Een mooie vervalsing?

Frank Poorthuis schrijft dagelijks over het gezinsleven tijdens corona.

in quarantaine

dag 468

Ik zit op dit moment een vaccinatiepaspoort in te vullen. Je zou ook kunnen zeggen 'vervalsen'. Ben ik nog niet helemaal uit. Handjes losgewapperd, vulpen gepakt, drie keer droog geoefend op een kladblaadje en nu in het echt. Daar gaat-ie: 'Covid-19-vaccin', in mijn beste doktershandschrift. Ik blaas de inkt even droog. Mwah, kan er mee door.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Voor u me veroordeelt, praat ik u even bij. Woensdag kreeg ik mijn tweede vaccinatie. Ik wil over een tijdje op vakantie, zoals miljoenen andere Nederlanders.

En ik voorspel u: dat wordt heisa als Belgen, Duitsers en Fransen vliegende controles houden om te kijken of die coronalijders uit Nederland wel over de vereiste app beschikken, die hen ingeënt of getest verklaart. Ik schat dat een op de drie niet door zo'n controle komt. Sommigen zullen überhaupt niet de moeite hebben genomen, voor anderen wordt 't downloaden van die app te ingewikkeld en een deel heeft netjes alle vaccinaties gehaald, maar het RIVM heeft die niet geregistreerd. Dus die kónden de app niet downloaden.

Ik ben een van de 1,2 miljoen mensen die het RIVM niet geregistreerd krijgt.

Ik haalde woensdag dus mijn tweede vaccinnatie bij de huisarts en probeerde haar ervan te overtuigen een paar gegevens en stempels te zetten in het gele vaccinatieboekje dat ik had meegenomen.

Misschien zijn douaniers wel onder de indruk van zo'n boekje als je geen app hebt. Honderdduizenden hebben vanuit dezelfde gedachte dat gele boekje besteld. De GGD's zetten er inmiddels hun eigen vaccinaties in, maar weigeren die van de huisartsen te doen.

Dus ik moest het aan mijn huisarts zelf vragen. ,,Maar wij melden alles bij het RIVM", zei ze. Ik weet het, antwoordde ik, maar die krijgen de registraties niet verwerkt. Er ontstond een kleine impasse. Ik was niet van plan de boel op de spits te drijven, maar ik wil wel graag op vakantie. Ik legde het boekje op tafel. ,,Alstublieft?"

Ik zag een beetje vertwijfeling in haar ogen, maar uiteindelijk pakte ze het boekje, zocht een paar lege bladzijden en zette er een stempel en haar handtekening op. ,,De rest moet u zelf maar invullen", klonk het. En nu zit ik dus met de tong tussen m'n tanden in mijn netste doktershandschrift mijn gele boekje in te vullen met de gegevens van de vaccinregistratiekaart. Lachwekkend, als het niet zo droevig was.

Reageren: frankpoorthuis@dpg.nl