Het Marrakeshdebat. De Tweede Kamer was leeg

Theodor Holman ©Wolff

Het Marrakeshdebat.

Dat debat ging over het pact dat de Verenigde Naties heeft opgesteld om de migrantenstroom te regelen.

De publieke tribune zat vol.

De Tweede Kamer was leeg.

Wat straalde de Kamer hiermee uit?

Dit: wij, de leden van de Tweede Kamer, vinden, op een paar leden na, het debat over het Marrakeshpact niet echt interessant. De regeling van migrantenstromen: niet interessant. De verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt: niet interessant.

Terwijl uit verscheidene onderzoeken blijkt dat 'men' alles wat te maken heeft met asielzoekers of vluchtelingen een probleem vindt. Het grootste probleem zelfs van Nederland.

Het lijkt wel of het onze politici niet raakt.

Ze interpreteren hun kiezers verkeerd. Welke partij weet nog wat zijn kiezers precies willen? Onze volksvertegenwoordigers  zijn terechtgekomen in de directie van een ­fabriek van koekjes die niemand meer wil omdat ze stinken en ook muf smaken.

'Toen was het een linkse revolutie, nu een rechtse!' Ik geloof er niets van

Het spook van het Grote ­Ongenoegen waart door Europa, en niemand weet precies hoe of wat. In België is er crisis in verband met hetzelfde Marrakeshpact en in Frankrijk zetten de gele hesjes, naar wie ook niet wordt geluisterd, de boel op stelten.

Het Marrakeshdebat gaf gisteren goed aan dat Nederland in tweeën lijkt te breken.

Thierry Baudet had zich goed op het debat voorbereid. Hij zei dat er een 'clash gaande was van wereldbeelden'.

Dat merkte ik vooral toen ik in het café was waar ik gisteravond na het debat even naartoe ging. Er heerste daar een stille ergernis. De ene helft vond Thierry domweg een rechtse kwal die je niet serieus moet nemen, de andere helft vond hem ook arrogant en een snob, maar meende dat hij geen onzin debiteerde.

De ene helft kreeg steeds meer een hekel aan de andere. Beide groepen vonden elkaar weer toen ze memoreerden hoe deze tijd lijkt op vijftig, zestig  jaar geleden. Parijs '68 en ­Parijs '18. De romantiek van toen veroorzaakt de angst van nu. "Toen was het een linkse revolutie, nu een rechtse!''

Is dat zo? Ik geloof er niets van. Deze tijd lijkt ook niet op vroeger. Vroeger is een kindertekening waarin we een Van Gogh willen zien. De tijdgeest van nu lijkt meer op een psychose: men laat zich leiden door waanvoorstellingen en paranoia. Maar ja, die tonen wel de werkelijkheid.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Cadeautje

Verras je familie of vrienden met hun eigen persoonlijke nieuwssite, gebaseerd op een selectie van hun favoriete onderwerpen. Bekijk hier een voorbeeld van de uitnodiging.