Amsterdam heeft weer een elftal van wereldklasse

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de voetbalwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl.
Henk Spaan ©Wolff

6 maart 2019: een 10 voor Dusan Tadic

Er moet een naam boven dit stukje, laat het die van de onweerstaanbare Tadic zijn. Frenkie had het verdiend, Blind, Ziyech en we mogen Neres niet vergeten. Het was begonnen met een prachtig filmpje van Ajax-tv, waarin Donny's vader, het zusje van Dolberg en de broer van Hakim Ziyech optraden. Het schiep een ontroering die tijdens de avond niet meer is opgedroogd.

Al snel werd Twitter overstroomd met clipjes waarin De Jong Modric overklaste, Tadic zijn tiptop uitvoerde, Neres stiftte en weet ik niet wat. Hebben we dit ooit eerder meegemaakt? ­Allemachtig, wat voetbalde Ajax goed. Wat ik ook mooi vond: hoe Mazraoui, die het zo zwaar had gehad tegen Vinícius en ­Bale, met zijn sliding de derde goal inleidde. Zo vaak schieten woorden niet tekort, vandaag wel. Amsterdam heeft weer een elftal van wereldklasse.

Dusan Tadic. ©AFP

5 maart 2019: een 9 voor Sam Lammers

In december 2016 schreef ik dat PSV met Lammers niet de fout zou maken die ze met Huntelaar wel hadden gemaakt. Daarvoor waren ­scorende spitsen te duur geworden. Ik had ­ongelijk, ze maakten de fout wel. Lammers kreeg ten onrechte niet de kansen die Ihattaren en Gakpo wel krijgen. 

Nu hij schittert bij Heerenveen, nam hij een nieuwe zaakwaarnemer, die van Emre Can, met goede contacten in de Bundesliga. Ik denk dat de Duitsers de mooie goal van Vlap, nadat Lammers de bal nog mooier had aangenomen en hem twee keer zo mooi had voorgegeven met zijn buitenkant rechts, al een keer of tien hebben afgekeken. 

Ze zullen zich afvragen of ze naast de spotgoedkope Lammers ook Vlap met zijn Bergkampvoeten er niet bij moeten nemen. Lammers en Vlap: twee voor de prijs van één.

©ANP

1 maart 2019: een 5 voor Lilian Marijnissen

Het maakt Lilian Marijnissen aandoenlijk: dat zij, de leider van de Tweede Kamerfractie van de SP, in de uren voor de wedstrijd Feyenoord-Ajax zo met de club uit Rotterdam koketteerde.

­Natuurlijk is de SP voor Feyenoord. Als het aan Marijnissen en haar migratiepolitiek ligt, zouden Ajaxspelers als Ziyech en Mazraoui nooit in Nederland hebben kunnen voetballen. Grenzen dicht, luidt het nieuwe, oude adagium.

Ik zal niet zeggen dat de SP zich identificeert met losers, want Feyenoord wint ook weleens. En ze hebben Van Persie, een sieraad voor het voetbal in Rotterdam, dat in niets doet denken aan het ouderwetse 'niet lullen maar poetsen' dat Marijnissen in Feyenoord schijnt aan te trekken.

Het blijft een komisch tafereel: politici die uit opportunisme op een sportief paard wedden. Neem dan Salinero. Die wint tenminste altijd.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Lilian Marijnissen ©ANP

28 februari 2019: een 9+ voor Frenkie de Jong

Dit was de voetballer over wie Griezmann zei: "De Jong is de beste tegen wie ik ooit heb ­gespeeld." Hij heerste met onderscheppingen, rushes, passes: niet iemand die je 'een talent' noemt, maar gewoon de beste van het veld. Allemensen, wat heb ik genoten van die Frenkie de Jong. Beter speelde hij voor Ajax nog niet.

In de tweede helft ging ik hem turven, gewoon met pen en papier, en kwam al likkebaardend tot een stuk of vijftien geweldige acties. Beslissend met assists en goals was hij niet, je kunt ook beslissend zijn in het traject naar die doelpunten en voorzetten toe, zoals bijna door die fantastische pass op Ziyech in de 89ste minuut van de wedstrijd.

Voor zover ik me al zorgen heb gemaakt over Frenkies toekomst bij Barcelona, zijn die nu voorbij.

Frenkie de Jong ©BSR/SOCCRATES

27 februari 2019: een 8 voor Jan-Arie van der Heijden

Kijkend naar zijn gebogen schouders en zwoegende gang, denk je dat hij ouder is. Bij Feyenoord beschouwen ze een schijnbeweging van hem als een bijzonderheid, gaven ze hem een grappig bedoelde bijnaam. Wie hem op De Toekomst heeft gezien, weet beter.

Jan-Arie is een voetballer die altijd op zijn techniek heeft kunnen rekenen. Tegen PSV was hij een van de besten. Dat wil niet zeggen dat hij tegen Ajax zal uitblinken. Neres, Van de Beek, Tadic, Dolberg en Ziyech kunnen opduiken rond de penaltystip, kort combineren en hij is gezien.

Als ze ­achterin Van Persie maar in toom kunnen houden. Deze keer zal De Ligt verder moeten doorschuiven dan net voorbij de zestien meter. Hopelijk weet Ten Hag nu wat Donny's plek is. Daar kan hij ook Van Persie in de gaten houden. 

Jan-Arie van der Heijden. ©ANP

26 februari 2019: een 8 voor Ludovit Reis

Op de dag dat Groningen met het grote middenveldtalent Reis (18) gelijk zou spelen in Breda en één dag voordat Ihattaren (17) mocht invallen bij PSV, zag ik in de winterzon over Wijdewormer het vlaggenschip van Ajax' jeugdopleiding klop krijgen van de topzeilschoener van AZ.

Er was een scout van Tottenham Hotspur die een blaadje vol krabbelde, maar hij was eigenlijk in Nederland om aan te sluiten in de rij van belang­stellenden voor Bergwijn. AZ was een team, bij Ajax speelden talenten die niet begrepen dat talent maar een onderdeel vormt van het fundament onder een toekomst als profvoetballer.

Vijf maanden geleden hadden voor een deel dezelfde spelers het ook al moeten afleggen tegen een slimmer AZ. Niks geleerd. Alleen Brobbey (17), Ünüvar (15) en Salah-Eddine (17) gaf ik een stuiver voor een mogelijke doorbraak.

Ludovit Reis ©VI Images

23 februari: een 8+ voor Mesut Özil

Özil moet wakker liggen van Iwobi, zijn partner op links bij Arsenal. Van sommige voetballers houd je, Özil, aan andere heb je een spuughekel, ik aan Iwobi. Tegen Bate leed hij binnen de eerste zes minuten drie keer balverlies. Naast schieten reken ik als de bal kwijtraken, zeker in het geval van Iwobi, die altijd naast schiet. Zijn eerste goede voorzet kwam na 29 minuten, op Aubameyang die over kopte.

Er werd gesproken over blessures bij Özil, dat de club van hem af wilde, dat de trainer het niet in hem zag zitten, enzovoort. Daarom was het hartverwarmend om donderdagavond steeds het applaus te horen als de nummer 10 van Arsenal aan de bal kwam. Hij is niet zo'n doodsbleke, typisch Engelse hard­loper uit de slums en toch kunnen de fans zich met zijn ogenschijnlijke depressie identificeren.

Zij zijn ook depressief. Zij moeten het ook doen met Iwobi op links en Lichtsteiner op rechts. Zou er ooit weleens een voorzet van Lichtsteiner zijn aangekomen? Aubameyang kijkt vaak om zich heen, benieuwd waar de voorzet van Lichtsteiner nu weer is beland.

Welke andere rechtsbacks zien we in de Premier League? Chelsea heeft Azpilicueta, Man United Young, Tottenham Trippier, Liverpool Alexander-­Arnold, iedereen wil Wan-Bissaka kopen, de sensa­tionele rechtsback van Crystal Palace en Arsenal doet het met Lichtsteiner.

Is het gek dat Özil zijn trainingsjack zo ver mogelijk over zijn neus trekt als hij vanaf de bank Lichtsteiner ziet zwoegen aan iets wat zelfs heel vroeger geen voetbal mocht heten?

Mesut Özil ©Visionhaus/Getty Images

23 februari 2019: een 8 voor Jason Denayer

Aan de vooravond van het EK 2016 was ik met Hugo Borst in Brussel voor een interland België-Noorwegen. Er werd slecht gevoetbald. De Bruyne en Hazard liepen elkaar, knokkend om het leiderschap, in de weg en de slechtste speler van het veld was een ver­dediger die Denayer heette.

Hij speelde geloof ik rechtsback en wij kregen de slappe lach van deze kluns. Belgische journalisten om ons heen vonden dat niet leuk. Dus poetsten we de lach van onze tronies en fluisterden tegen elkaar dat met zulke spelers België kansloos was voor de Europese titel.

Toch was Denayer (nu pas 23) al in 2013 gekocht door Manchester City, dat hem vervolgens uitleende aan Celtic, Sunderland en Galatasaray. Aan het begin van dit seizoen kocht Lyon hem voor 6,5 miljoen ­euro. De Fransen moeten ongelofelijk goede scouts hebben. In één klap is de man die in Manchester nooit meer leek te zijn dan handelswaar Lyons beste centrale verdediger in jaren. Tegen Barcelona speelde hij een perfecte wedstrijd. De 0-0 was voor een groot deel aan hem te danken.

Ajax gaat achter Timothy Fosu-Mensah aan en dat is toe te juichen. Mocht het mislukken, kunnen ze ook naar Denayer kijken. Zo veel zal hij niet verdienen, dit afleggertje van City.

Jason Denayer ©GETTY

23 februari 2019: een 5 voor Diego Simeone

Een mooi gebaar had hij het niet gevonden, zei Simeone over het zichzelf bij de ballen grijpen. Wat is hij toch een ordinaire straathond, de coach van Atlético. Het neemt niet weg dat zijn elftal tegen Juventus stond als een huis. Het inbrengen van Lemar, die slecht begon, was belangrijk, vooral dat Saúl Niguez vanaf dat moment centraal kwam te staan. Eerst werd Juve kapot gespeeld en daarna ging Atlético echt voetballen.

Diego Simeone ©GETTY

22 februari 2019: een 5 voor Toon Gerbrands

Zonder twijfel is Toon Gerbrands een van de beste bestuurders in het Nederlandse voetbal. Hoe jammer is het dat in een groot lijf zo'n klein kind kan huizen. PSV wil zelfs naar de rechter lopen, omdat Ajax-PEC wordt verzet.

Stel dat Ajax wint van Real Madrid, dan hoeft PSV in 2020 misschien geen voorrondes CL te spelen. Die gedachte koesteren betekent denken op een hoger niveau dan deze eruptie van verongelijktheid. PEC is zelfs 'furieus en woedend over het besluit'.

Hun supporters zijn doodsbenauwd om vast te komen te zitten in het spitsuur. Hé, PEC! In Engeland moeten sommige clubs op tweede kerstdag om twaalf uur voetballen, 800 kilometer zuidwaarts. 

Je hoort ze niet. Nog erger dan het miepen van PEC is het piepen van PSV. Janken in het Brabants klinkt als Waylon die Queen zingt.

Toon Gerbrands ©Piroschka van de Wouw

21 februari 2019: een 10 voor Wim van Hanegem

Op social media krijg je ervan langs als je Van ­Hanegem Wim noemt. Toen ik Van Hanegem begon te bewonderen, speelde hij voor Xerxes/DHC en heette hij Wim. Hij heerste over het middenveld naast de geweldige Joegoslaaf ­Lazar Radovic. Ik droomde me Van Hanegem.

Ik was bij zijn debuut tegen Schotland in het Olympisch Stadion in mei 1968 (0-0). Een jaar later ging ik speciaal voor Wim naar Nederland-Bulgarije in De Kuip (1-1). Mijn tweede gepubliceerde gedicht, in Propria Cures 1971, ging over WIM van Hanegem.

Wanneer nu werd Wim Willem? Ik belde Matty Verkamman, voetbalhistoricus. Hij zei dat in zijn eerste twee biografieën Willem nog gewoon Wim ­heette. Maar in een Voetbal International van oktober 1969 werd hij voor het eerst Willem genoemd. En als hij de telefoon opnam, zei hij: met Willem.

20 februari 2019: een 9 voor Paul Pogba

Pogba volg ik op Instagram. Dinsdag postte hij een filmpje, waarin hij Bailly achterom door zijn benen speelde. Geschreeuw in de kleedkamer. De voetballers, adolescenten, hadden alle reden voor vrolijkheid.

De avond daarvoor hadden ze Chelsea een pak slaag gegeven en Pogba was met een assist en een doelpunt de boss. Vooral wat er aan zijn goal voorafging, was koninklijk. Hij passte op rechts naar de sprintende Rashford, rende 50 meter door om de sublieme voorzet van de piepjonge spits van Engeland in te koppen.

Jimmy Hasselbaink gaf bij de BBC Alonso de schuld, maar Pogba en Rashford zijn gewoon veel te goed voor Chelsea. Dat geldt ook voor loopwonder Herrera, die zijn beste seizoen bij Manchester United beleeft. Zijn contract loopt in juni af. Hij hoeft niet te vragen om verlenging, die komt vanzelf.

Paul Pogba ©Getty Images

19 februari 2019: een 7 voor Ritsu Doan

Je kunt niet zeggen dat Doan slecht was tegen ­Feyenoord. De vraag luidt of hij goed genoeg is voor Ajax. Lekkere dribbelaar, dat wel. Droeg hij het meeste bij aan de overwinning van ­Groningen?

Ik denk eerder aan Chabot, Handwerker en Zeefuik, die alles wat in de buurt kwam kapot tackelden in hun angstaanjagende vernietigingsdrang. Mocht ik kiezen tussen Stengs en Doan, wie zou ik dan nemen? Op intuïtie Stengs, kijkend naar de cijfers ook.

Doan speelde 19 wedstrijden, scoorde 4 keer en gaf 2 assists. Stengs had 2 goals en 2 assists in 9 wedstrijden. Nog veelzeggender is de top 20 van 'expected goal contribution' na de winterstop. Die wordt aangevoerd door Ziyech, met Luuk de Jong in de buurt, Berghuis en Lozano en Tadic er ver achter, Vlappie 20ste, Doan nergens te bekennen.

Ritsu Doan ©VI Images

16 februari 2019: een 9 voor Marquinhos

Ik vroeg me af of en hoe Ten Hag de pispaalposities van Neres en Van de Beek kan handhaven. Als er twee spelers tegen Real Madrid hun voeten hebben laten spreken, zijn zij het. De geloofwaardigheid van de trainer is nu in het geding.

Neres moet helemaal niet naar China, maar naar een Europese topclub. Van de Beek, de grote sterkhouder van Ajax' middenveld, mag natuurlijk nooit meer worden gewisseld. Blijft het probleem van de vervanging. Wie moet eruit?

In dit opzicht kan de coach van PSG tot voorbeeld strekken. Hij had twee uitstekende centrale verde­digers, Thiago Silva en Kimpembe, en wilde ook ­Marquinhos in de opstelling. Dat lukte niet meteen. Ik heb wedstrijden gezien waarin het middenveld te complexe problemen schiep voor de Braziliaan.

Tegen Manchester United was alles eenvoudig geworden. Marquinhos had in Pogba een directe tegenstander die hij wist te neutraliseren. Daarnaast had hij energie over om hulp te bieden waar Verratti en Draxler hem nodig hadden.

Wat een zichtbare opluchting voor het Parijse team was het dat ze zonder Neymar mochten spelen. Di María liet nog maar eens aan Van Gaal zien hoezeer een toptrainer zich kan vergissen in individueel talent en Mbappé is Mbappé. Dat wil zeggen: door niemand te stoppen.

Dolberg bijvoorbeeld, is geen Mbappé. Dat maakt hem bij Ajax tot een mogelijke nieuwe pispaal. Waarom Tadic nog uit de spits gehaald? Hij heeft niet de snelheid voor een counter, maar met Van de Beek achter hem, die het inzicht en de techniek heeft om elke maar dan ook elke tweede bal te veroveren, is ­Tadic de ideale, kaatsende speler voor een elftal dat pressing wil spelen.

Het lijkt trouwens de enige methode die Ajax goed beheerst, dus waarom uit tegen Madrid niet hetzelfde geprobeerd? Ramos is er niet bij, die in de Arena een formidabele partij speelde. "Dat mag ook wel eens worden gezegd," zeggen de mensen dan.

Marquinhos ©Getty Images

16 februari 2019: een 7 voor Mauro Icardi

Citeerde Mourinho nog niet zo lang geleden de filosoof Hegel om journalisten te imponeren, nu deed Mauro Icardi, de geweldige spits van Internazionale, het met mijn favoriete Amerikaanse schrijver Mark Twain. Ik juich, zoals misschien bekend, de verbin­tenis tussen voetbal en literatuur toe.

Helaas is de door Icardi gehanteerde quote 'het is beter om je mond te houden en dom te lijken, dan hem open te doen en aan alle twijfel een einde te maken' niet van Twain maar van een schrijver die Maurice Switzer heet. Icardi reageerde op een interview met een bestuurslid van de club die hem zijn aanvoerdersband had afgenomen.

Hij had beter een echte Twainquote in de strijd kunnen werpen: 'Alles wat je nodig hebt in het leven zijn onwetendheid en zelfvertrouwen en dan is succes verzekerd'.

Mauro Icardi ©Getty Images

16 februari 2019: een 7 voor Wesley Sneijder

Eergisteren verscheen er een filmpje op YouTube waarin Wesley Sneijder zich uitsprak tegen de opmerkingen van Sylvana Simons over het gebruik van 'te veel kogels' door de Amsterdamse politie.

Wesley verveelt zich helemaal te pletter in de woestijn. Zo keek hij woensdagmiddag naar het raadsdebat op AT5. Waar is Yolanthe als hij haar nodig heeft? Voordat je het weet, geeft onze man in Qatar commentaar op de Churchill-lezing van Rutte. Ach, waarom ook niet. Wesley Sneijder mag bijna zijn uitgevoetbald, uitgepraat is hij nog lang niet.

Wesley Snijder met zijn broers ©AFP

15 februari 2019: een 8+ voor Donny van de Beek

De halve nacht heb ik wakker gelegen. Niet uit ­verslagenheid, want verslagen voelde ik me niet. Ik had genoten van een wedergeboren Ajax. Toch kon ik de slaap niet vatten, alsof ik die wedstrijd zelf had gespeeld. Lezen moest uitkomst bieden: aanelkaar, een brievenboek door Remco Campert en Kees van Kooten.

Ze konden het nog, schrijven als de beste. Van Kooten met het frivole van Ziyech, terwijl Campert de inhoud en de ernst van De Ligt had. Het grote voordeel van schrijven ­boven voetbal is dat je het tot op hoge leeftijd kunt blijven doen, een hele troost. En er komt geen trainer aan te pas. Niemand zet je op de bank, wat een vrijheid. Van de Beek en Neres, twee uitblinkers tegen Real, voetbalden alsof ze schreven met pennen van Montblanc.

Donny van de Beek ©ANP

14 februari 2019: een 8+ voor David Neres

Gijpie had zijn zin nog niet afgemaakt dat Bale niet zou meeverdedigen, of Bale had al drie keer bij zijn eigen achterlijn op de hakken van ­Tagliafico gestaan. Voorspellingen zijn erg ­relatief. Ajax was goed. Elke tweede bal was voor Van de Beek die bovendien van een assist werd beroofd door Ziyech die de kans van de avond miste.

Frenkie speelde een prima wedstrijd, net niet zo goed als de geladen Tadic. Dan heb ik het ­alleen nog maar over de eerste helft. In de tweede deed Real ­Madrid waarvoor ze waren gekomen: scoren. En opnieuw werd er iemand van een assist beroofd: Neres, omdat Dolberg de tweede kans van de avond miste.

Ze zeggen dat Ajaxspelers voor een transfer voetballen. Als dat waar is, hebben Neres, De Ligt en Donny er een verdiend.

David Neres met Nicolás Tagliafico, Lasse Schöne en Frenkie de Jong na de afgekeurde goal ©BSR/SOCCRATES

13 februari 2019: een 6 voor Erik ten Hag

"De vorm kan er morgen weer zijn," aldus Ten Hag dinsdag. Het was een bijna filosofische uitspraak, die aan Mourinho deed denken. Er zijn mensen die zich ergeren aan het accent van Ten Hag. Ik zeg: wees blij dat hij de filosoof ­Hegel niet citeert, zoals Mourinho.

Het was via Napoleon dat Mourinho op Hegel stuitte. Zoals wel vaker het geval is met kleine geesten en hun grote ego's, spiegelt de Portugese ex-trainer zich aan de Franse maarschalk. Hegel zag Napoleon in 1806 bij Jena te paard op verkenningstocht gaan om daarna de Pruisen in de pan te hakken.

De filosoof bewonderde dat, niet wetend dat ruim een eeuw later José Mourinho, een zelfverklaarde Napoleon, de ­filosoof zou misbruiken om journalisten de mond te snoeren. Zolang Erik dat niet doet, mag hij Twents praten.

Erik ten Hag tijdens de training van Ajax, in aanloop naar de wedstrijd tegen Real Madrid ©ANP

12 februari 2019: een 4 voor Frenkie de Jong

Ten Hag kan die jongens niet meer motiveren. Het is de hoogste tijd voor een onorthodoxe ­methodologie: het lezen van een boek. Frenkie krijgt op: De Grote Gatsby, het meesterwerk van F. Scott Fitzgerald over de leegte van rijkdom. ­Tadic, Blind en Ziyech, zeg maar de cynici in het gezelschap, lezen: Van Oude Mensen, de Dingen, Die Voorbijgaan, waarin Couperus de vergankelijkheid bezingt.

Het zal ze leren om te leven bij en te genieten van het moment. Voor Dolberg heb ik De Duivelskop in het Rotsgebergte in gedachten van Karl May, vooral de wrede scène waarin Old Wabble in een gespleten boom wordt geplaatst waarvan de helften langzaam naar elkaar toe neigen. Old Wab-ble krijst het hele wilde westen bij elkaar terwijl hij gaandeweg wordt geplet. Die bloeddorst wil ik zien bij Dolberg tegen Ramos.

Frenkie de Jong ©BSR/SOCCRATES

9 februari 2019: een 5 voor Marcelo

Woensdagavond heb ik ongevraagd en onbezoldigd scoutingswerk verricht voor Ajax door het kijken naar de bekerwedstrijd Barcelona-Real Madrid. Waarschuwing: net als Van Persie laat Benzema zich met een zekere regelmaat wegzakken uit de spits en net als Van Persie is hij in topvorm.

Dat de Franse bondscoach om redenen van moraliteit liever Giroud opstelt dan Benzema is de verantwoording van de ­zedenmeester. De voetballiefhebber zou onmiddellijk voor Benzema kiezen. Al na zes minuten was hij beslissend door Lucas Vazquez de 0-1 te laten maken. Door zijn bewegelijkheid is hij moeilijk te bespelen. Na de loting dacht ik nog dat Bale de uit te schakelen man was. Voortschrijdende inzichten wijzen nu naar Benzema.

Als Ten Hag ook tegen Real Madrid met een nummer 10 gaat spelen, zie ik niet hoe Ajax kan winnen. Niet dat Madrid geen zwakke punten heeft. Het zwakke punt heet tegenwoordig Marcelo, die linksback staat maar zich niet meer bekommert om zoiets triviaals als een rechtsbuiten. Daar heeft Marcelo geen zin in. Met rechtsbuitens heeft hij het helemaal gehad. Hij is namelijk Marcelo.

En wie is die rechtsbuiten dan wel? In dit geval was het de Braziliaan Malcom, een gevaarlijke dribbelaar met diepgang. Aan diepgaande tegenstanders heeft Marcelo een broertje dood. Laat ze lekker hun gang gaan als ze zo nodig achter zijn rug om willen wegsneaken. De dagen dat Marcelo zich om diepgaande, lopende mensen placht te bekommeren liggen ver achter hem. Met andere woorden: achter Marcelo ligt ruimte, wat mogelijkheden biedt voor Mazraoui.

Ook opvallend was de rol van Ramos, die in Spanje zo veel status heeft dat hij meer mag uitvreten dan een ander. Het is te hopen dat scheidsrechters van de Uefa hem wel op de korrel willen nemen. Hij speelde opvallend ver naar voren, geholpen door de verschrikkelijke snelheid van Varane achter hem. Ik hoop dat Erik ten Hag zich voor één keer zal willen aanpassen aan de tegenstander, want Real Madrid is weer de topclub die hij even niet was.

Marcelo ©BSR Agency

9 februari 2019: een 8 voor Theo Janssen

Ik was erbij, zal ik later kunnen zeggen. Bij de boekpresentatie van Op pad met de Dikke Prins dinsdagavond in de Arnhemse Luxor. Het boek van Marcel van Roosmalen is een triomf van het absurdisme, waarin de hoofdpersoon past als een personage van Samuel Beckett.

Zevenhonderd Arnhemmers waren op het spektakel afgekomen en ze kochten allemaal een boek. "Zet er maar in: een kutboek voor Fred," ­aldus iemand tegen de schrijver. Een ander kocht vier exemplaren met als uitleg: "Ik spaar eerste drukken" Eva Hoeke, Marcels vrouw, vertelde aan de zaal hoe haar man laatst thuiskwam met de boodschap: "Als het boek af is, krijg je een ring. Of een kindje. Je mag kiezen."

Theo Janssen ©BSR Agency

9 februari 2019: een 4 voor José Mourinho

De video van de week is die van Mourinho die bij een ijshockeywedstrijd de puck in het spel mocht brengen, voor het geld uiteraard, en die teruglopend keihard op zijn bek ging omdat de rode loper onder hem wegschoof.

Als hij nog een metafoor voor zijn loopbaan zocht, vond hij hem op het Russische ijs. De ­Engelse columniste Marina Hyde draaide het mes nog eens om door te zeggen: "De relatie tussen José en de voetbalsport begint hoe langer hoe meer op een toevalligheid te lijken."

José Mourinho ©BSR Agency

8 februari 2019: een 8 voor Jaap Stam

De Jaap Stam van PEC is een andere Jaap dan de Jaap van Ajax. Daar zette hij Nouri te vaak op de bank en was hij geen uitblinker in het omgaan met spelers. Praten met een voetballer terwijl je op het scherm van je laptop blijft kijken vergemakkelijkt het contact niet.

Moet je nu eens zien: juist een creatieve en talentvolle speler, Namli, wordt door Stam zo belangrijk gemaakt dat hij weer uitblinkt als in het begin onder Van 't Schip. PEC speelt goed en enthousiast. Je kunt niet anders dan er een 'hand van de trainer' in zien. In het land waar een hofstede ­havezate wordt genoemd, waar rivieren stromen als de Regge, langs plaatsen die Hankate en Twilhaar heten, op land van Van Wulfften Palthe, heeft Stam klaarblijkelijk de mens in Jaap ­hervonden.

Jaap Stam ©ANP

7 februari 2019: een 8+ voor Calvin Stengs

Sinds Stengs terug is bij AZ kijk ik met een groeiend plezier naar het elftal. Hij blijft verbazingwekkend om te zien hoe zo'n jonge spelmaker zijn medespelers naar een hoger niveau kan trekken. Stengs, bij de jeugd begeleid en geholpen door Leeroy Echteld toen de club hem eigenlijk te licht vond, laat spelers als Til, Midtsjø en Svensson zichtbaar beter voetballen.

Het is eigenlijk een raadsel dat Ajax Stengs niet eerder heeft weggehaald bij AZ. Toen hij vijftien was, zaten de scouts uit Amsterdam al driftig te noteren. AZ haalde het vorige seizoen een jongen weg bij Ajax, Ajax twee bij AZ en nu trekt Ajax aan een centrale verdediger van vijftien.

Over anderhalf jaar stoppen de topclubs met het ronselen van elkaars talenten. Eigenlijk jammer. Minder opwinding en ze gaan sneller naar het buitenland.

Calvin Stengs na zijn doelpunt tegen FC Emmen ©BSR/SOCCRATES

6 februari 2019: een 5 voor Dick Advocaat

Wie weet hoe Van Gaal en Van Persie in Man­chester uit elkaar zijn gegaan, weet dan ook dat Louis nooit een serieuze optie bij Feyenoord is geweest. Als Robin zijn sabbatical heeft af­gerond, zal hij een rol willen spelen bij Feyenoord, maar niet als Van Gaal er iets in de melk te brokkelen heeft.

Dus gaan alle ballen op Ad­vocaat, die tegenwoordig van ophitsen zijn specialiteit maakt. Dat zal in De Kuip in nog vruchtbaarder aarde vallen dan het schitterende natuurgraszaad aldaar. Is Dick het niet eens met de VAR?

Twintig geblindeerde Audi's scheuren naar Zeist, waar trouwe aanhangers van de volksclub orde op ­zaken stellen. Vierde officials sluiten voor een aanstelling in De Kuip een extra levensverzekering af. Scheidsrechter Kuipers ­verlaat onder politiebegeleiding het veld, terwijl Dickie een ­geinige knipoog geeft aan de camera.

Dick Advocaat ©BSR Agency

5 februari 2019: een 8 voor Kasper Dolberg

Het doelpunt van Dolberg tegen VVV was natuurlijk het gevolg van een fantastische pass van Van de Beek. Deze staaltjes liet hij in de jeugd keer op keer zien. Weet Ten Hag veel, die tegen ­Feyenoord zijn tip-top beloonde met een wissel, maar zoals Donny de dropkick kon sturen zijn er niet veel.

Zowaar mocht hij blijven staan en durfde de coach, bij een 3-0 stand, Tadic te vervangen. Dolberg herstelde een niet perfecte aanname met een sublieme reactie, de razendsnelle voetbeweging met rechts.

Het was hét atletische hoogtepunt van het weekend, dat alleen werd overtroffen door de Belg Jason Denayer van Lyon. Di María schoot op doel. Denayer en keeper Lopes doken synchroon en gestrekt naar de linkerhoek, Lopes kon er niet bij met zijn te korte armen, maar Denayer wel met zijn hoofd.

Kasper Dolberg ©BSR/SOCCRATES

2 februari 2019: een 6 voor Erik ten Hag

Het taalgebruik van Ten Hag fascineert. Geboeid heb ik naar de persconferentie van de trainer van Ajax ­gekeken. Je kon er iets van opsteken, bijvoorbeeld dat Noussair Mazraoui geblesseerd is. De vragen waren onhoorbaar en moesten worden afgeleid uit de antwoorden.

Een vermoedelijke vraag: Erik, hoe zijn jullie omgegaan met de nederlaag tegen Feyenoord? Antwoord: "Harde woorden gevallen." Veronderstelde vraag: Kun je daar iets meer over vertellen? Antwoord: "Mekaar aangesproken." En waarop had men elkaar aangesproken? Antwoord: "Taakdiscipline." Het is een woord dat niet bestaat. Althans in mijn exemplaar van Het juiste woord komt het niet voor.

Ik vaar er blind op, want het is geschreven door een jezuïet. Ten Hag vertelde dat hij voor de verwerking van het echec te rade was gegaan bij 'externe mensen'. Men vroeg niet door. Kans voor open doel gemist.

Coach Erik ten Hag van Ajax ©BSR/SOCCRATES

2 februari 2019: een 8 voor Youri Tielemans

De beste januaritransfer, voor club en speler, lijkt me die van Tielemans, die door Monaco aan Leicester ­City is verhuurd. Voor Monaco speelde hij alles onder Thierry Henry en goed ook. De nieuwe trainer Leonardo Jardim moet hem niet.

Claude Puel van Leicester City zal hem koppelen aan Wilfred Ndidi, ook een middenvelder die uit de Belgische competitie komt. Ndidi en Tielemans kunnen een duo vormen als N'Golo Kanté met Danny Drinkwater.

2 februari 2019: een 8 voor Maurizio Sarri

Chelsea verloor woensdag met 4-0 van Bournemouth. Daarvoor hadden ze twee bekerwedstrijdjes gewonnen, maar ook de voorlaatste competitiewedstrijd hadden ze verloren: 2-0 tegen Arsenal.

Niet zo gek dat het publiek zijn trainer toezong met de tekst: "Je weet niet wat je doet."

Sarri zelf zei na het echec tegen Bournemouth: "Misschien ligt het wel aan mij. Misschien kan ik ze niet motiveren."

De oud-bankier, Sarri werkte lang bij de Banca Monte dei Paschi di Siena, vertoonde een in de voetbalwereld ongewone zelfreflectie. Hoort iemand het Ten Hag al zeggen?

"Misschien lag de nederlaag tegen Feyenoord wel aan mij. Misschien kon ik mijn multimiljonairs onvoldoende motiveren."

Misschien is het toeval dat het lijkt alsof de tactici onder de trainers ­tegenwoordig de grootste problemen hebben. Kijkend naar Solskjaer zou je meer coaches diens laisser-fairehouding toewensen.

Maurizio Sarri ©REUTERS

31 januari 2019: een 9 voor Salomón Rondón

Ik las dat Hazes junior boos werd op Genee toen hij in Veronica Inside geen vraag kreeg over ­voetbal.

Het is het probleem van de televisie: bekende Nederlanders denken dat ze overal verstand van hebben omdat er een camera op hen staat. Dat Johan Derksen iets over voetbal mag zeggen, is al op het randje.

Je ziet tegenwoordig ook vaak acteurs die een mening hebben over iets, terwijl acteurs zijn opgeleid om andermans teksten op te zeggen. Verder mondje dicht graag. Van Johan Derksen kun je nog zeggen dat hij vroeger heeft gevoetbald.

Er is geen acteur die ooit cyberexpert is geweest. Ook ik heb nooit 'op niveau' gevoetbald maar ik heb - je moet iets, nietwaar - zo veel wedstrijden gezien dat ik hier vol zelfvertrouwen beweer dat Rondón de beste spits is in de Premier League.

Salomón Rondón ©GETTY

30 januari 2019: een 5 voor Erik ten Hag

Als empathie niet je grootste kracht is en pedagogiek niet je sterkste vak, hoe behoud je dan de controle over een voetbalkleedkamer waarin tientallen miljoenen euro's als vallende sterren langs een virtueel firmament hun grillige ­banen trekken? Tactiek is wel een kwaliteit van Ajax' coach, zeggen ze.

Dan heb ik een vraag. Waarom niet één keer je dogma's opzijgeschoven en een mannetje op Van Persie gezet? De beste voetballer op het veld besloot, 'na de situatie te hebben gescand', om bij De Ligt uit de buurt te blijven. Offer dan een middenvelder.

De Jong kan best aardig tackelen en als Van Persie niet of minder aan de bal kan komen, wordt dat loopvermogen van Toornstra meteen gedevalueerd. En als dit onzin is, verzin dan iets anders. Aanpassen kan ook een kracht zijn. 

Erik ten Hag ©BSR/SOCCRATES

29 januari: een 4 voor Dusan Tadic

Fouten.
1. Trainingskamp Florida.
2. Wöber verkopen (makkelijk gezegd achteraf, maar toch).
3. Van Persie vrij spel geven.
4. Donny van de Beek steeds wisselen.
5. Tadic en Ziyech veel te belangrijk maken.
6. Niet van tactiek wisselen als blijkt dat het middenveld wordt overspeeld.
7. Sinkgraven inbrengen (kostte meteen een doelpunt, Ayoub).
8. Tadic laten staan.
9. Nous laten staan.
10. Ontzettend eigenwijs zijn.
11. Ziyech, die onge- en onbestraft keer op keer Verdonk laat lopen.
En dan nog iets over Magallán, maar dat is zielig.

Feyenoord - Ajax, Dusan Tadic ©BSR/SOCCRATES

26 januari: een 9 voor Robin van Persie

Wat Van Persie doet, lijkt zo vanzelfsprekend dat de loftrompet begint te zwijgen. Laat mij even blazen. De manier waarop hij scoorde tegen Fortuna Sittard op de voorzet van St. Juste zou vijftien jaar geleden scouts hebben doen jubelen.

Zie ook: het doelpunt van Calvin Stengs met zijn Van Persie-voet tegen ­Vitesse. Twee steekballen gaf Robin waarvan die op Berghuis van wereldklasse was. Als hij morgen speelt, zal Ajax het meest op hem moeten letten. 

Robin van Persie ©VI Images

26 januari 2019: een 9+ voor Paul Pogba

Op zondagmiddag stuurde Nate Patrick, een Aus­tralische voetbalverslaggever, een serie tweets de ­wereld in over een ontmoeting in een Engelse trein tussen zijn ouders en een groepje luidruchtige, kaartspelende adolescenten. De jongens merkten dat het echtpaar zich ergerde aan hun lawaai en kwamen hun excuses maken. 

Een van hen vroeg of ze misschien op de foto wilden. De oudere man, enigszins verbaasd, gaf zijn telefoon aan de jongen en zei dat het goed was. Dat hij gerust een foto mocht maken van hem en zijn vrouw. Dat verbaasde op zijn beurt de jongen weer. Hij bedoelde of het echtpaar niet met hem op de foto wilde, om het lawaai goed te maken.

Ook goed, vonden ze beleefd. Ze stuurden de foto naar hun zoon in Australië met de vraag of hij wist met wie ze op de foto stonden. Nate Patrick zag tot zijn verbijstering en schaamte dat zijn aandoenlijk onwetende ouders op de foto stonden met Paul Pogba en Nemanja Matic.

Hij deelde zijn ontzetting met de wereld van het internet.

De rest is geschiedenis.

Bijna 35.000 retweets, waaronder die van Gary Lineker, een reactie van Pogba zelf en een uitnodiging voor Nathan Patrick van Manchester United om deze zomer naar de training te komen kijken en de wedstrijd tegen Perth te bezoeken.

Leve de onschuld en de betrekkelijkheid van het voetbal en de wereldroem die er soms mee gepaard gaat.

Paul Pogba ©AFP

26 januari 2019: een 4 voor Mats Seuntjes

Hoe vaak zie je in het voetbal nu wat de mensen een 'offday' noemen? De offday komt zo weinig voor dat je hem moet koesteren en aaien als je er een tegenkomt.

Lijst de offday in en hang hem ergens op waar je vaak langs komt. De offday van een voetballer kan tot troost strekken voor de momenten dat we zelf 'niet zo goed in ons vel zitten', ofwel een offday hebben. Ik heb het niet over leedvermaak, maar over andermans offday als medicijn.

Zo hangt bij mij de offday van Mats Seuntjens die de speler van AZ op woensdagavond beleefde tegen Vitesse in het bekertoernooi, prominent in de eet­kamer boven het tv-toestel dat elke dag wel een tijd aanstaat. Zo kunnen we er niet omheen. Mijn vrouw begint al te pruttelen over de somberheid van het beeld. Ik zeg: onderschat het therapeutisch effect van Seuntjens offday nu niet.

Mats heeft die avond zeven open kansen gemist. Door zijn offday werden zijn medespelers steeds beter, met name Stengs, Til en het allermeest Idrissi, die twee assists kwijtraakte door missers van Seuntjens. Wat was Idrissi goed met die offday naast hem. Nu niet meteen Seuntjens op de bank zetten, John van den Brom. Wees een trainer die de offday met respect behandelt.

Mats Seuntjes ©ANP

25 januari 2019: een 9 voor Frenkie de Jong

Wat zou Jurgen Streppel, de thans op Cyprus werkzame oud-trainer van Frenkie, van deze transfer vinden? Hij had hem tot zijn beschikking en stelde hem niet op.

"Te licht."

Toen kwam De Jong onder het bewind van Jaap Stam. Die moest hem opstellen, want Ajax had hem weggehaald bij Willem II omdat Streppel hem niet liet spelen.

Als je Jaap diep in zijn hart keek, zette hij Frenkie ook het liefst op de bank.

"Te licht."

Op 7 december meldde De Telegraaf dat PSG 75 miljoen wilde betalen voor De Jong. Er stond een geheimzinnige foto bij van vergaderende mannen. Nu Barcelona hetzelfde bedrag ­betaalt, noemt de krant dat 90 miljoen (met bonussen).

Mijn theorie: zodra Barcelona echt serieus werd, kon Frenkie niet wachten om te tekenen. Het lijkt erop alsof het ochtendblad is gebruikt. 

Frenkie de Jong ©Cees van Hoogdalem/Soccrates

24 januari 2019: een 6 voor Mark van Bommel

Meteen na de gelijkmaker van Emmen tegen PSV verheugde ik me op de wekelijkse Emmen-­column van Peter Middendorp in de Volkskrant. Ze zouden meer schrijvers die in de ­provincie wonen een column over de lokale voetbalclub moeten geven. Middendorp stelde niet teleur.

Hij beschreef hoe je als kleine man kan worden afgeserveerd door grote trainers en grote perschefs. (Zelfs de perschef van PSV is een grote perschef.) Van Bommel stelde dat tijdrekken een onderdeel van het spel was.

Middendorp plaatste daar vraagtekens bij. Nooit doen natuurlijk bij een heetgebakerde Limbo die niet tegen zijn verlies kan. Wie hij wel niet was, vroeg de grote perschef.

Zelf heb ik in 1974 aan FC Amsterdamtrainer Pim van de Meent ­gevraagd, na verliespunten, waarom hij Van der Merkt had ­opgesteld in plaats van Chris Dekker. Keihard leermoment.

Mark van Bommel ©VI Images

23 januari 2019: een 6 voor Erik ten Hag

Net nu we de volgende Hard Gras voorbereiden, waarin een positief stuk over Ten Hag komt, gaat hij weer gekke dingen zeggen. Sinkgraven speelde 'naar behoren', volgens de trainer van Ajax.

Ik vond van niet, tenzij ik de term 'naar behoren' niet zou begrijpen, wat onwaarschijnlijk is: tenslotte heb ik Nederlands gestudeerd.

Ik noem een paar betekenissen van 'naar behoren': passabel, degelijk, adequaat, goed, gevoeglijk, redelijk, berekend voor (zijn taak), bruikbaar, afdoend, voegzaam. Allemaal woorden die op het spel van Sinkgraven niet tot nauwelijks van toepassing waren.

Met het woord 'grillig', dat Erik gebruikte voor het optreden van Lamprou, heb ik minder moeite gezien deze synoniemen: onbestendig, wankel, wisselvallig, weifel­willig en instabiel. De man die bij een corner vlak voor tijd riep dat Lamprou mee naar voren moest, meende dat vermoedelijk niet echt.

Erik ten Hag ©VI Images

22 januari 2019: een 9 voor Sam Lammers

Zullen we het niet meer over Lamprou of Sink­graven hebben? Hoewel een man bij ons in het vak een schitterend staaltje galgenhumor ­demonstreerde door zich af te vragen, toen Lammers op rechts Sinkgraven passeerde: "Waar is Mitchell Dijks als je hem nodig hebt?"

Sam Lammers is een potentiële international.

In de inspirerende Johan Cruijff Arena - de tijd dat De Kuip het alleenrecht op 'sfeer' had, ligt allang achter ons - steeg hij naar een door hem niet eerder bereikt niveau.

Zijn doelpunten waren mooi, maar niet ten onrechte wees hij zelf na afloop op zijn assist bij de derde goal.

Hoe zou het intussen met de zelfkritiek van Daley Blind gesteld zijn? Zou de manier waarop Lammers hem op de middenlijn vernederde hem bijblijven? Krijgt hij het woord 'leermoment' uit zijn mond? Wij kunnen slechts hopen.

©VI Images

19 januari 2019: een 5 voor Jürgen Klopp

Hoeveel wedstrijden ik niet heb gezien tijdens deze winterstop. Volgens mijn vrouw was het niet nodig om ze allemaal te bekijken. "Je hebt niet eens een ­column, laten we gaan wandelen in het bos, of kijken naar Heel holland bakt." Ik zei dat ik niet meer langs de NPO durfde te zappen uit angst Gordon tegen te komen, of, even erg, Angela de Jong.

Angstig achterom kijkend, vluchtte ik het voetbal in, en de herinneringen. Laat in november speelde Liverpool uit tegen Paris Saint-Germain. Klopp had een middenveld van lopers opgesteld: Wijnaldum-Henderson-Milner. De lopers liepen wel, maar het spel deed dat voor geen meter.

PSG was met vier aanvallers gekomen: voorin Cavani en Mbappé, met aan de zijkanten Neymar en Di María. Op het middenveld uitblinker Verratti en Marquinhos. Liverpool was kansloos. Wijnaldum werd al na een uur vervangen door Keita, die meer diepte bracht maar geen resultaat. Liverpool verloor kansloos met 2-1.

Tijdens de kerstvakantie moest Klopp, iets meer dan een maand later, tegen Manchester City. Niks ­geleerd. Hij stelde een middenveld van lopers op: Wijnaldum-Henderson-Milner. Zij liepen wel, in ­tegenstelling tot het spel van Liverpool. Kansloos ­waren ze tegen Fernandinho, die twee aanvallende middenvelders voor zich zag: de twee Silva's, David en Bernardo.

De conclusie kan alleen maar luiden dat Liverpool geen kampioen wordt, hoe enthousiast Van Gaal ook was over deze 'vechtmachine'. Een voetbalwedstrijd win je soms door te verdedigen, voor een titel heb je creativiteit nodig. Klopp durfde tegen Guardiola niet te beginnen met de al weken uitblinkende Fabinho. Een bange poeperd wordt geen kampioen.

Jürgen Klopp ©Getty Images

19 januari 2019: een 9,5 voor Paul Pogba

In de laatste vijf wedstrijden gaf Pogba vier assists en maakte hij vier doelpunten. Zoveel mensen als hij daarmee de mond heeft gesnoerd, in de eerste plaats zijn vorige trainer. Het probleem van Mourinho is dat hij in het diepst van zijn gedachten weet dat hij, vergeleken met voetballers als Pogba, een kneus is.

Zijn optreden bestond uit het overschreeuwen van die minderwaardigheid of het nu tegen Pogba was of tegen een clubarts die hij niet aankon. Solskjaer zegt tegen zijn beste speler: "Paul, ik ben een kneus, jij bent de boss." En Pogba levert.

Paul Pogba ©Getty Images

19 januari 2019: een 7,5 voor Kevin Strootman

Een van mijn goede voornemens is het in hun vet gaar laten smoren van de verstandelijk uitgedaagden die de Franse competitie saai noemen. Woensdagavond zag ik naast elkaar Patrick Vieira en Thierry Henry het veld van Monaco oversteken, de coaches van Nice en Monaco: Vieira net zo kaarsrecht als hij over het middenveld van Arsenal placht te heersen, Henry met de krombenige zwier van de banlieues. Het was toch iets anders dan een handdruk tussen Mau­rice Steijn en John van de Brom. (Met alle respect.)

De twee oud-wereldkampioenen, die samen vijf kampioenschappen van Engeland en vijf FA-Cups kunnen verdelen, speelden met 1-1 gelijk tegen elkaar. We zagen een verre van saaie wedstrijd tussen twee spelopvattingen, opgeluisterd door een rode kaart en een gemiste penalty.

Drie dagen eerder had Henry ook een gelijkspel bijgeschreven, tegen Marseille, dat sinds eind november niet meer heeft gewonnen. Mocht dat uitlopen op het ontslag van Rudi García, heeft zijn aankoop Strootman, de beste middenvelder bij Marseille, een probleem. Als ik Van Bommel was, ging ik vast bellen.

Kevin Strootman ©Getty Images

22 december 2018: een 6 voor Jaap Stam

Stam wordt genoemd bij PEC. Dat is slecht nieuws voor Namli en voor iedereen in Zwolle die kan voetballen. Jaap houdt meer van loopvermogen en opdrukken dan van akka's en panna's. Je moet 1,85 meter lang zijn en 90 centimeter breed wil je bij hem in de smaak vallen.

Er is net een boek verschenen over Johan Cruijff, het zoveelste inderdaad, maar wel een van de interessantste. De wetenschapper Jacques van Rossum publiceerde Coach Cruijff in cijfers. Hij citeert daarin instemmend een Engelse journalist die zegt: 'Zonder Cruijff zouden er geen Guardiola, geen Messi, Xavi en Iniesta zijn geweest. Ze zouden zijn beoordeeld als te langzaam en te klein'.

Het is een van de talloze interessante observaties in het boek, dat weliswaar betoogt dat Cruijff geen absolute top­trainer als Guardiola is geworden, maar dat wel tot gevolg had dat ik hem als coach serieuzer ben gaan nemen. Stam gaat hyperventileren van hoofdarbeid, maar hij zou dit boek eens moeten lezen.

Jaap Stam ©ANP

21 december 2018: een 6 voor Daley Blind

Er is geen speler bij Ajax aan wiens lichaamstaal je de plichtmatigheid beter afleest dan Daley Blind. Dan lijkt hij een kantoorbediende die zijn taken braaf vervult. Hij wordt niet chag­rijnig, zoals Huntelaar, noch een borrelend vat van agressie, zoals De Ligt.

Plichtsgetrouw is het woord, gespeend van drift. Tot het gaatje gaan zat er niet in tegen Roda JC. Geen seconde kreeg je de indruk dat een van Blinds tientallen wegdraaiende voorzetten niet bij een Rodafiguur terecht zou komen. Laat staan op het hoofd of voor de voeten van een Ajaxspeler.

De penalty van Blind ging, net als voor Manchester United tegen Benfica in oktober 2017, door het midden van het doel. Zo neemt Daley nu eenmaal een penalty, door het midden. Plichtmatig schoot hij hem via de schoenen van de duikende keeper binnen.

Daley Blind ©Getty Images

20 december 2018: een 7 voor Thomas Meunier

Niemand realiseert zich beter dan ik hoe onrechtvaardig het is om lijstjes van een top 100 van bes­te voetballers te bekritiseren. Het is de functie van lijstjes om op weerstand te stuiten.

Maar The Guardian gaat te ver met zijn top 100 van de beste voetballers in 2018. Op 99 staat Özil, ónder Giroud. Dat is achterlijk. Dat is net zoiets als Ringo Starr beter vinden dan Paul McCartney.

Heel bont maakt de krant het in het segment tussen 70 en 80. Daar staan vier rechtsbacks in: Walker, Meunier, Trippier en Pavard. Waarom vier rechtsbacks in hetzelfde tiental?

En niet één keeper bij de laatste dertig? De redactie heeft de stemmen van de honderden experts vermoedelijk te eerlijk geteld. Joop van den Ende had het beter gedaan. Hij had sjoemelsoftware in de telmachine gestopt.

Thomas Meunier ©Getty Images

19 december 2018: een 2 voor José Mourinho

Aan de bovenkant van het voetbal vinden we het talent, de geestdrift en de vreugde. Onderin dat gebouw scharrelen duistere types als Mourinho en Jorge Mendes, zijn pooier.

Ze zijn onuitroeibaar.

Nu worden ze genoemd bij Inter. Tallozen lachen de rest van de week, zo niet het jaar, het hardst Paul Pogba en nog harder Eva Carneiro, voormalig clubarts van Chelsea en slachtoffer van de despoot uit Portugal, wier beroepseer hij zonder mede­dogen heeft verkracht.

Mourinho verkracht het voetbal, hij verkrachtte het aanzien van een vrouw in het voetbal en hij is al jaren een serieverkrachter van talent.

Bij Chelsea stuurde hij onder meer Mohamed Salah en Kevin de Bruyne weg. En nog slaagt dit verwerpelijke specimen erin bij zijn vertrek 15 miljoen mee te rausjen.

Dit soort individuen heeft ook altijd een makelaar met integriteitsissues.

José Mourinho ©Getty Images

18 december 2018: een 4 voor Sergio Ramos

In de grote wedstrijden is Ramos een risicofactor van belang. Spelend tegen Barcelona kreeg hij al vijf keer rood. Ik zeg niet dat ze erop moeten trainen, maar als Dolberg, Tadic, Ziyech en eventueel Neres de persoonlijke duels opzoeken, is de kans op rood voor Ramos relatief groot. Trash talk is sterk aan te raden.

Tagliafico spreekt Spaans en hij heeft het voorkomen van ­iemand bij wie je geen onhebbelijkheden zou verwachten. Dus een lichte verwijzing naar een mogelijk beroep van een zus kan zomaar een kopstoot op het borstbeen tot gevolg hebben. En dan is het voor de zoveelste keer douchen geblazen voor het heethoofd.

Hoewel niet onsportief van nature, vind ik tegen Ramos alles geoorloofd. Om de zwakte te vinden in de sterke punten van Real Madrid moeten we alle naïviteit overboord gooien.

Sergio Ramos ©Getty Images

15 december 2018: een 8 voor Mats Hummels

Ajax-Bayern München was een meeslepende wedstrijd met een opvallend intermezzo tijdens de rust. Er verscheen een voetballer op de middenstip in het trainingspak van Bayern. Hij trok de aandacht van het publiek door te proberen vanaf de middenlijn de doellat te raken. Daarna deed hij een paar dribbel­oefeningen en raakte in gesprek met supporters.

Vervolgens ging hij door met zijn would-be warming-up, om zich daarna te melden aan de rand van het veld, precies voor mijn neus. Toen pas zag ik dat het Hummels was. Glimlachend en welwillend liet hij aan de boarding de ene selfie na de andere nemen, ­intussen af en toe babbelend met jonge Ajaxfans. Er viel geen onvertogen woord.

Het mooie was dat dit ongemerkt voorbijging, terwijl echt alles in beeld komt tijdens zo'n Champions Leaguewedstrijd. Ik heb tenminste niks teruggevonden op sociale media over een zich vervelende Mats Hummels, die een ongeconcentreerde warming-up deed voor een tweede helft waarin hij inderdaad geen seconde speelde.

Heel leuke gast, dat wel. Of hij zijn trainer Niko Kovac ontzettend serieus neemt, valt te betwijfelen.

Mats Hummels ©Getty Images

15 december 2018: een 7 voor Frenkie de Jong

Ik beloof dat ik Frenkie voorlopig met rust zal laten. De buitensporige aandacht begint zijn tol te eisen. Het zal misschien geen opzet zijn geweest van zijn management om af te spreken met PSG in de Harbour Club, maar slim is anders.

Alles op voetbal­gebied wordt onmiddellijk doorgeseind naar De Telegraaf. 'Hé, is dat Maxwell niet? Even Mike Verweij bellen.' Je zou wensen dat de Amsterdamse horeca hetzelfde deed met criminelen die ergens gaan zitten plotten. Dat gebeurt dan weer niet.

Een journalistieke vraag die niet wordt gesteld is de meest legitieme: kan Paris Saint-Germain zomaar 75 miljoen euro ­uitgeven, onder het spiedend oog van de Financial Fair Play-mensen van de Uefa? Natuurlijk niet. Vooralsnog is het onmogelijk dat PSG zo'n deal zou sluiten. Meer dan een broodjeaapverhaal is dit dus niet. Tenzij ze Neymar zouden verkopen.

Is er iemand die gelooft dat dat gebeurt? Een tweede vraag die antwoord verdient, is of Frenkie op dit moment 75 miljoen waard is. Goretzka zien spelen woensdag?

Bayern betaalde in juli 40 miljoen euro voor hem aan Schalke. Donny van de Beek zich in de kijker zien voetballen tegen Bayern? Ook geen 75 miljoen waard, maar wel een solide object voor belangstellende clubs. Tot zover de beursberichten. Ik ben blij voor De Jong dat hij zo'n reële indruk blijft maken, ­ondanks de waanzin om hem heen.

Frenkie de Jong ©ANP Pro Shots

15 december 2018: een 9 voor Pep Guardiola

Een meneer mailde me dat een statisticus van zijn bedrijf had uitgerekend dat, in aanmerking nemend dat je bij de Champions Leagueloting niet de nummer twee van je poule kunt treffen, noch iemand uit hetzelfde land, de kans het grootst is dat Ajax Manchester City krijgt: 20%.

Alleen zijn de odds voor Schalke en Atlético om op City te stuiten nog hoger: 28 en 29%. Hoe dan ook: Ajax krijgt het zwaar. Gelukkig doet de VAR ook mee. Mensen besteden te veel aandacht aan de feilen van de VAR. De VAR lijkt qua jammerklachten op de herten in de Oostvaardersplassen.

Heeft het Journaal niks anders aan zijn hoofd dan overbodige herten? Kinderen met honger in Jemen misschien? Willens en wetens wordt de ­hertenhysterie aangeblazen.

Pep Guardiola ©REUTERS

14 december 2018: een 8 voor Nick Viergever

Meestal is Steven Bergwijn PSV's beste man in Europa, nu krijgt Nick Viergever de complimenten. Helemaal als je zijn optreden afzet tegen dat van de kwalitatief hevig uitgedaagde Trent Sainsbury.

Wat was die slecht, zeg. Binnen acht minuten had hij al drie grote fouten op zijn naam staan. In de zeventiende minuut kopte hij net niet in zijn ­eigen doel. De goal van Icardi was deels zijn schuld.

Sainsbury was bijna even irritant als Luuk de Jong, die een taak van Robben met passie op zich heeft genomen: Luuk is de koning van de schwalbe geworden. Intussen doet Viergever onverstoorbaar waar hij goed in is: aanvallen onderbreken, eenvoudige passes versturen en zich altijd opstellen waar hij zich het nuttigst kan maken.

In de 93ste minuut redde hij het punt voor PSV met een doorslaggevende tackle op Icardi.

Aziz Behich en Nick Viergever ©AFP

13 december 2018: een 9 voor Matthijs de Ligt

Het mag dan geen achtbaan aan emoties zijn ­geweest, wel voelden we ons als een kat in de centrifuge onder de elkaar afwisselende aanvalsgolven van Ajax en Bayern.

Nog net kon ik waarnemen dat De Jong en Blind veel te ver van elkaar af stonden, waardoor Bayern in de tegenaanval met gemak ons middenveld overstak. Heeft Ten Hag weleens gezien hoe dicht Ndombélé en Aouar naast elkaar spelen in Lyon?

Blind werd er al binnen vijf minuten keihard uitgelopen door een of andere Gnabry. Op een zeker moment zag ik Frenkie wenken en schreeuwen dat Blind dichterbij moest komen.

Ten Hag vond zijn spelers na afloop 'te naïef'. Dat vond ik van de constructie van Ajax' middenveld, waar van balans geen sprake was. Later ging het beter en altijd was daar De Ligt.

Matthijs de Ligt (l) en Daley Blind ©ANP Pro Shots

12 december 2018: een 8 voor Lars Veldwijk

Veldwijk maakte vrijdagavond tegen Almere City drie doelpunten. Na 38 minuten pakte middenvelder Harroui van Sparta op de rand van het strafschopgebied iemand de bal af en dat niet alleen: hij speelde zich in dezelfde beweging vol risico vrij en gaf een perfecte dieptepass over vijftig meter op Veldwijk. Die liep door, stapte een meter te ver naar rechts en scoorde in de verre hoek.

De avond daarna legde hij me in de green room bij Fox uit waarom hij het ogenschijnlijke foutje had ­gemaakt. "Ik deed dat stapje opzij om ervoor te zorgen dat de keeper dichter naar de eerste paal zou komen. Dat deed hij en daarom kon ik de bal langs hem schuiven de verre hoek in." ­Perfecte uitleg door een spits die weet wat hij doet. Hij gaat ­Sparta kampioen maken.

Lars Veldwijk ©Pro Shots

11 december 2018: een 9 voor Raheem Sterling

In het voorjaar baarde Raheem Sterling opzien met een interview op The Players' Tribune, de Amerikaanse site die voor het WK ook een aangrijpend gesprek met Romelu Lukaku publiceerde.

Zondag, een dag nadat hij was uitgescholden door racisten bij Chelsea, zette hij een post op Instagram. Dat Engelse kranten dit gedrag mede veroorzaakten. Ze schreven waar­derend over de jonge Phil Foden omdat hij een huis voor zijn moeder had gekocht, terwijl diens teamgenoot Tosin Adarabioyo bij de aankoop van een nieuw ouderlijk huis 'met geld had gesmeten zonder een wedstrijd in het eerste te hebben ­gespeeld'.

Foden is wit, Adarabioyo zwart.

Het waren niet de minsten die Sterlings aanklacht tegen sluimerend en openlijk racisme onderschreven: Lineker, Wijnaldum, Sessegnon, Depay, Solanke, Aubameyang en talloze profvoetballers die net als ik de tekst met klaarblijkelijke ontroering hadden gelezen.

Raheem Sterling ©Getty Images

7 december 2018: een 8 voor Daniëlle van de Donk

Ik wist niet dat Van de Donk dit seizoen 7 doelpunten had gemaakt voor Arsenal, waarvan 4 in de laatste 4 wedstrijden. The Guardian publiceert een lijst van de beste 100 speelsters in 2018 waaruit ik deze wetenschap put. De top 10 moet nog verschijnen, dus Lieke Martens ontbreekt tot nu toe.

Miedema - goed voor 13 doelpunten so far - zal de lijst 'met gemengde gevoelens' bekijken. Ze zakte van de 7de naar de 15de plaats, terwijl Daniëlle een sprong maakte van 37 naar 29. Groenen krijgt de grootste klap, ze stort omlaag van 20 naar 33. Ik juich de negatieve cijfers toe.

Laat die Engelsen onze meiden maar vernederen: des te gemotiveerder gaan ze naar Frankrijk. Op een eindtoernooi van vrouwenvoetbal heb ik me nooit eerder verheugd. Nu overweeg ik kaartjes te kopen.

Daniëlle van de Donk ©Getty Images

6 december 2018: een 8 voor Riyad Mahrez

Op de profielen van zowel Riyad Mahrez als Bernardo Silva staat 'rechtervleugel' en 'linkervoet'. Beiden wegen minder dan 65 kilo. Allebei zijn ze ongeveer 60 miljoen euro waard.

Nederlandse trainers, of beter, conservatieve trainers zouden deze twee nooit samen opstellen, als ze zulke lichte jongens al een kans zouden geven.

Guardiola zette Bernardo en Mahrez tegen Watford achter en naast elkaar op de rechtervleugel. Als de een naar binnen kwam, hield de ander 'het veld breed' en omgekeerd. Silva is een fractie sneller, de straatvoetballer uit de banlieus Mahrez iets getruukter: zie de film Ballons sur Bitume.

Het was adembenemend zulke geboren voetballers samen te zien opereren. Holebas, de linksback, slaapt slecht sinds hij niet één maar twee artiesten moest bestrijden. Een van de twee zet je ­sowieso voor lul. Wie moet je schoppen dan?

Riyad Mahrez ©AP

5 december 2018: een 8 voor Tonny Vilhena

Hoe goed Feyenoord ook speelde, PSV leed onder de Champions Leagueblues. Veel teams die door de week Champions League hadden gespeeld, moesten dat met puntverlies bekopen, behalve Ajax, Juventus, Bayern München en Manchester City, die nu eenmaal te sterk zijn voor de rest.

Clubs als Paris Saint-Germain, Tottenham Hotspur, Lyon, Roma, Manchester United, Atlético en Inter verloren punten. Dat Liverpool in blessuretijd won van Everton, dankte het aan een mazzelgoal van Origi.

Vooral Lozano, de irritante Pereiro, Hendrix en Luuk de Jong haalden hun laagste niveau niet eens. De spelers van Feyenoord bereikten het omgekeerde: een peil dat ze bijna hoogtevrees bezorgde.

Vilhena is jarenlang niet op waarde geschat, Feyenoordfans ­gaven altijd op hem af. Als iemand het recht heeft om met een vinger op zijn lippen door De Kuip te lopen, is hij het.

Tonny Vilhena ©Pim Ras

4 december: een 9 voor Cantona

Vrijdagavond was ik in een schouwburgzaal in Parijs. Op het podium zaten twee mensen, een meisje van misschien 24 en haar vader, ieder aan de kopse kant van een tafel die tien meter lang was.

Zo werd de afstand gesymboliseerd tussen vader en dochter, hij professor in Parijs, zij een bruid van het kalifaat in Irak. De brieven die ze elkaar schreven, vormden de tekst van een aangrijpende voorstelling.

De rol van de hoogleraar werd gespeeld door Cantona, van wie ik na een minuut was vergeten dat hij ooit had gevoetbald. Na afloop werden de acteurs een keer of vier teruggeroepen voor het onophoudelijke applaus. Goddank bleef het publiek gewoon zitten, in tegenstelling tot die aanstellers altijd in Nederland.

Ooit onderging Cantona het ­applaus van miljoenen, nu van vierhonderd mensen. Wat zou het enigma prefereren?

Eric Cantona ©AP

1 december: een 8 voor Pep Guardiola

Sommigen zeggen dat hij zich ook aanstelt, dat hij zou passen in het rijtje Mourinho, Klopp, Simeone en Conte, mij bevalt in Guardiola vooral dat hij een liefhebber is. Na afloop van Lyon-Manchester City - verreweg de leukste wedstrijd van deze CL-ronde - heeft hij nog op het veld (daar is een foto van) de Franse middenvelder Aouar de hand geschud en hem gecomplimenteerd met zijn spel.

Tijdens de persconferentie heeft hij het herhaald: "We praten ­allemaal over Ndombélé, maar vanavond was Aouar minstens even goed."

Aardig van Guardiola en misschien een beetje berekenend, want Silva en Fernandinho worden ouder, dus City zal moeten 'doorselecteren'. Wanneer overkomt het de middenvelders van Manchester City nu dat ze min of meer worden overspeeld?

Deze vanaf nu niet meer onbekende Fransen flikten het. Aouar met zijn spelinzicht dat hem in staat stelde een aantal Engelse aanvallen te onderbreken. Ndombélé naast hem, iets verder naar voren, heeft die monsterlijke aanvalsdrift. Hoe vaak kreeg hij niet de bal na een net afgeslagen aanval om zich bijna letterlijk vooruit te storten en de tegenaanval op te zetten, ­vrijwel altijd met een pass naar voren.

Zo stond hij aan de basis van de twee Franse doelpunten. Hij heeft een zijwaartse beweging die de aandacht afleidt, waarna hij de bal vervolgens met een gehoekte rechtervoet toch rechtdoor speelt. Beide middenvelders hebben een aangeboren en onovertroffen techniek. Aouar is 20 jaar, Ndombélé 21.

Het schijnt dat City een dag na de wedstrijd via het sportmarketingbedrijf Wasserman contact heeft opgenomen met 'de omgeving' van Aouar, die gek genoeg ook bij Wasserman onder contract staat. En volgens andere geruchten kijkt Barcelona, behalve naar De Jong en Rabiot, nu ook naar Ndombélé, die in de interland tegen Uruguay de beste Franse speler was.

Pep Guardiola. ©AFP

1 december: een 5 voor Ivan Rakitic

Ivan Rakitic. ©Getty Images

Niet voor niets begonnen de verdediger Lenglet en de middenvelder Rakitic na PSV-Barcelona verbaal met elkaar te bakkeleien. Als de middenvelders niet meeverdedigen, houdt de verdediging geen stand. Rakitic heeft misschien nog last van het WK met ­Kroatië, of zou het zo zijn dat een elftal waarin Messi speelt vooraf al denkt dat alles goedkomt onder het motto: 'wij hebben Messi en zij niet'. PSV kon uitstekend op tegen Barcelona. Ze konden alleen niet op tegen Messi.

Intussen blijft Steven Bergwijn in alle rust aan zijn carrière werken. Hij is in staat om aan de bal, op het punt een dribbel te beginnen, bij nader inzien een pass opzij te geven als hij ziet dat de ruimte zelfs voor hem te klein is. Balverlies is er zelden bij. Bij elke geslaagde pass van een Ajaxspeler staan de kranten vol over de buitenlandse clubs die nu weer hebben gebeld. Over Bergwijn lees je dat soort dingen nauwelijks. Stevie laat de telefoon rustig rinkelen en begint weer aan een dribbel. Sprekende voeten, dat werk.

1 december: Jürgen Klopp

En dan hadden we nog PSG tegen Liverpool dat dit seizoen voor de 29ste keer geen kampioen van Engeland gaat worden. De oorzaak is duidelijk: Henderson, Milner en Wijnaldum zijn hardwerkende middenvelders, maar ze zijn Coutinho niet.

Als Klopp iets nodig heeft, is het een spelmaker. Tegen Neymar, Di María en Mbappé schieten duurlopers op den duur tekort. Ambachtslieden zijn heel belangrijk, maar er is iemand nodig die ze aanstuurt.

30 november 2018: een 8 voor Memphis Depay

Memphis speelde niet briljant tegen Manchester City, maar leverde wel een assist. Het meest viel hij op met een filmpje dat zijn 5 miljoenste Instagramvolger vierde. In de post rapt hij en rookt hij een sigaar. Zijn trainer Genesio vond het grappig en zei te hopen aan het eind van het seizoen een sigaar met Memphis te kunnen roken.

De burgermannen in Nederland konden er niet om lachen. Studio Voetbal was in rep en roer. Persoonlijk erger ik me niet meer aan Memphis, vooral niet sinds hij stukken beter is gaan voetballen.

De burgermannen zouden zich moeten realiseren dat Memphis de sigaar slechts opsteekt om mensen te ergeren die hem niet pruimen. Wanneer laat Studio Voetbal de Turkse Coca-Colacommercial van Pierre eens zien? Dat is pas lachen met al die opgeplakte en afgerukte snorren.

Memphis Depay ©Getty Images

29 november 2018: een 6 voor Frenkie de Jong

De Grieken deden alsof ze uit speelden, zo ver ­hingen ze terug in de loopgraven. Ze speelden ook uit, als het ware, want in het stadion zaten nauwelijks Grieken.

Wel molotovbommen­werpers uit de buitenwijken van Athene, volle neven van de smerissen die in 1974 nog onder generaal Pattakos hadden gediend en die hun juntamethodes met overgave toepasten op de ­supporters van Ajax, ook geen lieverdjes, maar tegen een kolonelsbewind zijn zelfs Amsterdamse fans niet opgewassen.

Ja, die militairen zijn al 44 jaar geleden afgezet, weet ik, maar sommige gebruiken onder geüniformeerden blijven hangen. Er is geen voetballer bij Ajax van wie ik zo intens hoop dat hij de top haalt als Frenkie de Jong. Tegen de Grieken verviel hij weer vaak in balverlies, een oude kwaal. Zijn passes worden behoudender. Frenkie moet weer vooruitkijken.

Frenkie de Jong ©ANP Pro Shots

28 november 2018: een 7 voor Dusan Tadic

Dat zul je altijd zien: zit ik met Pelle te appen dat Tadic onzichtbaar is, mag hij de penalty nemen en schiet hij na een mooie combinatie tussen Neres en Huntelaar de tweede goal erin.

Ik had gehoopt op een doelpunt van Frenkie de Jong en hijzelf ook denk ik. Hij begint steeds opzichtiger te balen als hij mispeert, zoals in de 69ste minuut: hoog over. Tegen Frankrijk schoot hij ­beheerst in de hoek, maar Lloris was te goed. Had je die kop moeten zien.

Volgens Johan Derksen moet Frenkie meer naar voren spelen, maar Johan zit te diep met zijn hoofd in een zeker lichaamsdeel van Thierry Baudet om te zien dat Frenkie een controlerende middenvelder is en Donny de nummer tien. We moeten het Johan maar niet kwalijk nemen. Hij is verliefd.

Dusan Tadic ©Aris Messinis

27 november 2018: een 9 voor Florian Thauvin

In het kader van het kijken naar wedstrijden die er nauwelijks toe doen, zag ik Amiens-Marseille, terwijl mijn vrouw in de keuken naar een Franse zwart-witfilm uit 1939 keek. Zo blijft een huwelijk in stand.

Amiens kwam voor, Marseille won, hoewel pas in de 80ste minuut. Omdat bij Ajax iedereen aan het eind van het seizoen vertrekt, doe ik mijn plicht als scout, met Frankrijk als specialiteit. Thauvin is te duur, denk ik. Op de site Transfermarkt wordt zijn waarde geschat op 50 miljoen euro. Dat is nogal hoog voor een speler die bij Newcastle United na drie maanden was mislukt. Maar iemand die nu al 10 doelpunten heeft gemaakt en het vorig seizoen 22, kunnen ze zelfs in Marseille niet vasthouden.

Een typische Ajaxmiddenvelder is de 20-jarige Maxime Lopez (1,67 meter). Kost 8 miljoen.

Florian Thauvin ©Getty Images

24 november 2018: een 7 voor Jasper Cillessen

Let wel: ik zeg niet dat het Nederlands elftal tegen Frankrijk niet goed heeft gespeeld. Ik kijk wel uit. Voordat je het weet trekken ze er in dit land massaal met de trekker op uit om het je in te peperen. Na het kijken naar Frankrijk-Uruguay op dinsdagavond dacht ik wel dat de Fransen tegen ons niet helemaal voluit zijn gegaan. Misschien wilden ze in juni liever met vakantie dan twee extra interlands spelen met 10 miljoen euro als inzet.

Voor de Fransen is een uitwedstrijd in Rotterdam toch een tocht naar het ongewisse. Naar een land waar de bevolking in rep en roer is als een supermarkt te weinig foto's van biefstukken in de kerst­folder afdrukt. Waar liberalen geld van het kunstenbudget willen weghalen omdat vendelzwaaien ook cultuur zou zijn. In Frankrijk trekken ze de straat op omdat brandstof onbetaalbaar wordt, hier vanwege verklede schoorsteenvegers.

In het Stade de France voelden de Fransen zich weer thuis, zo niet herboren. Er was een debutant als Ferland Mendy, niet te verwarren met de geblesseerde Benjamin Mendy van Manchester City. Tegen ons speelde de onbekwame Digne linksback, die vier keer geel had moeten hebben. In Parijs was linksback Mendy van Lyon een openbaring.

Iemand van de NOS-site belde met de vraag wat Ajax moet doen als er in juli tien spelers vertrekken. Ik heb maar weer eens op de Franse markt gewezen. Mendy kwam in 2017 van Le Havre naar Lyon voor 5 miljoen euro. Hij liep en ontwikkelde zich tegen Uruguay sneller dan Dumfries. Centraal op het middenveld speelde de beste Fransman: Tanguy Ndombele, met zijn eerste basisplaats. Zeg niet dat ik hem al niet eerder heb bejubeld. Lyon kocht hem van Amiens voor 8 miljoen.

Het schijnt dat sommige topclubs Frenkie de Jong aan de dure kant beginnen te vinden. Als clubs 80 miljoen voor Frenkie zouden moeten betalen en Ndombele kostte 40, wie zou je dan nemen? In Barcelona verschuift de belangstelling. Andre Onana wil ook worden verkocht, moet hij helemaal zelf weten. Misschien is Cillessen klaar voor de terugkeer? Geen wereldtop, maar voor Ajax een uitkomst à la Blind en Tadic.

Jasper Cillessen ©ANP

24 november 2018: een 6 voor Tom Egbers

Na afloop van de wedstrijd tegen Duitsland, ontsnapte Tom een zinnetje. De analisten wezen op het slechte veld in Gelsenkirchen. De presentator vond dat ze het daar maar niet over moesten hebben.

"Het gaat al te veel over ondergrond de laatste tijd," aldus de uitgesproken supporter van Heracles. Mag ik van ­mening verschillen? Het gaat veel te weinig over ­ondergrond de laatste tijd.

Directeur Toussaint van Heracles kwam deze week weer met een dubieuze uitspraak: "Ik denk dat we Ajax met een betere selectie op kunstgras meer weerstand kunnen bieden, dan met een mindere selectie op natuurgras." Ja, en? Het gaat Toussaint en Tom van de NOS duidelijk om Heracles, niet om het voetbal.

Tom Egbers ©ANP

24 november 2018: een 8 voor Tonny Vilhena

Het contract van Vilhena loopt nog anderhalf jaar. Dit moet echt zijn laatste seizoen worden in De Kuip. Viel hij het vorig jaar in Parijs tegen Frankrijk al goed in als vervanger van Sneijder, tegen Duitsland verbeterde hij zichzelf. Op een hoger niveau wordt Tonny kennelijk uitgedaagd, bij Feyenoord heeft hij niks meer te zoeken. Het leerproces aan de Maas is voorbij, elders liggen nieuwe horizonten.

Tonny Vilhena (rechts, oranje shirt) ©ANP

23 november 2018: een 8 voor Gervinho

Soms blijf je hangen bij een wedstrijd van weinig belang. Je vrouw komt binnen uit de tuin en zegt: "Waar zit jij naar te kijken?" Op een toon van afkeuring. Je kijkt al genoeg voetbal.

Om de een of andere reden heeft ze in de gaten dat deze wedstrijd er niet veel toe doet. Haar toon vraagt of je niks beter te doen hebt dan kijken naar Torino-Parma. "Gervinho doet mee," luidde mijn verweer. "Kan die tv wat zachter? Wil je thee?" Ik bleef kijken.

Gervinho had de 1-0 gemaakt. We dachten allemaal dat het over en uit was met die jongen die voor het geld van AS Roma naar China was gegaan. Nu is hij terug. En hoe!

De goal van het jaar heeft hij al gemaakt: Parma-Cagliari op 22 september. Verplicht terugkijken op YouTube.

Gervinho ©Getty Images

22 november 2018: een 9 voor Ronald Koeman

Terwijl Rafael van de Vaart stond te geinen met het 'briefje van Lodeweges' in de hand, zag hij uit een ooghoek, live in de uitzending vertelde hij me later, de auteur zelf gebogen over het slechte gras gaan, speurend naar zijn geschrift: twee blaadjes met aantekeningen, waaronder de nieuwe opstelling.

Dwight had er geen flauwe notie van dat terwijl hij zocht, Van der Vaart het briefje aan het tv-publiek liet zien. Dat Van der Vaart wist dat de assistent intussen aan het zoeken was, is op de een of andere manier de essentie van voetbalhumor.

De hoofdrol in briefjesgate speelt Koeman. Hoe makkelijk zou het voor hem niet zijn geweest de omzetting van het team naar zich toe te trekken, in de zekerheid dat de mannen die hijzelf heeft aangetrokken hem echt niet zouden verraden?

Ronald Koeman ©Getty Images

21 november 2018: een 8 voor Marten de Roon

In de NRC stond dat De Roon door de Duitsers was overlopen. Echt niet: het was Frenkie die in de problemen kwam en De Roon die de omschakelende Duitsers af en toe wist te stuiten.

Bovendien moest hij de rechterachterkant beveiligen, omdat Tete echt geen idee had.

Koeman schijnt Kenny goed te vinden, wat voor die jongen alleen maar een hoop stress oplevert. Hij moet boven zijn niveau opereren, een typisch geval van het 'Peter Principle'.

Waarom was De Ligt zo goed tegen de Fransen? Ook door de aanwezigheid van Dumfries. Waarom was De Ligt matig tegen de Duitsers? Ook door de afwezigheid van Dumfries.

De Ligt, De Jong en Van de Beek krijgen trouwens een probleem: de Champions Leaguefinale is op 1 juni. De finales van dit ­landentoernooi beginnen vier dagen later.

Marten de Roon ©Boris Streubel

20 november 2018: een 4 voor Kenny Tete

De nieuwe crisis in het Nederlandse voetbal was te wijten aan Peter Heerschop, schreef ik vlak voor het einde van de wedstrijd, net voordat Van Dijk 2-2 maakte.

We konden de schuld van het echec wel aan Tete geven, of aan Koeman die hem zo nodig moest opstellen, maar hoe mochten we van onze jongens verwachten hun uiterste best te doen als ze, net als wij kijkers, keer op keer werden blootgesteld aan een zogenaamde motivatiespeech van de ING, voorgelezen door Peter Heerschop op een energielevel ver beneden de grondstand.

"Hup, samen naar buiten nu, niet opgeven. Lekker voetballen," aldus Heerschop. Op een toon dat je wist: deze jongen moet snel een hulplijn bellen.

Dat het Nederlands elftal alsnog gelijk wist te maken, was zo'n wonder waar ze in Vaticaanstad al eeuwen naar snakken.

Kenny Tete ©ANP Pro Shots

16 november 2018: een 9+ voor N'Golo Kanté

Ronald Koeman heeft een embarras du choix op het middenveld. Excusez-moi, we spelen tegen de Fransen, of niet? Ronald moet er drie kiezen, of vier, uit De Jong, Wijnaldum, De Roon, Van de Beek, Blind, Strootman, Rosario en Vilhena. Ze zijn allemaal goed en allemaal zijn ze geen Kanté.

De Franse middenvelder speelde maar één seizoen voor Leicester City, toevalligerwijs het seizoen dat ze kampioen werden. Hij werd verkocht aan Chelsea, dat toevalligerwijs dat jaar kampioen werd. Een jaar later won Frankrijk toevalligerwijs de wereldtitel met Kanté in de basis links op het middenveld.

Hij durfde de wereldbeker pas op te tillen toen Pogba hem daartoe dwong. Wel durfde hij meteen nee te zeggen tegen Chelsea, toen de club hem wilde dwingen een deel van zijn salaris offshore te ontvangen.

Fan­tastische voetballer, voorbeeldig mens.

N'Golo Kanté ©Benoit Tessier

15 november 2018: een 9 voor Kees Rijvers

Zijn Ajax en PSV te sterk voor de eredivisie? Ik herinner me een periode dat bij Ajax de voorhoede werd gevormd door Keizer, Cruijff en Sjaak Swart. Achter hen Neeskens en Mühren. Bij Feyenoord had je Israël, Laseroms, Wim Jansen, Kindvall, Van Hanegem en Hasil.

Geloof maar niet dat er in de rest van de competitie ook maar één elftal in de buurt kwam. De selectie van PSV telde spelers als Hoekema, Lubse, Strik en Krijgh. Zulke namen zijn slechte voortekenen.

Ik herinner me niet dat er een landelijke discussie ontstond over de zorgelijk situatie dat Ajax en Feyenoord te sterk waren voor de Nederlandse competitie. Dat kwam omdat er geen talkshows over voetbal waren. Wel kwamen er trainers als Van Gaal, Rijvers en Kessler. Die werden gewoon kampioen met AZ, PSV en AZ'67.

Kees Rijvers ©ANP

14 november 2018: een 8 voor Alassane Pléa

Wie mist Frankrijk vrijdag? Umtiti, Tolisso, ­Hernandez, Lemar, Pogba, Lacazette, Mendy en Martial. Maakt het uit? Nauwelijks. Sissoko komt voor Pogba en Pléa vervangt Lacazette.

Pléa maakte zaterdag drie doelpunten voor ­Borussia Mönchengladbach, wat zijn totaal dit seizoen op elf goals in twaalf wedstrijden bracht. Vorig seizoen scoorde hij er zestien bij Nice, terwijl Balottelli hem in de weg zat.

Pléa staat bekend om zijn bescheidenheid en omdat hij bij Nice een procent van zijn salaris overmaakte aan een door de club opgezet goed doel.

Maar wij hebben Memphis! Iets minder bescheiden, werd hij dit weekend uitgeroepen tot beste speler van de Ligue 1. In de dertien competitiewedstrijden die hij speelde, drie keer als invaller, maakte hij vijf doelpunten en gaf hij vijf assists.

Geen cijfers à la Pléa, maar ­Lyon voetbalt nu eenmaal vaak tegen een geparkeerde bus.

Alassane Pléa ©EPA

13 november 2018: een 9 voor Memphis Depay

Terwijl onze belangrijkste politicus en B-acteur Rutte zondag 11 november op de tweede rang mocht toekijken bij de herdenking in Parijs van het einde van de Grote Oorlog, was een dag ­eerder Depay - onze belangrijkste voetballer en ster van de toekomst - op de voorgrond getreden na een achterstand van Lyon tegen het thuisspelende Guingamp.

In de eerste helft kwam hij niet verder dan de rol van figurant-zonder-tekst, de Rutte van Bretagne. Na rust daarentegen zagen we een Depay die alles kon. Een assist op Aouar voor de 1-1, een razendsnel ­geschoten bal in de verre hoek voor de 1-2, een vrije trap à la ­Juninho voor de 1-3 en een assist op Cornet voor de 2-4, na het uitspelen van twee tegenstanders. Zo slecht beginnen en zo ­magistraal eindigen getuigt van een onstuitbare veerkracht.

Memphis Depay ©AFP

10 november 2018: een 3 voor Jan Smit

Diep van binnen bevalt het stiekeme karakter van Football Leaks me niet helemaal, tenzij ze achter Jan Smit aan zouden gaan.

Zijn telefoon en mails zouden aftappen, zijn vuilniszakken leeg zouden halen, zijn huis vol zouden hangen met illegale afluisterappa­ratuur, zijn bankrekening zouden hacken, een gps-zender onder zijn auto zouden hangen, met richt­microfoons vanuit een bestelbus zijn gesprekken op straat zouden opnemen, alles zouden doen wat op contacten tussen Jan Smit en kunstgrasfabriek Ten Cate duidde en op doorgaande bemoeienissen met Heracles.

Het bestaat niet dat het simpele Heracles zich zou gedragen alsof het onschendbaar is, zonder protectie van de Godfather van de kunstgrasmaffia.

Heracles is dwars voor een nieuwe financiële overeenkomst tussen de clubs gaan liggen, die als voorwaarde afschaffing van het kunstgras heeft. Iedereen is voor behalve Heracles.

De oplossing ligt voor de hand: of jullie doen mee of je gaat terug naar de amateurs met je kunstgras, dan hebben de profclubs geen last meer van gescheurde kruisbanden en stelsel­matige kwalitatieve achteruitgang.

Dat die Smit dit vanuit zijn uitkijkpost in Zeist allemaal kan tegenhouden is bij de wilde spinnen af. Wie heeft deze man ooit zo veel macht bij de KNVB gegeven?

Giulio Andreotti, de Kleine Ceasar, was door de maffia en het Vaticaan op de hoogste post van Italië neergezet, de premiersstoel.

Het zou te ver gaan Jan Smit de intelligente doortraptheid van Andreotti aan te wrijven - zo slim is hij echt niet - maar dat deze man een vuile rol speelt in de oorlog om echt gras, zou moeten worden aangetoond door Football Leaks want de journalistiek kan het kennelijk niet.

Jan Smit ©ANP

10 november 2018: een 5 voor Phillip Cocu

Ik keek naar Fenerbahçe-Anderlecht en zag dat Cocu zich had geschaard onder de trainers die bang zijn voor talent. De op een leeftijd van 34 jaar nog altijd lichtvoetige Mathieu Valbuena zat onder Cocu op de bank.

Donderdagavond liet Erwin Koeman hem los. Vanaf de linkerkant voetbalde hij als een teenager met een doelpunt -een voorzet die in de verre hoek draaide - en een gulle assist op de Zwitser Frey. Gul, want zelf had hij ook met gemak kunnen scoren.

Bij zijn publiekswissel werd zijn naam minutenlang gescandeerd door tienduizenden Turken op de tribune.

Philip Cocu ©EPA

10 november 2018: een 8 voor Matthijs de Ligt

Het grappige is dat wij de sprong in de rug van Jonas door De Ligt, die het gebruik van knieën en elleboog niet schuwde, als een Ramosovertreding beschouwden, terwijl de buitenlandse clubs die hem volgen ­ongetwijfeld goedkeurend hebben geknikt, terwijl Jonas even niet meer wist waar hij was noch hoe hij heette.

Er zijn ook andere manieren om een tegenstander te blesseren. Je kunt bijvoorbeeld een hele slechte pass geven, zoals Blind deed vlak voor rust. Salvio probeerde de waardeloze bal te onderscheppen waarbij zijn enkel dubbelklapte. Tot ziens.

Je kunt een onzichtbare overtreding maken. Voor dat hogeschoolwerk moet je Argentijn zijn. Seferovic gaf Tagliafico een beuk, die de Zwitser in de val van beiden onzichtbaar natrapte in zijn rug. Niemand zag het behalve de camera.

Gelukkig was er geen VAR. Nico doet me denken aan Ardiles, een ogenschijnlijk keurige Argentijn uit de betere wijken van Buenos Aires, type advocaat, niet intimiderend groot, innemende oogopslag, die tegenstanders glimlachend het bloed onder de nagels vandaan kon schoppen.

Na afloop gaf hij iedereen een hand.

Matthijs de Ligt en Daley Blind ©ANP Pro Shots

9 november 2018: een 8 voor Justin Kluivert

Zouden we allemaal de enigen zijn geweest die aan Justin Kluivert een matige toekomst in ­Rome toeschreven? Vooralsnog kijken we ­allemaal op ons neus. Ik zag de kleine Kluivert voetballen uit tegen CSKA en hij speelde weer net zo gedisciplineerd als soms onder Marcel Keizer.

Bij Jong Ajax had hij de opdracht diep te gaan zodra Nouri de bal aan de voet had. Daarop werd voortdurend de nadruk gelegd, tot ze er allebei
gek van werden.

Bij Roma zagen we de sprints zonder bal terug, evenals het meeverdedigen, het kaatsen als dat de beste oplossing was en hij zette twee keer een medespeler voor de keeper. Hij leed geen balverlies en ging geroutineerd liggen bij het minste contact.

Depay kwam woensdag niet in zijn buurt. Hij kreeg een 3 in L'Equipe met een sneer toe.

Justin Kluivert ©Getty Images

8 november 2018: een 9 voor Noussair Mazraoui

De frustratie begon met het bizarre gedrag van Onana, die eerst dacht dat hij kon goochelen om na de uit zijn gegoochel ontsproten ingooi als een roofvogel met staar over de bal heen te klapwieken. Gelukkig was hij in de 94ste ­minuut weer de handbalkeeper zoals we hem kennen.

Schöne was de eerste om hem toen te ­feliciteren, de lamme die de blinde een hand gaf. Verdedigend had Schöne weer zijn gebruikelijke problemen: in de 52ste minuut pakten ze hem op tien meter van de zestien gewoon de bal af.

Wat Ziyech betrof: het leek erop dat hij expres de hele wedstrijd onzichtbaar wilde blijven om opeens te exploderen in het verblindende licht van een pass die je normaal alleen van Eriksen ziet. Intussen deed Nous zijn werk voor tien, 'step by step', steeds hoger.

Noussair Mazraoui ©ANP Pro Shots

7 november 2018: een 8 voor Björn van der Doelen

Begin juni trad ik op met andere schrijvers in een voetbalkantine in Amsterdam. Aan het ­programma was Björn van der Doelen toe­gevoegd, die een oorspronkelijk singer-songwriter bleek te zijn. Zijn taal was plat Brabants, wat zelfs in Oost niet irritant klonk.

Nu staat hij online bij Voetbalzone. "Van Bommel deelt wel uit, maar in incasseren is hij niet zo goed," vertelt hij over hun clashes op de training. Ik zag het meteen voor me: de gedreven en in zeker opzicht naïeve Limburger tegen een terugschoppende stadsjongen die schijt had aan Van Bommel.

De laatste moet hebben gewaardeerd dat in de 'grote wedstrijden', waarin het 'erop aankwam', de gitarist er altijd stond: tegen Sneijder, Van der Vaart en tegen Manchester United. Ik gunde Mark gisteravond alles, maar nu moet hij even incasseren.

Björn van der Doelen ©Pim Ras

6 november: een 9 voor Rafael van der Vaart

Het elftal van Tottenham speelt aantrekkelijk voetbal met topspelers als Alli, Kane, Dembélé, Sánchez, Alderweireld, Harry Winks en Trippier. Toch denk ik dat de Spurs van 2011 beter waren. Ik zag ze een keer gehakt maken van ­City in een uitwedstrijd, volgens mij in het voorjaar van 2012. Nigel de Jong werd overlopen door Modric en Van der Vaart.

Dan had je die on­gelofelijke wedstrijd tegen Inter waarin Gareth Bale drie keer scoorde. Voorin stonden Crouch, Lennon en/of Defoe. Allemensen wat een elftal hadden ze toen.

Van der Vaart zei eens dat hij nog altijd spijt had van zijn vertrek naar HSV. Terecht, wie wil er naar Hamburg als je in Londen woont? Over het niveau van Rafael zegt het alles dat hij met gemak overeind bleef naast wereldspelers als Bale en Modric.

©GettyImages

2 november 2018: een 8+ voor Memphis Depay

Memphis mocht deze zomer een aantal weken met vakantie. Hij was één week te laat terug in Frankrijk. Was hij opeens Braziliaan geworden? Nee, de reden is simpel: Memphis rekende vanaf de laatste interland met Oranje, Lyon rekende vanaf het einde van de competitie. Ik, als schrijvende rechter, vind dat Memphis vrijuit gaat. Die trainer moet hier niet steeds op terugkomen. Intussen schijnt de vrede te zijn getekend.

©Reuters

2 november 2018: een 7 voor Deroy Duarte

Vorige week zat ik lekker bij Sparta-Telstar. Daar ­gebeurden dingen die het trainersvak relativeerden. Na tien minuten raakte Bart Vriends van Sparta ­geblesseerd. Trainer Fraser bracht iemand die al ­eeuwen was afgeschreven. Thomas Verhaar legde meteen twee keer een corner op het hoofd van ­Veldwijk en Sparta leidde al met 2-0 voordat Vriends de kleedkamer had bereikt.

Op het middenveld liep een aardige speler met ­gevoel in zijn voeten en een dito pass, een speler die door Dick ­Advocaat het vorige seizoen was afgeserveerd: Deroy Duarte. Omdat Dick niet wilde degraderen, zette hij zijn creatiefste middenvelder op de bank om vervolgens te degraderen. Duarte spuwde daarover deze week in VI zijn gal.

Trainers verliezen zo vaak door behoudzucht en toch blijven ze maar denken dat behoudzucht hen vooruitbrengt. Frank de Boer verloor in mei 2016 de titel tegen De Graafschap met een middenveld dat bestond uit Serero, Gudelj en Klaassen, twee brekers en een loper. Op de bank Schöne en Bazoer. Vijf ­middenvelders, niet één pass.

Ergens ver in Geuzenveld speelde toen een jongen van negentien op het pleintje. Hij had een steekbal in zijn voeten die je nog nooit had gezien.

©ANP

3 november 2018: een 6 voor Mark van Bommel

Er gloort hoop voor Ajax nu Van Bommel niet onfeilbaar is gebleken. Hij kan wel afgeven op zijn spelers, wat hij ook heeft gedaan, maar de oorzaak van PSV's uitschakeling voor de beker lag in de door de trainer gemaakte opstelling.

Ten Hag, al of niet gewaarschuwd, maakte die fout niet. Hij liet minstens vier van zijn basisklanten staan en liep simpel over Go Ahead heen. Na afloop hoefde hij niet te klagen over falende spelers, waar wel aanleiding toe was. Bakker, de gedoodverfde linksback van de toekomst, gelooft inmiddels zo in zijn eigen status dat hij geen bal kan aannemen of beroeren zonder een ergerniswekkende teenshuffle te demonstreren.

Kenneth Perez wist in de rust zijn woede niet te verbergen. Ik kon de analist goed volgen. Is Schöne net gestopt met de no look-pass zonder tegenstanders in de buurt, begint Bakker met ballen onder de voet te laten rollen alsof hij in een Panna Knock Outshow van Nike is beland. Pas in de 74ste minuut van de wedstrijd gaf hij zijn eerste mooie bal, een pass ineens de diepte in, zonder tierelantijnen. Daarvoor had hij in de 14de, 16de, 40ste, 61ste en 70ste minuut de bal zomaar weggegeven, iets te veel voor een ­speler met niets meer achter zijn naam dan het predicaat 'talent'.

Daarbij vergeleken stak de dienstbaarheid van Van de Beek schril af. Niet op tien, waar Labyad liep, maar op de plek van Frenkie de Jong deed hij gepassioneerd aan intercepties: in de 19de, 27ste, 40ste, 42ste, 55ste en 60ste minuut heroverde hij de bal, waarmee hij zijn trainer liet zien dat hij veelzijdiger is dan de baas dacht.

©ANP

2 november 2018: een 8+ voor Thulani Serero

Hoe Heracles aan vijf punten meer is gekomen op de ranglijst dan Vitesse, is een raadsel. Het kan alleen maar aan dat kunstgras liggen. Met één gewonnen uitwedstrijd en vijftien punten uit vijf thuiswedstrijden, wordt de theorie gestaafd.

Jan Smit wist het al: kunstgras levert punten op. Het voetbal gaat eraan kapot, plus de knieën van de spelers, maar wat boeit dat?

Woensdagavond kwam de gerechtigheid: Vitesse blies de kunstgraslopers van hun schamele mat en liet verschroeid plastic achter. Serero blonk uit, als overal opduikende klusjesman van creatievere spelers als Foor en Ødegaard.

De laatste is pas negentien jaar, moest hij zelf vertellen, als excuus voor een loopbaan die heel langzaam gestalte krijgt. Aan het spel van ­Serero kun je zien hoe belangrijk het voor jonge mensen is om vertrouwen te krijgen van de baas.

Thulani Serero ©Pro Shots / Erik Pasman

1 november 2018: een 7 voor Bart Ramselaar

Dat Ramselaar tegen RKC het slachtoffer werd van de woede van Van Bommel is oneerlijk. Hij was lang niet de slechtste speler onder de verwende PSV'ers. Vlak voor zijn wissel gaf hij nog een ­prima steekbal op 'talent' Abels.

Ik houd niet van het gebruik van aanhalingstekens, maar bij PSV worden jongens talent genoemd die bij Ajax de jaarlijkse schifting niet zouden halen. (Behalve Bergwijn, Rosario en Viergever natuurlijk, excuus.) Het grootste talent onder de talenten schijnt Dante Rigo te zijn, een Belg wiens talent vooral in onzichtbaarheid schuilt.

Ramselaar deed ten minste zijn best. Dat hij tactisch en technisch geen universeel wonder is, had PSV al kunnen weten voordat ze hem voor 5 miljoen van FC Utrecht kochten. Wel loopt hij zich altijd het rambam, zoals je van een geboren twaalfde man mag verwachten.

Bart Ramselaar ©Pro Shots

31 oktober 2018: een 5 voor Jens Toornstra

Jerry St. Juste, de rechtsback van Feyenoord, kreeg zondag tegen Ajax een rode kaart. Daarvoor is hij door de KNVB drie wedstrijden ­geschorst en heeft hij van zijn club een 'zware geldboete' gekregen. Tegen Ajax mochten ze beslist niet met tien man komen te staan.

Wel luidde de opdracht om de tegenstander hard aan te pakken. Dat bleek na drie minuten, toen Toornstra probeerde om Frenkie de Jong uit de wedstrijd te schoppen. Het kostte hem een gele kaart voor een overtreding die rood had moeten opleveren.

Dat Toornstra's schop heeft meegewogen bij de beslissing door de VAR om St. Juste alsnog uit het veld te laten sturen, is aannemelijk. Om van St. Juste de gebeten hond te maken en Toornstra te laten lopen, is onrechtvaardig en opportunistisch. Ook met elf man had Feyenoord trouwens dik verloren.

Jens Toornstra ©ANP Pro Shots

30 oktober 2018: een 9 voor Coen Moulijn

Ze hadden niet alleen Moulijn. Ze hadden Rinus Bennaars, Keesje Rijvers en Reinier Kreijermaat, ze hadden Van Hanegem en Israël, ze hadden Wim Jansen, Henk Schouten en Pummy Bergholtz. Ze hadden zulke goede spelers en ze hadden trainers als Ernst Happel en Wiel Coerver. Ze hadden een voorzitter die Kieboom heette.

Ze hadden Kiprich, Kristensen, Kindvall en Cruz. Jan Boskamp, zo goed, was twaalfde man. Ze hadden Cor van der Gijp. Ze hadden Laseroms en Henke Larsson, Gullit en Kalou. Ze hadden Tinus Bosselaar, ze hadden Eddy Pieters Graafland, Jeliazkov, Royston Drenthe. Ze hadden Franz Hasil en Fransje Bouwmeester, Theo de Jong en Henk Groot. Ze hadden Ed de Goeij, Van de Korput, Ivan Nielsen en Petur Petursson. Ze hadden Blinker en Taument.

En als ze eens verloren, hadden ze het niet over de scheidsrechter.

26 oktober 2018: een 8 voor Noussair Mazraoui

Een deel in de emotionele eruptie van vreugde na Ajax' winnende doelpunt tegen Benfica werd gevormd door de zogeheten gunfactor. Iedereen gunde juist Nous zijn goal, omdat iedereen wel weet dat hij de langste weg omhoog heeft afgelegd, de weg die leidt via de C2, B2, A2 en Jong Ajax.

Af en toe mocht hij dan meedoen bij de C1, B1 en A1, om dan weer een stap terug te moeten doen. Zijn post op Instagram, met 30.000 likes, luidde dan ook 'step by step' met als hashtag 'blijvenklimmen'. Léon Bergsma antwoordde: 'Staat al hoog op die ladder hoor.'

Andere medespelers die hun sympathie betuigden waren Dani de Wit, Sierhuis, Pelle Clement, Dijks, Philippe Sandler en Pablo Rosario, allemaal voetballers die van ver moeten of moesten komen.

De saamhorigheid onder die jongens vind ik ontroerend.

Noussair Mazraoui na de winnende goal tegen Benfica ©Getty Images

25 oktober 2018: een 9,5 voor Mesut Özil

Wie Özil heeft zien spelen tegen Leicester City - Duitsers vooral, de enge Duitsers hopelijk, die ­enge Duisters van Bayern München, de om­hooggevallen belastingontduikers die denken de pers een lesje te kunnen leren - zouden op hun knieën moeten vallen om een lange excuus­rozenkrans te bidden, want Özil heeft, zoals we dat graag noemen, zijn voeten laten spreken.

In het publieke debat over Özil heb ik maar één medestander, René van der Gijp, die nooit nalaat zijn extreme klasse te bezingen. Wat hij zaterdag heeft laten zien, was van een schoonheid die je normaal alleen bij Picasso, Rembrandt en Turner ziet.

Zijn eerste doelpunt, de gelijkmaker, liet hij op 10 meter nonchalant maar dodelijk van zijn linkervoet vallen, bij de voorbereiding op Arsenals derde goal was hij drie keer betrokken op het allerhoogste niveau.

Gaat dat zien.

Mesut Özil ©REUTERS

24 oktober 2018: een 6 voor Lasse Schöne

Een wedstrijd in de Champions League ziet er in het stadion anders uit dan thuis op de bank, waar je bijvoorbeeld geen bierdouche over je heen krijgt bij een verkeerde beslissing van de scheids. Dat is wennen, omdat je vak in tegenstelling tot de competitie vooral is bevolkt door mensen die in vreemde tongval spreken en die met bier gooien.

Schöne herstelde zich in de tweede helft met een paar onderscheppingen en goochelacts, maar voor rust was hij twee keer te traag aan de bal en kopte hij geregeld naar een Portugees. Het voor hem bestemde bier kwam op ons terecht.

Van thuis­blijvers hoorde ik dat de Portugezen goed waren. Ik vond ze vooral irritant, evenals de achterlijke scheids. De emoties liepen hoog op. Toen Nous scoorde, kregen we juichend tien bier over ons heen.

Lasse Schöne ©Getty Images

23 oktober 2018: een 8 voor Kasper Dolberg

Niet dat ik vermoed dat hij dinsdagavond gaat spelen, maar het is geen illusie te denken dat Dolberg op de weg terug is. Het was geen kattenpis, de manier waarop hij de voorzet van Kristensen erin tikte.

Sommigen noemen zoiets een 'spitsengoal', wat vrij logisch is wanneer een spits zo'n doelpunt maakt. Wat ook een term is om iets langer bij stil te staan is 'ouderwetse scrimmage'. Jeroen Elshoff zei het na het tweede doelpunt van VVV tegen De Graafschap.

Een scrimmage is natuurlijk niet ouderwets, ook in het moderne voetbal is er plaats genoeg voor scrimmages. Het woord zelf kennen we vooral uit de jaren vijftig, toen het voetbal nog bezwangerd was van Engelse uitdrukkingen. ­Jeroen had kunnen zeggen: de aan het doelpunt voorafgaande situatie noemden ze ooit scrimmage.

Tegenwoordig zouden we chaos zeggen.

©Reuters

20 oktober 2018: een 8+ voor Ronald Koeman

Bewijst Koeman nu dat hij een toptrainer is? Er zijn aanwijzingen voor: bijvoorbeeld in het spel van Memphis. Die bereikte in het Nederlands elftal zijn topvorm van vorig seizoen bij Lyon.

Strootman haalde tegen België een niveau waaraan hij als interna­tional lang niet kon tippen. De Roon werd tegen Duitsland de Nederlandse Kanté.

Op de debetkant van Koemans toptrainersmedaille staat het hoofd van Sigurdsson gegraveerd, de IJs­lander die zo uitblonk bij Swansea dat Everton hem kocht voor 50 miljoen, of daaromtrent. Koeman haalde er niks uit. Hij zette Sigurdsson op links, waar hij geen bal fatsoenlijk wist te raken.

In zijn hele eerste seizoen maakte hij vier goals. Nu staat hij op vier na acht wedstrijden en speelt hij op de plek waar hij hoort, op nummer 10. Waarom zag Koeman dat niet?

Het is een raadsel dat in elk geval iets zegt over de lijnen van grilligheid waarlangs een voetbalbrein kan lopen.

We draaien de medaille weer om en zien een Nederlands elftal onder Koeman dat sterk doet denken aan dat van Van Gaal vier jaar geleden. Met, als ik eerlijk ben, meer beschikbaar individueel jong talent, dat soms nog onzichtbaar is.

Deze week mocht Philippe Sandler bijvoorbeeld, na een blessure, voor het eerst meetrainen met het eerste van Manchester City.

Ronald Koeman ©EPA

20 oktober 2018: een 8 voor Lars Unnerstal

Dat Eloy Room weg wil bij PSV omdat hij reserve staat, is een tikkie lachwekkend. Zoet is geen top­talent, zoals we met een zekere regelmaat kunnen zien, maar wat brengt Room op de gedachte dat hij beter zou zijn dan Zoet? Hij zit daar maar in korzelige gramstorigheid te mokken op die bank, wachtend op de transfer van Zoet. Tweede gedachtefout: waarom zou Zoet worden verkocht? Alleen omdat hij het wil? Is dat niet te weinig?

Toen ik 16 was, wilde ik graag het Nederlands elftal halen. In de B1 van Aristos scoorde ik, komende uit de B2, met enige regelmaat. Na een proefwedstrijd voor DWS mocht ik een week later terugkomen. Ik ­begon mijn kansen op Oranje hoger in te schatten.

Na de tweede proefwedstrijd bleek dat ik was gebruikt als opvulling. Ze hadden negen medespelers nodig voor de twee die ze al op hun lijstje hadden ­geschreven.

Zo zie ik de ambitie van Zoet te worden gekocht door een topclub. En de ambitie van Room om Zoet te mogen opvolgen. Kent Room Unnerstall niet, de keeper van VVV die al van PSV is?

Als hij nu eens naar zichzelf kijkt, weet je wat, haal Zoet er ook bij en ze vragen aan de spiegel aan de wand wie de beste in het land is, wat zou de spiegel dan zeggen? "Eloy en Jeroen, met zijn bijkans 2 meter is Unnerstall niet alleen langer maar ook beter."

Het onvoorspelbare in het voetbal is dat Unnerstall in de eerste Champions Leaguewedstrijd van het volgende seizoen, een bal door zijn benen kan laten glippen. Juichend veert de op de bank zittende Zoet overeind.

Lars Unnerstal ©ANP Pro Shots

20 oktober 2018: een 8 voor Sam Lammers

Fan van Sam Lammers ben ik allang. Nog zie ik zijn doelpunt tegen Kroatië, na een van de mooiste assists aller tijden. Drie keer raden van wie.

Ajax zou een middenvelder met loopvermogen goed kunnen gebruiken in de bestrijding van Lammers en Vlap.

Sam Lammers ©ANP Pro Shots

19 oktober 2018: een 8 voor Willy Brokamp

Lilianne Ploumen zat tegenover me bij Pauw toen ze zei dat ze hoopte dat de hel bestond omdat er mensen waren zoals Assad die hun verdiende loon niet mochten ontgaan. Jeroen Pauw keek even alsof hij water zag branden.

Na afloop aan de bar was Lilianne, ik wist niet dat je met een PvdA-politica zo kon lachen, niet te beroerd om er een schepje bovenop te doen. Hierover mag ik niet uit de school klappen. Daarna kwam het gesprek op MVV, volgens Ploumen een club die zijn mooiste jaren beleefde met Brokamp, Bonfrère en Jo Toennaer.

De laatste herinnerde ik me niet. Thuis zocht ik hem op. Toennaer vindt Marianne Weber een mooie vrouw. Hij gaat met vakantie al 62 jaar naar hetzelfde huisje in Meerdal. Ik had de informatie graag gedeeld met Lilianne Ploumen.

Willy Brokamp ©anp

18 oktober: een 8 voor Kevin Strootman

Zou het waar zijn dat hoe meer mensen iets vinden, des te dichter ze bij de waarheid komen? Ik las bij Giphart ooit zoiets. Met dat in mijn hoofd bekeek in de cijfers voor de Nederlandse internationals op de site Voetbalzone. Bijna tienduizend mensen hadden punten uitgedeeld.

Deze grootste ­gemene deler pakte slecht uit voort Strootman. Hij kreeg een 5,6 van de meute. Die er kennelijk toch niet zo veel verstand van heeft. Wij weten dat Strootman tegen België tot de betere spelers behoorde.

Donny van de Beek kwam er ook niet geweldig van af. Achter zijn naam stond een 5,7, terwijl Rosario met een 6,4 ruimer werd beloond. Wat zijn de cri­teria van die lezers? Nathan Aké had een gemiddelde van 8,2 bij, nogmaals, bijna tienduizend mensen. Hoe serieus kan ik andermans cijfers nog nemen?

©pro shots

17 oktober 2018: een 9 voor Memphis Depay

Ik schreef juist op: 'De Belgen spelen hooghartig' of Donny onderschepte een bal, moest zijn best doen voor de voortzetting op Promes, die prima passte op Memphis, die een strakke lage bal gaf op Groeneveld, die de bal controleerde en hem mooi langs Mignolet prikte.

'Lekker puh voor jullie hautaine Belgische geschuif,' vulde ik aan in mijn schrift. Ik zou, in elk geval in deze wedstrijd, zonder meer kiezen voor Memphis in plaats van dat Belgische wonderkind Eden.

Memphis bleef tenminste vechten en liet zich niet wisselen zoals de misselijke Hazard, die zijn matig begaafde broertje moest laten opdraven.

Tweede ­conclusie: Van de Beek speelde beter, met meer energie en diepgang, dan de timide Rosario. Strootman was de machinist van het middenveld en Snoeks experimenteerde tevergeefs met de uitspraak van de naam Alderweireld.

Memphis Depay na de assist op Arnaut Groeneveld tegen België ©Getty Images

16 oktober 2018: een 8+ voor Marten de Roon

Volkomen terecht prees Jan-Cees Butter hier gisteren de lof van Marten de Roon, de balafpakker van Atalanta Bergamo. De Roon speelde tegen Duitsland een uitstekende wedstrijd, opgeluisterd met minstens zes overtredingen, maar we hadden ze nodig. In Nederland zagen trainers zelden zijn kracht.

Bij Sparta zette Vonk hem ­reserve, Vloet verzuimde hem bij te laten tekenen en bij Heerenveen duurde het een half seizoen voordat Van Basten hem serieus nam. Tegen Duitsland konden wij goed zien hoe slecht die technische mensen het destijds zagen.

Maar goed, in de krant van maandag werd Marten dus al bejubeld. Rest mij te moeten wijzen op de slechtste helft die De Ligt als betaald voetballer ooit speelde: die eerste tegen de Duitsers. Het is een wonder dat Koeman de zelfbeheersing opbracht hem niet te ­wisselen voor De Vrij.  

Marten de Roon (r) met Frenkie de Jong ©ANP

13 oktober 2018: een 9 voor Tanguy Ndombélé

Heeft er iemand naar Frankrijk-IJsland gekeken? Ik wel. De Fransen moeten hebben gedacht dat ze in een collectieve nare droom zaten. Zo'n droom dat je ergens niet uit kunt. En maar rennen en zoeken en om je heen kijken in doodlopende straten en stegen.

Ten slotte klim je over een muur aan het einde van de steeg en bevind je je in een steeg zonder eind.

Zo verliep die wedstrijd. De steeg was het elftal van IJsland. Het was een grauwe steeg op de koop toe, maar als steeg beantwoordde hij aan de verwachtingen. De Fransen konden er zo veel zonlicht van aanleg en kunde tegenaan gooien, van Griezmann, van Dembélé, van Pogba: ze kwamen er niet uit met zijn allen.

Je kent ze wel, die getatoeëerde IJslanders: meer haar en baard dan balgevoel. De eerste tien minuten wandelde Pogba over de boulevard van zijn buitengewone klasse met splijtende passes, staaltjes met de hak en controle op de borst en toen heb ik tot de dertigste minuut geen aantekeningen gemaakt.

Langzamerhand kromp de boulevard ineen tot steeg. Zo, nou heb ik het wel gehad met die metafoor.

In de dertigste minuut schoot Birkir Bjarnason (Aston Villa) de afvallende bal van achttien meter beheerst met de binnenkant van zijn voet in de linkerhoek.

Vier minuten later antwoordde Frankrijk met een fantastische aanval, hakballen, overstapjes, je kent het wel, die uitmondde in een schot van Dembélé tegen de keeper op, de zwaar tegenvallende Dembélé trouwens.

Voorbeeld: in de vijftigste minuut passeerde hij twee man en schoot toen op zes meter van het doel, vijf meter naast.

Intussen was Mbappé bezig aan de warming-up. Zes minuten later stond hij klaar om in te vallen. Eerst nog even een corner van IJsland, die uitliep op weer een corner. Mbappé stond te dansen en te huppen aan de zijlijn. Hoge bal voor het doel en die kale IJslander kopt hem binnen: 0-2.

Dat was lekker invallen voor de man die vier dagen eerder vier keer had gescoord. Hij was dan ook zo slecht! Gespeend van concentratie verloor hij elke bal. Nooit zagen de Fransen Mbappé zo waardeloos voetballen.

Totdat... Tanguy Ndombélé inviel, de nieuwe grote sensatie van het Franse voetbal. Hij voegde power en vechtlust toe aan het middenveld, nog afgezien van zijn enorme inzicht. Je zag Mbappé gewoon opveren, wat vijf minuten voor tijd de 1-2 opleverde en twee minuten later de 2-2. Alles was goed gekomen.

Waardeloze wedstrijd, plezier voor tien.

Tanguy Ndombélé ©AFP

13 oktober 2018: een 4 voor Ivan Leko

Ik ken niemand die verbijsterd, of zelfs maar verbaasd was over het omkopingsschandaal in de Belgische competitie. Een mix van Kroaten en Serviërs aan de ene en Belgen aan de andere kant? Wat krijg je dan?

Getuigenverhoren en voorlopige inhechtenis­nemingen. Vervolgens de sisser waarmee alles afloopt die 'gebrek aan bewijs' heet. Op naar de volgende Vlaamse kermiskoers.

Ivan Leko ©ANP

13 oktober 2018: een 9 voor Stevie Bergwijn

Ik zou 4-4-2 spelen met Bergwijn en Depay in de spits. De Jong en Rosario centraal op het middenveld en Wijnaldum en Donny van de Beek links en rechts naast hen. Twee lopers, een breker en een brein. Diepgang en passes naar voren.

Verder zag ik liever De Vrij dan Van Dijk. Omdat ik geen bondscoach ben, krijgen we een andere opstelling. Hij moet het zelf maar weten.

Denzel Dumfries en Steven Bergwijn (L) tijdens de training van het Nederlands elftal in aanloop naar de UEFA Nations League wedstrijd tussen Nederland en Duitsland ©ANP

12 oktober 2018: een 6 voor Giovanni van Bronckhorst

Jardim is ontslagen door AS Monaco. Ze staan achttiende in de competitie. In 2017 werd Monaco kampioen van Frankrijk, vóór PSG. Ook haalden ze de halve finale van de Champions League. ­Leonardo Jardim was de man die onbevreesd Mbappé opstelde toen die 17 was, die van ­Bakayoko en ­Fabinho een onneembaar middenveld maakte en die Mendy een toptransfer naar Manchester City bezorgde.

Alles is relatief. Hij vloog er gisteren uit en zal waarschijnlijk worden opgevolgd door Thierry Henry, die vooralsnog meer paard is dan ruiter.

Hoe gaat het intussen met Van Bronckhorst? Ook kampioen geweest, bekerwinnaar en manager van Dirk Kuijt, die wel wat management behoefde. Met Van Bronckhorst lijkt het over en uit. Feyenoord heeft weinig geld en nauwelijks creativiteit op het middenveld. Waarom Ayoub desondanks niet mag meedoen, is een groeiend raadsel.

10 oktober 2018: een 8 voor Daniëlle van de Donk

Behorend tot de ruim één miljoen kijkers naar het Nederlands vrouwenteam moet me iets van het hart. Dinsdag zat ik me weer te ergeren aan de slapte van onze heldinnen.

De lichaamstaal van Shanice roept meteen 'sorry' zodra ze in contact met een tegenstander komt. Als de ­irritante Troelsgaard een van ons een doodschop geeft, wat voortdurend voorkwam, zou iemand zich ermee moeten belasten haar terug te trappen.

­Eigenlijk is alleen Van de Donk, bij ons thuis liefkozend Donkie genoemd, smerig genoeg voor stiekeme overtredingen en ­geraffineerde schwalbes. Ik pleit er niet voor, maar soms zit ik naar smeerlapperij te smachten.

Jackie Groenen, tactisch de ­beste, zou een bezoek aan het krachthonk kunnen overwegen. Bij een gevecht om de bal mag Spitse best eens doorschoppen. De Denen deden niet anders. Het hoort erbij, dames.  

Danielle van de Donk, hier rechts in beeld ©ANP

9 oktober 2018: een 9,5 voor Kylian Mbappé

De spectaculairste wedstrijd van het seizoen is al gespeeld. PSG-Lyon was wat ze een rollercoaster noemen. Wat aanvankelijk een schoppartij was, werd een hogeschoolvoorstelling van Mbappé.

Een uur lang was het meeste balbezit voor Lyon, wat in de 52ste minuut uitmondde in een bal tegen de paal. Dertig seconden later raakte Mbappé aan de andere kant de paal. Lyon zou zeker gelijkmaken. Totdat Mbappé, gelanceerd door Neymar, ontbrandde in een krankzinnige explosie van doeltreffendheid.

Vier goals in dertien minuten, na vijf gemiste kansen op rij. Het is in dit bestek niet na te vertellen wat zich zondagavond in het Parc des Princes heeft afgespeeld.

Het is ridicuul dat op de Nederlandse betaalzenders tot en met de Portugese competitie te zien is, maar niet de Franse, waar de twee beste voetballers van de wereld spelen.

Kylian Mbappé ©Getty Images

6 oktober 2018: een 4 voor Jeroen Zoet

Waren dat nu 'career defining' blunders van Zoet? Wat Van Bommel ook beweert - hij heeft zijn keeper langer nodig dan vandaag - het was Zoet die PSV liet verliezen.

Inter kon alleen maar uit de tweede lijn schieten bij gebrek aan combinaties. Ballen loslaten en hoge passes verkeerd inschatten noemen wij, vanaf de kant, blunders. In elk geval heeft Koeman ze ­gezien.

Cillessen is geen wereldtop, Zoet zit er nog twee treetjes onder. Waar blijft de nieuwe De Munck, de nieuwe Van Beveren, de nieuwe Van der Sar? Zelfs Tonny van Leeuwen en Pim Doesburg waren beter dan Zoet.

En Stekelenburg ook, voordat hij op mysterieuze wijze zijn carrière door de vingers liet glippen.

Of ben ik nu, uit teleurstelling, te hard voor Zoet?

Heeft Zoet bij RKC geen geweldige ballen gestopt? En ook bij PSV wereldreddingen verricht? Het zal wel.

Vandaag moeten we streng zijn: Zoet is geen Van Beveren en basta.

Nu we het toch over keepers hebben: vriendelijk verzoek aan Onana op te houden met dat gedribbel voor zijn doel langs.

Liever geen hakballen meer met een spits in de buurt, afzien van schijntrappen en het aanspelen van een back die door twee man wordt gedekt.

We worden allemaal wat ouder en zien ons hart liever niet extra onder druk gezet door een keeper met krank- dan wel kunstzinnige neigingen.

Bij Schöne dacht ik ook steeds: wanneer gaat hij de bal inleveren bij een druk zettende Duitser? Gelukkig zetten de Duitsers na tien minuten geen druk meer, oud als ze waren en te moe voor Ajax.

Afgezien van Wöber speelde Ajax natuurlijk precies zo als tegen AEK Athene, nadat Huntelaar een half uur voor tijd werd gewisseld voor Van de Beek. Toen pas ging het draaien.

Omdat ik over een inborst vol wantrouwen beschik, wat uitstekend kan samengaan met een hart van goud, vraag ik me al ­dagen af wie de opstelling van Ajax heeft ­gemaakt.

Alles wat Ten Hag tot nu toe te berde heeft gebracht, was in tegenspraak met de tactiek tegen Bayern.

Was het Witschge? Tonny Bruins Slot? Een ingreep van hogerhand? Alfred Schreuder, die beter ligt bij de spelers dan zijn baas?

Zodra iemand het antwoord lekt, laat ik het weten.

Jeroen Zoet ©AP

5 oktober 2018: een 9+ voor Neymar jr

'Niet te veel superlatieven gebruiken, Henk', zegt de boven mijn bureau hangende wandtegel. Dat is tegen het doorslaan.

Maar, sprak ik tegen de muur, als Neymar niet alleen drie doelpunten maakt, waarvan twee onhoudbare vrije trappen uit op hemzelf gemaakte overtredingen, als hij bovendien acht ballen herovert op de tegenstander en volop meedoet aan Tuchels Gegenpressing, hoe kan ik me dan van superlatieven onthouden?

Denk je dat Di Maria en Mbappé, twee van de beste vleugelspelers van Europa, vuil werk opknappen voor zomaar een medespeler? ­

Tegen Liverpool werd er nog niet zo enthousiast ge-gegenpressed, omdat Liverpool net iets harder terugduwde, maar tegen de ­Serviërs vlogen alle stoppen uit de pers.

In vier thuiswedstrijden in de Champions League scoorde Neymar zeven keer en gaf hij twee assists. Alleen Messi en Ronaldo doen en deden zoiets.

Neymar jr scoort in de Champions League tegen Crvena Zvezda ©REUTERS

4 oktober 2018: een 9+ voor Neymar jr

Vroeger al ging ik op zoek naar loftuitingen in de buitenlandse pers over onze prestaties. Ik maak bij het woord onze geen aanstellerige aanhalingstekens met de vingers in de lucht.

Toen ik las dat de trainer van Lyon de comeback van zijn ploeg toeschreef aan het invallen van Memphis, zwol ik van trots. Ik kocht meteen l'Equipe om de uitspraken op te zoeken. Ze stonden er niet.

Er was een redactionele opmerking dat de wedstrijd veranderde nadat Memphis in het veld was gekomen. Dat was het.

De beelden terugkijkend, viel het ook wel mee. Memphis verprutste een kans op 3-2 en kreeg een bal na drie ­pogingen niet voor het doel. Websites schrijven wat we graag willen lezen.

Morgen ga ik de papieren l'Equipe kopen om te ­lezen over die fantastische goals van Neymar.

©GetttImages

3 oktober: een 9 voor Daley Blind

We kunnen nu wel zeggen dat Ten Hag eerder had kunnen besluiten met de punt naar achteren te spelen, een systeem waarin de Ajaxspelers zijn opgegroeid, maar verdient een man die op zijn schreden durft terug te komen, die wat hij heeft lopen beweren zelf tegenspreekt, die tot voor kort kurkdroog volhield dat hij zijn opstelling ­tegen PSV elke dag van de week zou herhalen, verdient zo'n man niet de hoogste lof voor zijn deemoed?

Voor het eerst in decennia kon Ajax meekomen met een van de grote elftallen in Europa, dankzij spelers als Blind, Mazraoui, Neres, De Ligt, Van de Beek en Ziyech die voetbalden op hun sterkste positie, 'in hun kracht', en dat niet alleen: ze zagen er speelser en frisser uit dan de oude rotten uit Beieren.

De toekomst is aan Ajax.

Daley Blind ©Reuters

2 oktober: een 9 voor Matthijs de Ligt

Kijkend naar AZ O19-Ajax O19 (3-1) en naar de centrale verdedigers Musampa en Aberkane, realiseerde ik me opnieuw hoe goed De Ligt is. Heeft hij die hele O19 niet overgeslagen? Tegen Bayern is hij de enige naar wie de Duitsers opkijken.

Waar ik op zit te wachten, of eigenlijk helemaal niet op zit te wachten, is het geschutter langs de lijn als Ten Hag aan Donny laat weten dat hij mag invallen.

Dat pijnlijke gebrek aan ook maar een spoor van communicatie tussen die twee. Het doet denken aan de verstandhouding tussen Mourinho en Pogba.

Ik hoorde Ten Hag bij Voetbal Inside zeggen dat Donny van de Beek best als vervanger van Frenkie de Jong zou kunnen spelen. Gaat Ten Hag zijn kinderachtige prestigegevecht met Van de Beek dan opgeven? We zijn zo benieuwd.

Matthijs de Ligt ©ANP Pro Shots

27 september: een 8 voor Huub Stevens

"Laat spelers zelf oplossingen zoeken," zei Huub Stevens zondagochtend bij Kees Jansma. Wie kan het daarmee oneens zijn? Dat is Dave Vos, een van de trainers op De Toekomst.

Gezien zijn cv is hij goed, behalve zaterdagmiddag, toen Dave Ajax O17 coachte tegen Sparta (2-0). Ik zag een verbeterpunt.

Dave stond langs de lijn maar één naam te schreeuwen: "Youri!" Als de mij toen nog onbekende centrale middenvelder diep ging, werd hij terug geschreeuwd door zijn trainer. Als hij verdedigde, moest hij naar voren. Elke stap, elke beweging van Youri werd verbaal begeleid door zijn coach: "Youri!!!"'

Een naam om nooit meer te vergeten. Ik kreeg groot respect voor Youri. Als ik Youri was geweest, had ik na een uur mijn schoenen naar het hoofd van Dave Vos gegooid om voorgoed met voetballen te stoppen.

Huub Stevens ©Reuters

25 september: een 8 voor Sven Botman

Er zaten veel interlands in de dug-out bij Ajax O19-PSV O19 dinsdagmiddag. Heitinga (87) en Van Nistelrooy (70). Hoewel Ruud nauwelijks in de dug-out te vinden was. Hij is een ijsberende trainer, geen Bielsa, maar toch.

Het was om de een of andere reden een ontroerend tafereel. Ajax was beter, hoewel PSV over het grootste ­talent beschikte, Mohammed Ihattaren, een 16-jarige links­benige voetballer over wie ik eerder heb geschreven. Zo'n speler had Ajax niet, hoewel je nooit weet hoe ver Brian Brobbey (16) gaat komen. Sommige mensen vinden hem te groot en te sterk. En Lukaku dan?

Sprekend over centrale verdedigers bij Ajax: Sven Botman (18) zou het er tegen Luuk de Jong beter vanaf hebben gebracht dan Frenkie. Ajax won met 4-2, ondanks ­Ihattaren, wiens acties steeds gevaar schiepen. Het waren er niet genoeg.

Sven Botman. ©Jeffrey van Bakel

25 september: een 5 voor Erik ten Hag

"Het was denk ik de beste keuze. Bij Ajax gaan we uit van voetbal," zei Ten Hag na afloop van PSV-Ajax over zijn opstelling. En dat doen ze bij PSV niet zeker.

PSV nam in de loop der jaren Bergwijn, Rosario (via Almere) en Viergever over van Ajax, in alle gevallen gratis en voor niks. Hartelijk dank.

Wöber kopen voor de bank en Viergever wegsturen. Waar zit je verstand? In het laatste geval het verstand van Ten Hag, wat betreft ­Rosario is naar verluidt jeugdtrainer Frank Peereboom de ­schuldige en het vertrek van Bergwijn dankt Ajax aan Trustfull en Jan Olde Riekerink.

Vooral Stevie Bergwijn liet zondag nog eens goed zien hoe betreurenswaardig voor Ajax zijn overgang is geweest.

Hoofdoorzaak van de nederlaag? Dat PSV over een goed gecoacht, hecht team beschikte en Ajax niet.

Erik ten Hag ©AFP

21 september: een 9 voor Tanguy Ndombélé

Ik denk dat ik eerder iets heb geschreven over deze jongen van 21. Een groter slachtoffer van het geboortemaandeffect is nauwelijks voorstelbaar. Ndombélé is geboren op 28 december en was dus altijd de jongste van zijn klas.

Lyon leende hem een jaar voor 2 miljoen euro en kocht hem toen voor 8 miljoen van Amiens, plus 20 procent van het verkoopbedrag. Aan toekomstige verkoop hoeft niemand te twijfelen die hem tegen Manchester City het middenveld zag domineren.

De mooiste pass was die op de diepgaande Memphis die ten slotte via de keeper op de paal schoot. Maar ook de andere uitblinker Fekir en Cornet had hij al bediend.

Ndombélé is het zoveelste product van een van die voorsteden van Parijs, een middenvelder met de kracht van de straat en de techniek van het atelier.

Tanguy Ndombélé ©Getty Images

20 september: een 9 voor Donny van de Beek

In de Johan Cruijff Arena zie je de wedstrijd niet zo goed als thuis. Niet alleen zat ik ver weg van het doel waarin werd gescoord, ook gingen alle mensen staan als de bal op links bij Nico Tag­liafico belandde.

Je kunt wel 'zitten' blijven roepen, maar dat gaat op den duur averechts werken. Dingen die ik desondanks heb gecon­stateerd: Van de Beek is op 10 veel beter dan Neres, die op links beter is dan Tadic die in de spits beter is dan Huntelaar. Met Donny in het veld begon ook Eiting uitstekend te voetballen.

De echte Ajaxjongens, waar ik Frenkie de Jong toe reken, vonden elkaar net zo gemakkelijk als in Jong Ajax onder Keizer. Het is jammer voor Huntelaar dat het elftal pas na zijn wissel voetballend begon te flonkeren.

Danny van de Beek tijdens Champions League wedstrijd tussen Ajax en AEK ©Peter de Jong

19 september: een 8 voor Denzel Dumfries

Anderhalf jaar geleden speelde Dumfries nog bij Sparta. Nu moest hij tegen Ousmane Dembélé. Hij schakelde hem uit. Hij werd niet opgewonden, zoals tot voor kort bij Sparta en Heerenveen, maar speelde zakelijk en schakelde ­gewoon, zoals ik het niet had verwacht, een Franse international uit.

Er waren twee momenten dat Dembélé naar binnen kwam, in de eerste helft met een gevaarlijke rush en in de 74ste minuut deed hij het weer, verschalkte Hendrix en Lozano, liep langs Schwaab en schoot hem in de verre hoek.

PSV speelde 'in de zone'. Als Dumfries in de mandekking had gestaan, had Dembélé niet gescoord.

Geen kwaad woord over de tactiek, want PSV voetbalde zeventig minuten prima. Van Bommel had gezegd dat je Messi niet kunt uitschakelen, en dat konden ze ook niet, zoals Dumfries wel Dembélé uitschakelde.

Denzel Dumfries tijdens de wedstrijd tegen Barcelona ©Proshots

18 september: een 8 voor Daley Blind

Terwijl Blind uit de put klauterde die vormcrisis heet, speelden zaterdagavond minstens drie meiden bij mij in het vak op hun telefoon De Slimste Mens. Het schijnt een rage te zijn, in ­tegenstelling tot FC Groningen.

"Welke bloem heet in het Engels een carnation?" vroeg er een aan haar buurman. "Kut-Schöne," antwoordde hij. "Anjer," zei ik.

Intussen had Tagliafico een doelpunt gemaakt dat was afgekeurd. "Wat kun je ­vertellen over de teek?" vroeg een meisje aan haar vader. "Kut-scheids," zei hij.

"Wat weet je van Abdelkader Benali?" vroeg mijn dochter. "Romanschrijver, slagerij, hardlopen langs de ­Sloterplas, boek over Beiroet, voorzitter jury Libris Prijs," zei ik. Allemaal fout. "Kutspel," zei ik.

Intussen zagen we Ziyech de pass van de avond geven en Huntelaar een penalty afpikken van Tadic. "De slimste mens is Huntelaar," zei ik.

Daley Blind ©ANP

15 september: een 8 voor Johan Cruijff

Ik woon in de sportheldenbuurt. De straten hier zijn vernoemd naar Faas Wilkes, Roepie Kruize (hockeyzilver in Helsinki 1952 en vader van Ties), Geertje Wielema (zilver op 100 meter rugslag Helsinki 1952), Kees Broekman (zilver op 5000 en 10.000 meter schaatsen Olympische Spelen 1952) en John Blankenstein (huh, sportheld? Scheidsrechter).

Als ik de familie Cruijff was, zou ik hier niet tussen willen hangen, hoezeer ik persoonlijk ook heb genoten van het boek Helsinki 1952 van Leo Pagano, dat ik minstens twaalf keer heb gelezen.

Het slechte nieuws is dat iemand van GroenLinks die zichzelf ooit aanhanger van Trotski heeft durven noemen, de opdracht heeft een geschikte straat te zoeken waarop de naam van Cruijff zou passen.

Heldenverering en Trotski gaan niet samen, tenzij de held Trotski, Lenin of Stalin heet. Het was niet verbazingwekkend dat de communisten in de Amsterdamse gemeenteraad de enigen waren die in 1956 tegen de naamsverandering van Stalin- naar Vrijheidslaan stemden.

Het blijft natuurlijk een schande dat een groepje kakkers uit Zuid erin is geslaagd Johan Cruijff van het Stadionplein te weren onder het mom dat Cruijff niks met het Olympisch Stadion te maken zou hebben gehad. Omdat het geen zin heeft lang bij gemorste melk stil te staan, moeten we zoeken naar een oplossing.

Het meest voor de hand ligt het omdopen van de Middenweg. Wat is nou een middenweg? Een nietszeggender naam is niet denkbaar. Zeg het eens tien keer achter elkaar: middenweg. Waarvoor kiezen we vandaag? Voor de middenweg. Slaap lekker.

Ik las dat de Middenweg van de baan is als mogelijke Johan Cruijfflaan. Waarom stond er niet bij. Er zal wel weer een stadsdeel hebben geprotesteerd.

De Watergraafsmeer is natuurlijk ook een broeinest van welbespraakte welgestelde burgerij, die net zo hard kan schreeuwen als die yuppen van het Stadionplein.

We leven in een tijd dat niemand zijn mond meer kan houden. Waarom neemt burgemeester Halsema de zaak niet over van haar wethouder? Ze staat boven de partijen en is veel beter in staat de directe democratie van de grote monden weg te wuiven.

Johan Cruijff ©ANP