Jihadexpert over IS-weduwen en hun kroost: “Die kinderen hebben haat meegekregen met de paplepel”

Jihad-expert Montasser AlDe'emeh plaatst grote vraagtekens bij de beslissing van de rechter om zes IS-kinderen en hun moeders terug naar België te halen. "Die kinderen zijn in Syrië geïndoctrineerd en getraumatiseerd. Haat is hen met de paplepel ingegeven. Wij importeren een potentieel risico voor onze staatsveiligheid."
Jihad-expert Montasser AlDe'emeh. ©©AE

"Dit probleem had zich nooit gesteld als de grondwet zou voorschrijven dat mensen met een dubbele nationaliteit hun Belgische nationaliteit verliezen op het moment dat ze zich aansluiten bij een groepering als IS. Dan weten ze: zodra ik naar het kalifaat vertrek, kan ik niet meer terug." Aan het woord is Montasser AlDe'emeh, onderzoeker aan de KU Leuven en jihadexpert. Hij noemt de uitspraak van de Brusselse kortgedingrechter onbegrijpelijk. Die ging eergisteren in op de eis van IS-weduwen Tatiana Wielandt (26) en Bouchra Abouallal (25) en verplichtte de Belgische staat "alles in het werk te stellen om hun zes kinderen en hun moeders binnen de veertig dagen naar België te laten reizen". De twee vrouwen uit Borgerhout trokken eind 2012 naar het front in Syrië, hun mannen achterna. De mannen sneuvelden en vandaag zitten Wielandt en Abouallal met hun zes kinderen in een Koerdisch vluchtelingenkamp. Ze eisten dat de overheid hun kinderen terug naar België bracht. Een eerste keer vingen ze bot, maar nu haalden ze hun slag thuis.

België moet IS-weduwen Bouchra Abouallal ... ©VRT

Geen naïeve vrouwen

"Wielandt en Abouallal zijn geen naïeve vrouwen die braaf hun man gevolgd zijn", zegt AlDe'emeh, die beide vrouwen de voorbije jaren meermaals sprak. "Ze hebben jarenlang actief mee het radicaal-jihadistische gedachtegoed verspreid, meisjes gerekruteerd en zware bedreigingen geuit. Nu IS terrein verliest en zij in een gevangenenkamp beland zijn, willen ze terug. Vraag is of ze ook echt tot inkeer gekomen zijn en of het de taak van de overheid is om hen terug te halen. De overheid hééft in 2014 al eens alles in het werk gesteld om hen naar België te halen, maar toch zijn ze daarna weer naar Syrië getrokken. Uit niets bleek dat ze hun radicale gedachtegoed hadden afgezworen."

... en Tatiana Wielandt met hun zes kinderen naar ons land brengen. ©VRT

Vijf jaar cel is niks

Zodra ze in België landen, worden de twee moeders naar de gevangenis gestuurd. In maart werden ze bij verstek veroordeeld tot vijf jaar cel voor deelname aan terroristische activiteiten. "Vijf jaar is niks", zegt AlDe'emeh. "Daarvan moeten ze er hooguit vier uitzitten. Bovendien is al bewezen dat deradicaliseren in een gevangenis niet werkt. Maar ik stel me vooral vragen bij de kinderen. Die zijn in Syrië geïndoctrineerd en getraumatiseerd. Haat is hen met de paplepel ingegeven. Stel dat zo'n kind jarenlang begeleid wordt en het nadien alsnog een aanslag pleegt, wat ga je dan zeggen? Wij importeren een potentieel risico voor onze staatsveiligheid. En op basis van wat? Van een tv-reportage en onderzoeksrapport waarin men na een bezoek van amper een week al beweert dat die mensen geen gevaar betekenen voor onze samenleving. Dat is waanzin."

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

De reportage waar AlDe'emeh naar verwijst, is 'Voor de zonden van de vaders' van VRT-journalist Rudi Vranckx. "We hadden al veel aspecten van de oorlog in Syrië en de gruwel van IS belicht", zegt Vranckx. "Wat nog niet aan bod was gekomen, waren de kinderen in de kampen. Meer bepaald de vraag: 'Moeten zij verantwoordelijk gesteld worden en boeten voor de fouten van hun ouders?' In dat opzicht hebben wij het bezoek van psycholoog en kindertherapeut Gerrit Loots en Child Focus-directeur Heidi De Pauw aan het vluchtelingenkamp gevolgd. Onze taak is problemen aankaarten en tonen hoe het eraan toegaat, zonder te oordelen. Beslissingen moeten genomen worden door de politiek en het gerecht. De rechter heeft zich gebaseerd op het rapport van professor Loots en ons verslag daarvan."

De kans is groot dat de Belgische staat beroep aantekent tegen de beslissing van de rechter. Gisteren was dat nog niet beslist.