowie (55). De klad zat in zijn huwelijk. Hij en zijn vrouw Martine (53) groeiden uit elkaar, en een andere vrouw kwam tussen hen beiden. Hij moest betrapt worden om definitief een punt achter zijn affaire te kunnen zetten, maar vandaag ziet hij zijn Martine liever dan ooit. Relatietherapeute Blanca van den Brand geeft ook de beste verwerkingstips voor de bedrieger en de bredrogene.
©Getty Images

“En dan te zeggen dat het begon met zoiets simpels als een brood.” Lowie (55) was een fervent hobbybakker, maar toen de kinderen het huis uit waren, werd dat een beetje een overbodige bezigheid. “De kinderen waren weg en Martine eet geen brood. Koolhydraten en gluten, weet je wel. Dus ik zat met grote overschotten. Ik plaatste een bericht in een lokaal krantje: ‘Broodmachine, bloem en gist, gratis op te halen’. Een vrouw kwam langs met een fles wijn als bedankje. Ellie en ik hadden een aangename babbel, een onmiddellijke klik. Ik werd er goedgezind van, maar stond er verder niet bij stil. Ik had haar mijn nummer gegeven voor het geval ze problemen zou hebben met de machine. Ze stuurde een foto van haar eerste zelfgebakken brood, met de vraag: proeven? Ik stuurde een foto van die fles wijn terug: meebrengen? We spraken af in een park in de buurt en aten daar op een bankje het brood met wijn en kaas. We hebben die dag alleen gepraat en een lange wandeling gemaakt. Maar ik wist dat het daar niet bij zou blijven.”

Afstand

Lowie: “Ik was twintig jaar getrouwd en onze relatie slabakte. Ik was heel verliefd op mijn vrouw, we hadden nog seks, maar we leefden naast elkaar. De dingen die we hadden meegemaakt ­— onder meer een van onze zoons die vaak ziek was, een inbraak — hadden ons niet sterker gemaakt maar uitgeput. Ruzie was er zelden, maar er werd ook weinig gelachen. De fut was eruit. Zij had veel werk, ik had het druk, en we deden niets leuks meer samen. Ik denk dat we dat allebei voelden, maar we hebben er nooit over gepraat. Laat staan iets aan gedaan.”

Ellie (49) was een frisse wind en een zielsgenoot. “Zij zat in een liefdeloos huwelijk waar ze geen enkel teken van genegenheid meer kreeg. Achteraf vertelde ze me dat ik die eerste ontmoeting zo lief voor haar was geweest dat ze er niet goed van was. In mijn ogen was ik gewoon beleefd, maar zij was blijkbaar vergeten hoe dat was: een hoffelijke man.”

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Dubbelleven

Wat begon met een picknick in het park, groeide uit tot een affaire met alles erop en eraan. “Van die eerste babbel komt een tweede afspraakje, een bezoekje aan het huis als er niemand is, spannende seks, veel praten en knuffelen. Onze verhouding heeft drie jaar geduurd en ik noem die periode, nu negen jaar geleden, mijn dubbelleven. Ik probeerde die twee relaties naast elkaar te onderhouden”, zegt Lowie. “Bij Martine probeerde ik te doen wat van me verwacht werd, Ellie was wat ik nodig had om de energie te kunnen opbrengen. Ik was anders bij Ellie: levendiger, ondernemender...”

Mannen zijn goed in ontrouw, wordt altijd gezegd. Ik vond het ver­schrik­ke­lijk en ervoer enorm veel stress

Lowie

“Mannen zijn goed in ontrouw, wordt altijd gezegd. Ze kunnen dat dubbelleven perfect in stand houden. Ik vond het verschrikkelijk en ervoer enorm veel stress. Ik voelde me niet goed bij al dat liegen, maar bleef het wel doen. De sfeer veranderde in die periode ook. Er waren veel ruzies met Martine. Kibbelpartijen waarbij niemand wil toegeven. Ik liet de zaken ook helemaal los. Martine is altijd slordig geweest, slecht in het organiseren van dingen. Ik heb dat altijd opgevangen en ervoor gezorgd dat de rekeningen betaald werden, de papieren in orde waren, dat er opgeruimd werd, dat het leven vlekkeloos verliep. Nu kon ik dat niet meer opbrengen. We leefden in chaos. Het was een vreemde gewaarwording om die twee levens te combineren. Ik was verliefd én verscheurd. Het was opwindend, maar het maakte me ook erg onrustig. We hebben twee honden thuis. Ik had de indruk dat zelfs zij merkten dat ik niet dezelfde was, dat ze de spanningen voelden.”

Paniekaanvallen

De ontrouw woog zwaar voor Lowie. “Ik begon me steeds meer te realiseren wat de gevolgen van mijn overspel zouden kunnen zijn: mijn vrouw, mijn zoons, ons mooie huis en ons fijne leven... Ik zou alles en iedereen kunnen verliezen. Uiteindelijk kon ik de druk niet meer aan. Hartkloppingen, paniekaanvallen, het werd me zelfs lichamelijk bijna te veel. Ik heb alles opgebiecht. Martine was triest en boos. Maar ook blij met mijn eerlijkheid. Ze zei meteen dat ze niet zonder mij kon of wou. We hebben dagenlang gepraat toen. Alles kwam eruit. De wereld is klein en dit dorp nog kleiner. Ze wist over wie het ging. We gingen met zijn tweeën herbeginnen, met een schone lei. Ondanks de goede wil van twee kanten, is dat niet gelukt.”

Zo’n ver­liefd­heid gaat niet on­mid­del­lijk weg, zelfs al zou je dat willen. Dat weg willen maar toch niet volledig afscheid nemen, heeft nog zo'n jaar geduurd. Toen is mijn zoon erachter gekomen

Lowie

Hoewel Lowie beloofde met Ellie te breken, kon hij zich niet aan zijn woord houden. Hij bleef haar zien. “Ik kan het niet uitleggen. Ik voelde me schuldig om het verdriet van mijn vrouw. Maar ik zag ook het verdriet van Ellie. Zo’n verliefdheid gaat niet onmiddellijk weg, zelfs al zou je dat willen. Een bemoedigend berichtje werd een afspraak om er een punt achter te zetten, en voor ik het wist, waren we weer vertrokken. Dat weg willen maar toch niet volledig afscheid nemen, heeft nog zo’n jaar geduurd. Toen is mijn zoon erachter gekomen. Op de klassieke manier: de telefoon die oplicht door een sms die binnenkomt. Hij heeft onmiddellijk zijn moeder gebeld. Ik ben hem daar dankbaar om. Het heeft me de kracht gegeven om volledig te breken, wat ik veel eerder had moeten doen. Ik wist het toen echt zeker: ik wil vechten voor mijn relatie.”

In therapie

Lowie en Martine gingen in therapie, wel zes jaar lang. “Zonder die man hadden we het niet gehaald, denk ik. Het helpt als er een professional bij zit om het gesprek te leiden en de juiste vragen te stellen”, zegt Lowie. “Op het eind gingen we maar één keer om de twee maanden, en belden we soms even tussendoor. Maar die therapie heeft ons op het juiste spoor gezet. Nu doen Martine en ik weer veel samen en babbelen we meer. Alles wordt gezegd nu.”

Ik kan mijn vrouw niet genoeg bewonderen dat ze erin geslaagd is om mij te vergeven

Lowie

“Dat onze zoons op de hoogte waren en ons gesteund hebben, vind ik erg mooi. Ze hadden toen allebei zelf wat last in hun relatie, en ik was bang dat ik hen door mijn bedrog het vertrouwen in de liefde had ontnomen. Maar ze hebben weer een vaste vriendin en wonen samen, dus dat zit goed. Ik kan mijn vrouw niet genoeg bewonderen dat ze erin geslaagd is om mij te vergeven. Heel soms hoor ik bij een meningsverschil een verwijt rond de ontrouw naar boven komen, maar dat gebeurt steeds minder. We zijn er sterker uit gekomen.”

De beste verwerkingstips van relatietherapeute Blanca van den Brand

Voor de bedrieger:

Wie de relatie op zijn grondvesten laat schudden, is ook verantwoordelijk voor het herstellen van de schade. Als aanstichter van het kwaad kan het lastig zijn om je te realiseren dat je vaak ook de oplossing in handen hebt.

1. Stop met liegen

Speel niet de beledigde onschuld als je partner iets vermoedt. Maak jezelf niet wijs dat het verzwijgen van ontrouw een daad van liefde is. Het zijn vooral de leugens die het vertrouwen om zeep helpen. Hoe langer je liegt, hoe traumatischer de ontrouw wordt en hoe kleiner de kans op herstel.

2. Leer de nodige lessen

Probeer de reden van de ontrouw te achterhalen. Meestal gaat het niet (alleen) om seks, maar om spanning, aandacht en waardering. Vaak gaat het ook niet om de ander, maar om het gevoel dat zij/hij je geeft: het gevoel dat je weer leeft, gezien, gehoord en geapprecieerd wordt. Iemand die al lang zijn of haar emoties, wensen en behoeftes heeft onderdrukt, kan volledig in de ban raken van een verliefdheid en alles willen opgeven om dat gevoel vast te kunnen houden. Weet dat je niet alleen hunkert naar de ander, maar ook naar erkenning en waardering in het algemeen. Dat je niet wegvlucht voor de confrontatie met de teleurstelling, boosheid, kritiek en afkeuring van je partner, maar dat je vooral wegvlucht voor jezelf, de persoon of karikatuur die je geworden was in de relatie. Laat dit een uitnodiging zijn om je leven anders in te richten. Laat het een wake-upcall zijn.

3. Toon begrip

Luister naar het verdriet, de teleurstelling en de boosheid van je partner. Blijf rustig en schiet niet telkens in de verdediging. Pak hem of haar gewoon even vast. En onthoud: het feit dat je partner er niet meer over praat, betekent niet dat hij/zij er niet meer aan denkt. Ga het gesprek niet uit de weg en doe het onderwerp nooit af als onbelangrijk of afgerond.

Blijf informeren naar elkaar. Misschien denk je dat je daarmee de pijn en het verdriet weer oprakelt, maar dat is niet het geval. Het verzacht juist de pijn en versnelt het verwerkingsproces. Gun je partner de tijd. Jij wist al langer wat er speelde. Je partner loopt achter de feiten aan. Het is dan ook niet aan jou om te bepalen wanneer hij/zij er overheen zou moeten zijn. Weet dat verwerking tijd kost. Reken op minimaal zes maanden heftigheid en één jaar rest (rouw)verschijnselen.

Doe alles wat nodig is om je onzekere partner het gevoel te geven dat jij niets (meer) te verbergen hebt en dat je alle tijd en moeite wilt investeren in jullie relatie

relatietherapeute Blanca van den Brand

4. Maak afspraken

Doe alles wat nodig is om het vertrouwen te herwinnen. Maak duidelijke afspraken waar je je aan wilt en kunt houden en waar jullie alle twee achter staan. Wat doe je met het object van affectie? Mag je elkaar nog een keer zien? Of wat doe je als je elkaar per ongeluk tegenkomt? Het is raadzaam dat het contact met de derde helemaal stopt. Als dat onmogelijk is, door gezamenlijke projecten of vrienden, is het goed je partner in volledige transparantie van alles op de hoogte te houden.

Zet je partner op nummer één. Blijf wat vaker thuis, wees emotioneel beschikbaar en bereikbaar. Doe alles wat nodig is om je onzekere partner het gevoel te geven dat jij niets (meer) te verbergen hebt en dat je alle tijd en moeite wilt investeren in jullie relatie.

5. Beleef alle emoties samen

De kunst bij het verwerken van ontrouw is — hoe moeilijk ook —het samen doorleven van alle bijbehorende emoties: de (aanhoudende) verliefdheid, het liefdesverdriet, de totale verwarring en eeuwige twijfel, maar ook schuldgevoelens of schaamte. Vaak probeert ‘het slachtoffer’ zichzelf onder controle te houden uit angst de ander in de armen van de charmante derde te drijven. Maar ook ‘de dader’ probeert alle emoties te onderdrukken, uit angst voor moeilijke gesprekken en heftige reacties. De praktijk leert dat je het er juist wél met elkaar over moet hebben. Niet zozeer in detail wat er allemaal gebeurd is, maar wel emotioneel. Wat vind je het ergste of moeilijkste aan de affaire? Wat raakt je het meeste? Wat heeft het gekost en wat heeft het je opgeleverd? Dat is de enige manier om er samen sterker uit te komen.

Voor de bedrogene:

Bedrogen worden is uiterst pijnlijk. Hysterische huilbuien, woede-aanvallen en ook heftige vrijpartijen kunnen het gevolg zijn. Maar ook walging en onzekerheid. Aantasting van je zelfrespect en eigenwaarde. Je hoeft niet meteen alle kranen van begrip open te draaien, maar op zeker moment moet je er wel rust in kunnen vinden. Of niet, en dan heb je altijd nog de keuze om weg te gaan. Maar let erop dat je het overspel niet gebruikt als machtsmiddel of wapen.

1. Vertrouw op je intuïtie

Als je vermoedt dat je partner ontrouw is, heb je waarschijnlijk gelijk. Een geheime liefde vreet tijd, kost energie, vereist oneerlijkheid, bedrog en een mate van afstandelijkheid. Vermoed je iets? Confronteer je partner op liefdevolle wijze, maar weet ook dat een eerste ontkenning geen uitsluitsel geeft.

Expliciete antwoorden leveren vaak ver­ont­rus­ten­de beelden op, maar bijna nooit de felbegeerde ge­rust­stel­ling en troost

relatietherapeute Blanca van den Brand

2. Stel alleen echte vragen:

Als je hebt ontdekt dat je partner ontrouw is geweest, wil je alles weten: wie, wat, waarom, waar, hoelang en hoe vaak? Expliciete antwoorden leveren vaak verontrustende beelden op, maar bijna nooit de felbegeerde geruststelling en troost. Uit schuldgevoel worden vaak meer details prijsgegeven dan wenselijk en er wordt voorbijgegaan aan de echte vraag: houd je nog van mij? Heb ik nog waarde voor je? Begeer je mij nog wel? Want dàt is wat je wil weten.

3. Doorleef je emoties

De kunst bij het verwerken van ontrouw is het normaliseren en samen beleven van alle emoties: de boosheid, de verlatingsangst, de onzekerheid en knagende  jaloezie, maar ook eventuele schuldgevoelens, afkeer, walging en twijfel. Je kan je schamen voor de achterbakse acties en keuzes van je partner, maar ook voor het feit dat je je partner niet meteen de deur uitzet. Doe jezelf niet relaxter voor dan je bent. Ga de schuld niet op je nemen, onderdruk je verdriet en boosheid niet, slik niet te veel in en ga ook niet overdreven behagen uit angst je partner definitief te verliezen. Durf eerlijk te zijn naar jezelf en elkaar. Hoeveel houden jullie écht nog van elkaar? Hoe is dit kunnen gebeuren? Hoe intiem, liefdevol, open en eerlijk waren jullie voor de affaire nog?

4. Vraag ook hoe de bedrieger zich voelt

Het is heel normaal dat je boos, bang en verdrietig bent, soms zelfs panisch en hysterisch, en dan weer verliefd en blij. Bedrogen worden keert je emotioneel binnenstebuiten. Maar ook je partner zit in een emotionele rollercoaster van schaamte, spijt, twijfel, schuldgevoelens en (liefdes)verdriet. Je doet er goed aan daar oog voor te hebben en ruimte voor te creëren ... Lastig en zwaar, maar waardevol, helend en verbindend.

5. Zoek professionele hulp

In het Chinees bestaat het woord ‘crisis’ uit twee tekens. Het ene staat voor bedreiging, het andere voor kans. Als jullie sterker uit deze crisis willen komen, moeten jullie alle twee de lessen leren die er in de ontrouw verscholen liggen. Zonder de hulp van een onafhankelijke professional bestaat de kans dat jullie dingen voor elkaar blijven verzwijgen uit angst de ander weg te duwen of onnodig te pijnigen. Dan blijven jullie rondjes draaien. Een echte doorbraak komt pas als je het lef hebt te zeggen waar het op staat, en de moed om het te horen. ‘Het spijt me dat ik je zoveel pijn heb gedaan, maar ik heb geen spijt van de affaire’. Pijnlijk om te zeggen en vreselijk om te horen, maar dat is het begin van de echte heling. Ook het managen van verwachtingen is belangrijk. Zodra er een begin van een keuze gemaakt is, mag de vreemdganger geen gevoelens meer koesteren voor de charmante derde, geen liefdesverdriet, geen twijfel. En de trouwe partner mag niet meer zeuren en treuren over het voorval. Maar zo werkt het vrijwel nooit. Voor beide partners  is het van levensbelang om ruimte te blijven creëren voor alle emoties. Dat  versnelt het verwerkingsproces en vergroot de kans op herstel. Het vergroot de intimiteit, het verstevigt de liefdesrelatie, het herstelt de vertrouwensbreuk en voorkomt op die manier herhaling of terugval.  Ga samen het gesprek en avontuur aan en kom sterker uit deze crisis. Dat kan. Echt.

Meer van Blanca van den Brand: insightorout.com

Lees ook:

Huwelijk Emma (56) en Paul (59) overleefde haar affaire met Duitse meesteroplichter: “Hoe kon ik zo dom zijn?” (+) 

Betekent ontrouw automatisch het einde van je relatie? Relatietherapeut: “Stel een liefdescontract op” (+) 

Alex (45) kon affaire van zijn vrouw achter zich laten: “Ik begreep haar nood aan spanning. Open relatie redde ons huwelijk” (+)