Hartverwarmend Fleetwood Mac gaf het jubilerende Pinkpop toch de headliner die het verdiende

De zaterdag en zondag kregen dan misschien niet de headliner die een 50ste editie van Pinkpop verdiende, maar dat maakte Fleetwood Mac maandagavond ruimschoots goed.
Het verregende publiek op de afsluitende dag van Pinkpop. ©ANP

Fleetwood Mac kreeg de eer om de 50ste editie van Pinkpop af te sluiten. In 1971 speelde de band ook al op Pinkpop. Toen, net als nu, zonder Lindsey Buckingham - ook zonder Stevie Nicks, trouwens. Was de Brits-Amerikaanse band dan maandagavond de headliner waar iedereen op hoopte? Zeker weten: de band tekende voor een hartverwarmende show, alweer hun 59ste, door heel Amerika en Europa. Maar van een routineklus was allerminst sprake.

Vooraf was het vooral de vraag of het gemis van Lindsey Buckingham zich zou laten aanmerken. De gitarist en zanger werd vorig jaar uit de band gezet, naar eigen zeggen door een conflict met zangeres Stevie Nicks. Hij herstelt bovendien van een openhartoperatie, waarbij zijn stembanden zouden zijn beschadigd.

Het wegvallen van de virtuoze gitarist die bijvoorbeeld de riffs van ‘Go Your Own Way’ en ‘Rhiannon’ bedacht, wordt niet zomaar opgevangen in de band. Wat heet: door de twee muzikale grootheden Neil Finn van Crowded House en Mike Campbell, de gitarist van Tom Petty’s Heartbreakers.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Zangeres Stevie Nicks van Fleetwood Mac, bij een vorig optreden. ©AFP or licensors

Meteen knallen er vier hits over de drafbaan: ‘The Chain’, ‘Little Lies’, ‘Dreams’ en ‘Second Hand News’. Wat opvalt is dat de stem van de Nieuw-Zeelandse Finn goed past in het gevallen hiaat van Buckingham. 

Het is sowieso mooi om te zien hoe Finn en Campbell het vertrouwen krijgen. Zo mag Finn privé en akoestisch zijn ‘Don’t Dream It’s Over’ spelen. Zijn stem is wat roestig, zoals hij zelf al aangeeft, maar het publiek geeft ruim gehoor aan zijn verzoek mee te zingen met het lied van verbroedering: “When the world comes in. They come, they come. To build a wall between us. We know they won’t win.”

Zo kent de show tal van hoogtepuntjes: het voltallige veld moet en zal meebrullen met ‘Go Your Own Way’. Het vuige ‘Oh Well’ dat goed onder handen wordt genomen door gitarist Campbell. De 71-jarige Nicks met ‘Landslide’: “Time makes you bolder. Even children get older. And I’m gettin’ older, too.

Soit: Nicks, door Mick Fleetwood aangeduid als ‘de eeuwige romanticus’, verzandt tussendoor soms in langdradige verhalen. Over de ‘vrieskou’ waar het arme publiek in staat, hoewel het toch een prima 14 graden is. Maar goed, zij komt dan ook uit het immer zonnige Californië.

Ze zingt niet altijd even zuiver, ze zet soms wat te laag in - evenals Christine McVie trouwens. Maar ach, het zij de koningin van de rock-‘n-roll vergeven. Zeker als ze zo een sierlijke buiging maakt na ‘Rhiannon’.

Of neem drummer Mick Fleetwood, die even het podium voor zichzelf opeist tijdens ‘World Turning’, en een flinke drumsolo lardeert met hartenkreten vol uitroeptekens. Zoals ‘Dont Be Shy’ en ‘Wait For It’ en ‘Taking It Home’. Door de jam met de percussionist is het moeilijk om stoïcijns met de armen over elkaar op het veld te blijven staan.

Als de bandleden na de toegift het podium verlaten en Mick Fleetwood nogmaals de gelegenheid grijpt zijn zegje te doen, kunnen we niet anders dan instemmend knikken. 

Lees ook: 

De zaterdag en zondag kregen dan misschien niet de headliner die een 50ste editie van Pinkpop verdiende...

...maar dat maakte Fleetwood Mac maandagavond ruimschoots goed.

Pinkpop vierde haar jubileum met een feest vol nostalgie 

De vijftigste editie van Pinkpop was een nostalgisch feest, met vooral Nederlandse artiesten als Golden Earring, Anouk en Krezip. Het festival ontbeerde échte headliners op haar jubileum - al werd dat door het afsluitende Fleetwood Mac ruimschoots goedgemaakt.