Jan Versteegh: 'Natuurlijk heb ik veel mazzel gehad'

Ondanks de ondermaatse kijkcijfers van zijn ­nieuwe show op SBS, 6 Inside, is Jan ­Versteegh (33) gelukkig. Donderdag komt zijn handboek voor gelukszoekers uit. 'Elke ­letter is van mij.'
Jan Versteegh ©Ilja Keizer

Hij begint er zelf over. Gevraagd naar zijn eigen geestelijke conditie ('heel gelukkig'), voegt Jan Versteegh er een recent geleerde les aan toe. Eentje die samenhangt met zijn nieuwe contract bij tv-zender SBS6 en zijn eerste ­programma daar, de tot op heden matig bekeken societyrubriek 6 Inside.

"De afgelopen maanden blijkt dat mijn geluk niet afhangt van het succes van wat ik doe. Dat is zo fijn om te merken. Ik had eerlijk gezegd het tegengestelde verwacht. Dat tegenvallende kijkcijfers bij een nieuwe job me wel uit mijn evenwicht zouden brengen. Maar ik heb juist ontzettend veel plezier in het maken, ik kan het goed vinden met Albert (cohost Albert Verlinde, red.) en zie onze show elke week beter worden. Hoe anderen mijn werk ontvangen, blijkt mijn geluk gelukkig niet te beïnvloeden."

Wordt u, als een van de boegbeelden van de nieuwe plannen van John de Mol, echt niet chagrijnig van slechte kijkcijfers?
"Laatst zei een vriend tegen me: 'Jij bent de minst te benijden man op televisie momenteel.' Dat voel ik dus totaal niet zo. Ik geniet echt van wat ik doe. De sfeer op de redactie is goed. Waarom zou ik medelijden nodig hebben?"

U noemde uw overstap van BNNVara naar SBS 'een droom die uitkomt'. Naar 6 Inside kijken gemiddeld zo'n 150.000 mensen. Als dat zo doorgaat, wordt de kans toch steeds groter dat uw droom voortijdig eindigt?
"Natuurlijk hopen we op meer. Van SBS en John de Mol krijgen we de tijd om nog lekker door te bouwen. En mochten we op enig moment alsnog van de buis worden gehaald, dan proberen we toch gewoon weer iets anders? En stel dat morgen mijn televisiewerk ineens helemaal zou ophouden, dan nog kijk ik met een goed gevoel terug." 

Geluk schuilt in het durven doen wat je in het leven het liefste doet

"Dan heb ik zes jaar geleden een gok genomen door mijn baan als gymleraar op te zeggen en heb ik daarna de mooiste avonturen op televisie beleefd. Dan kan ik toch maar mooi zeggen: ik heb geprobeerd mijn grote droom te verwezenlijken en dat is nog best lang gelukt ook!"

Die opvatting sluit aan bij wat hij eerder in het gesprek opgaf als reden voor het schrijven van zijn eerste boek, Geluk­kig worden doe je zo, dat vanmiddag wordt gepresenteerd. Dit bevat 18 interviews met, veelal, bekende land­genoten. De verhalen over Fred Teeven, Sacha de Boer en Kluun hebben een belangrijke overeenkomst: steeds leidde een radicale beslissing tot een koerswijziging in hun ­levens. Eentje die hen persoonlijk geluk bracht.

Versteegh deduceerde uit de gesprekken een levensles die als leidraad door het boek voert: "Geluk schuilt in het durven doen wat je in het leven het liefste doet. Daarvoor moet je soms moeilijke stappen zetten. Dit gold ook voor mij. Ik was een jaar of 25, 26 en hard op weg een zeurkous te worden. Na twee mislukte studies was ik uiteindelijk gymleraar geworden. Dat ik doodongelukkig was, is overdreven, maar tevreden was ik niet."

"Ik wilde televisiemaker worden, dat wist ik al sinds mijn vijftiende. Het leek me geweldig: jezelf mogen zijn voor de camera en daarmee je geld verdienen. Alleen: ik deed er dus helemaal niets aan, durfde mijn veilige leven niet op te geven."

Albert Verlinde en Jan Versteegh, presentatoren van 6 Inside ©ANP

"Nu zeggen mensen vaak: 'Jij hebt makkelijk praten. Je doet wat je leuk vindt, verdient een goede boterham. Natuurlijk ben je gelukkig.' Maar hallo, ik heb er wel voor gevochten. Ik heb mijn vaste baan als leraar verruild voor een onzeker contractje voor 30 dagen bij omroep PowNed. Met mijn boek wil ik mensen aanmoedigen die stap te zetten naar het waarmaken van hun grote droom."

En zo'n waargemaakte droom leidt dan automatisch tot levensgeluk?
"Het maakt niet wat die droom is, hè. Als je heel graag glazenwasser wil worden, moet je daar vol voor gaan. Sacha de Boer, die haar baan als Journaallezeres opgaf om een carrière als fotograaf op te bouwen, zegt in het boek: 'Jij bent het aan je zelf verplicht het te proberen.'"

U kiest in het boek vooral voor succesverhalen en bent zelf ook succesvol. Veel anderen proberen misschien best hun droom na te jagen, maar kennen tegenslag.
"Tja, had ik dan moeten opschrijven: 'Mensen, probeer het maar niet!' Natuurlijk heb ik veel mazzel gehad, natuurlijk is de kans groot dat het niet lukt. De vraag is alleen: moet je het daarom niet proberen? Mensen kijken over het algemeen te veel naar risico's. Als je springt kun je op je bek gaan, maar je kunt ook gaan vliegen. De mensen die ik interview hebben die sprong aangedurfd."

Is het niet een beetje klef om het succesverhaal van uw eigen uitgever Mai Spijkers op te nemen in het boek?
"Ja, absoluut. Van Mai hoefde het ook niet zo. Maar ik wilde zijn verhaal toch graag vertellen. Hoe een jongen uit een arm arbeidersgezin, waarin de moeder jong overlijdt, zegt: 'Ik laat alles achter en ga naar Amsterdam om te studeren.' Hij heeft zijn leven een draai gegeven en bewijst zo dat afkomst niet bepalend hoeft te zijn voor hoe je terechtkomt."

Spijkers zegt ook te verwachten dat u minstens 20.000 exemplaren van dit boek verkoopt.
"Vind ik nogal ambitieus van hem. Zeker voor mij als debutant is dat erg veel, toch? Als het er 10.000 worden, vind ik het ook geweldig. Hoe de reacties zullen zijn vind ik verder gewoon hartstikke eng. Ik heb nooit eerder geschreven en dan nu opeens een heel boek. Maar elke letter is wel van mij." 

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Het is toch menselijk om van het leven een competitie te maken?

"Ik vroeg aan de uitgeverij: 'Moeten we er niet een ghostwriter op zetten?' Maar ze wilden echt een boek van mij. Ik geloof niet dat er een Tolstoj aan me verloren is gegaan, maar ik vond het leuk om te doen. Al vond ik het interviewen veel aangenamer dan het uittikken."

Welke rol speelt geld bij uw geluk? Naar aanleiding van uw ontmoeting met internetmiljonair Ben Woldring schrijft u: 'Als ik een leeftijdgenoot ontmoet die vermogender is dan ik, krijg ik toch het gevoel dat ik ergens iets heb laten liggen.'
"Heb jij dat dan niet? Neem zanger Jan Smit. Die is op de dag af even oud als ik. Hij zou theoretisch met pensioen kunnen. Dan vraag ik me toch af of ik ergens iets verkeerds heb gedaan."

Het gaat toch om plezier hebben in je werk?
"Dat is zo. Maar het is toch menselijk om van het leven een competitie te maken? Je wilt toch succesvol zijn in wat je doet? Dat geeft voldoening en dat is ook weer een vorm van geluk."

Geld is dus wel belangrijk?
"Nee, voor mij is het echt secundair. Ik ben geen big spender. Mijn huis staat vol Ikeameubelen. Ik ga graag uit eten, maar als dat niet meer zou kunnen, word ik niet ongelukkig. Ik interviewde voormalig bankier en hotel­eigenaar Nick Reid. Die heeft geld als water, maar weet niet meer wat hij met zijn leven aanmoet. Dat is veel erger."

Stapte u niet voor het geld over naar het bedrijf van John de Mol?
"Ik ben er niet op achteruit gegaan, nee. Maar ik ben absoluut niet voor het geld overgestapt. Ik ben afgelopen jaar ook met BNNVara en RTL in gesprek ­geweest. Maar John vroeg: 'Wat zou je willen maken?' Ik antwoordde: 'Een dagelijks liveprogramma en groot studio-entertainment, als presentator en als teamcaptain in een quiz.' Hij zei meteen: 'Oké, dat kan.'"

Voor welk percentage is uw dagelijks werk volgens u verant­woordelijk voor het levensgeluk?
"Best heel groot, hoor. Stel je voor dat je 40 uur per week werkt en dan steeds denkt: mwah. Dan beïnvloedt dat je geluk zeker."

Gaat geluk niet meer over een algeheel welbevinden?
"Zeker. Maar dat komt wel voort uit doen wat je leuk vindt. Als jouw geluk zit in dagenlang achter elkaar snooker kijken op televisie, ga je gang."

Ik bedoel meer: draait het leven niet ook om het vinden van betekenis?
"Als ik leraar was gebleven, had ik een stuk meer voor de maatschappij betekend dan nu. En mensen in de zorg of het onderwijs dragen nog meer bij. Met mijn tv-werk hoop ik iets te doen door mensen af en toe te raken met een lach, traan of een goed gesprek." 

"Ik heb niet het gevoel dat ik qua diepgang nu iets te kort kom. Ik heb ook een gezin, hè? Die verantwoordelijkheid voor dat cluppie in dat fijne huis in Amsterdam geeft ook diepgang aan mijn leven. Die diepgang levert ook nog eens veel geluk op. Man, ik heb mijn dochtertje van anderhalf net het woord 'eekhoorn' geleerd. Als zoiets lukt, kan ik geëmotioneerd ­raken: daar gaat het dus allemaal om."

Jan Versteegh: Gelukkig worden doe je zo. Prometheus, €19,99.