De Roon over de littekens van Bergamo: ‘Iedereen heeft hier wel een verdrietig verhaal’

Marten de Roon (29) leefde wekenlang in het epicentrum van de coronacrisis. In de Noord-Italiaanse provinciestad Bergamo start het leven weer langzaam op, maar de littekens zijn nog overal voelbaar. ,,Ik hoorde dagenlang alleen nog maar sirenes.’’
Marten de Roon haalt uit in de Champions League-duel met Valencia eerder dit seizoen. ©AFP or licensors

Door Sjoerd Mossou

Marten de Roon rijdt op deze ochtend naar de training in het dorpje Zingonia, een kilometer of vijftien ten zuiden van Bergamo. Op de Via Dante/SP 42 wordt het weer elke dag ietsje drukker met auto’s en vrachtwagens. ,,Toen we twee weken geleden weer met trainen begonnen, was de weg nog nagenoeg verlaten’’, aldus De Roon. ,,Aan het verkeer zie je nu dat het normale leven weer een beetje op gang begint te komen.’’

Zijn club Atalanta Bergamo traint bovendien weer. De verrassende nummer 4 van de Serie A bereidt zich voor op een mogelijke hervatting van de competitie, net als alle andere clubs, al weet nog niemand in Italië of het er daadwerkelijk van zal komen.

Italianen zijn trotse mensen, inwoners van de provincie Bergamo staan daar ook echt om bekend. Het is heel intens allemaal

,,We trainen in kleine groepen van maximaal zes spelers’’, aldus De Roon. ,,De oefeningen zijn anders dan normaal, aangepast aan het protocol. Als spelers zijn we uitgebreid getest, zelf testte ik negatief op alle onderzoeken, andere spelers hadden inmiddels antistoffen opgebouwd. Iedereen traint met een eigen bal. We werken met speciale trampolines bij trapoefeningen. Het zijn creatieve, echt leuke trainingen. Maar ik snap heel goed dat de hervatting van het voetbal ook gemengde gevoelens oproept.’’

Juist in Bergamo, het stadje met naar schatting 15.000 coronadoden, het epicentrum van de crisis in Europa. Het succes van Atalanta in de Serie A en de Champions League werd de laatste maanden volledig overvleugeld door een gezondheidsramp van ongekende omvang.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Op 19 februari zat het San Siro, het stadion waar Atalanta naar uitweek, nog vol voor de Champions League-confrontatie met Valencia. ©AFP or licensors

Keerzijde

,,De mensen hier zijn zo enorm trots op de club’’, aldus De Roon. ,,Van de 300.000 inwoners in deze provincie zijn er 250.000 fan van Atalanta. Dat zit heel diep. Dat maakt het ook zo onwerkelijk dat onze wedstrijd tegen Valencia, op 19 februari in San Siro, mogelijk de verspreiding van het virus heeft versneld. Dat onze prestatie – een historische 4-1 overwinning – wellicht ook een keerzijde heeft gehad.’’

Het duel wordt in Italië beschouwd als een mogelijk funeste besmettingshaard. ,,Niet alleen in het stadion zelf, maar ook in Bergamo en omgeving. De mensen hier kijken graag samen naar Atalanta, gaan gezellig bij elkaar op bezoek. De mensen hebben die overwinning echt met elkaar gevierd. Een gekke, trieste gedachte dat dat zulke gevolgen heeft gehad.’’

De Roon maakte de crisis van heel dichtbij mee. De middenvelder woont met zijn gezin vlakbij het centrum van Bergamo, op de zevende verdieping van een appartementencomplex. Toen de Noord-Italiaanse stad in maart genadeloos werd getroffen door het coronavirus, keek de Oranje-international wekenlang uit op de verlaten straten van de provinciestad. De deur uitgaan was strikt verboden.

Het verlaten Alzano Lombardo, een gemeente in de provincie Bergamo. ©EPA

,,Er was letterlijk niemand op straat’’, aldus De Roon. ,,Het was onwerkelijk om mee te maken. Het was vaak compleet stil, je zag niemand. Je mocht alleen even naar de supermarkt. Mijn gezin was in die periode een tijdje in Nederland, ik zat toen alleen thuis, later waren de kinderen en mijn vrouw er gelukkig ook weer. Maar veel erger waren natuurlijk al die zieke mensen. Al die rouwadvertenties in de plaatselijke krant, pagina’s lang. Die beelden op televisie van die legertrucks met lijkkisten. Die stiltes ook, buiten op straat. Bergamo is een gezellige, best wel levendige stad. Maar op een gegeven moment hoorde ik thuis alleen nog maar sirenes van de ambulances.’’

De Roon realiseert zich dat hij met zijn teamgenoten een onderdeel is geworden van een onvergelijkbaar hoofdstuk in de geschiedenis van de stad. Nooit presteerde Atalanta sportief zo voortreffelijk als in de afgelopen periode, Bergamo glom van trots, maar de ontnuchtering van al het leed deed plots alles teniet. ,,Ik woon en speel hier al een aantal jaren’’, aldus De Roon, die verdeeld over twee periodes inmiddels vier seizoenen onder contract staat in Bergamo. ,,Dat vergroot ook je affectie met de mensen hier. Ik heb hier vrienden en kennissen, via de club, of bijvoorbeeld bij de restaurants in de buurt waar we vaak kwamen. Haast iedereen die je spreekt, heeft wel een verhaal. Iemand uit onze staf is zijn vader verloren. Een man die altijd bij de poort stond bij onze trainingen, en met wie ik vaak een praatje maakte, is zijn vrouw kwijt. Mensen delen dat met je, ze willen hun verhalen en verdriet kwijt. Italianen zijn trotse mensen, inwoners van de provincie Bergamo staan daar ook echt om bekend. Het is heel intens allemaal.’’

Tal van nieuwe graven op de monumentale begraafplaats in Bergamo. ©LaPresse

Volkscultuur

Dat de Serie A mogelijk hervat wordt, leidt in Italië zowel tot opluchting als tot ergernis. Enerzijds vormt het voetbal, een zo wezenlijk onderdeel van de Italiaanse volkscultuur, een erg welkome afleiding in bange tijden. Tegelijk is er ook irritatie: waarom voetballen als het land nog amper hersteld is van de ramp, en het risico wellicht nog op de loer ligt?

,,Ik snap dat allebei heel goed’’, aldus De Roon. ,,Het is ook heel dubbel, logisch dat mensen heel verschillend reageren. Als voetballer wil je tegelijk graag spelen natuurlijk. De eerste dagen dat we het veld weer op mochten, voelde echt heerlijk. Als sporter ben je het totaal niet gewend om stil te zitten – en al helemaal niet voor zo’n lange periode. Dan is het geweldig om weer een bal aan je voeten te hebben. Maar ik snap ook wel dat voetbal echt een bijzaak is nu.’’

Conditioneel zit het wel goed bij de spelers van Atalanta, merkt De Roon. Trainer Gian Piero Gasperini staat bekend om zijn vaak loodzware trainingen, bedoeld om zijn ploeg topfit te maken, cruciaal in het powervoetbal waarmee Atalanta de ene na de andere tegenstander kapot speelt.

De spelers van Atalanta, onder wie spits Luis Muriel, melden zich voor weer op het trainingscomplex van de club. ©EPA

,,We kregen al meteen na de lockdown allemaal een loopband van de club, voor thuis’’, aldus De Roon. ,,Iedereen kreeg persoonlijke programma’s om fit te blijven, en ook nu wordt er veel nadruk gelegd op onze conditie. Daar ben ik inmiddels wel aan gewend.’’

De spelers van Atalanta dragen mondkapjes wanneer ze aankomen bij het trainingscomplex in Zingonia. Het onderwerp ‘corona’ was ook onder de spelers wekenlang een onvermijdelijk thema, en dat zal nog wel even zo blijven. ,,Maar we zeggen nu ook tegen elkaar: laten we het vooral ook eens over andere dingen hebben’’, aldus De Roon. ,,Wat dat betreft is het fijn dat het normale leven weer een klein beetje op gang komt. Dat je het ook weer over voetbal kunt hebben. Ergens geeft dat ook de hoop dat de dingen weer langzaam normaal worden.’’