De nieuwe crisis was te wijten aan Peter Heerschop

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de voetbalwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl.
Henk Spaan ©Wolff

20 november 2018: een 4 voor Kenny Tete

De nieuwe crisis in het Nederlandse voetbal was te wijten aan Peter Heerschop, schreef ik vlak voor het einde van de wedstrijd, net voordat Van Dijk 2-2 maakte.

We konden de schuld van het echec wel aan Tete geven, of aan Koeman die hem zo nodig moest opstellen, maar hoe mochten we van onze jongens verwachten hun uiterste best te doen als ze, net als wij kijkers, keer op keer werden blootgesteld aan een zogenaamde motivatiespeech van de ING, voorgelezen door Peter Heerschop op een energielevel ver beneden de grondstand.

"Hup, samen naar buiten nu, niet opgeven. Lekker voetballen," aldus Heerschop. Op een toon dat je wist: deze jongen moet snel een hulplijn bellen.

Dat het Nederlands elftal alsnog gelijk wist te maken, was zo'n wonder waar ze in Vaticaanstad al eeuwen naar snakken.

Kenny Tete ©ANP Pro Shots

16 november 2018: een 9+ voor N'Golo Kanté

Ronald Koeman heeft een embarras du choix op het middenveld. Excusez-moi, we spelen tegen de Fransen, of niet? Ronald moet er drie kiezen, of vier, uit De Jong, Wijnaldum, De Roon, Van de Beek, Blind, Strootman, Rosario en Vilhena. Ze zijn allemaal goed en allemaal zijn ze geen Kanté.

De Franse middenvelder speelde maar één seizoen voor Leicester City, toevalligerwijs het seizoen dat ze kampioen werden. Hij werd verkocht aan Chelsea, dat toevalligerwijs dat jaar kampioen werd. Een jaar later won Frankrijk toevalligerwijs de wereldtitel met Kanté in de basis links op het middenveld.

Hij durfde de wereldbeker pas op te tillen toen Pogba hem daartoe dwong. Wel durfde hij meteen nee te zeggen tegen Chelsea, toen de club hem wilde dwingen een deel van zijn salaris offshore te ontvangen.

Fan­tastische voetballer, voorbeeldig mens.

N'Golo Kanté ©Benoit Tessier

15 november 2018: een 9 voor Kees Rijvers

Zijn Ajax en PSV te sterk voor de eredivisie? Ik herinner me een periode dat bij Ajax de voorhoede werd gevormd door Keizer, Cruijff en Sjaak Swart. Achter hen Neeskens en Mühren. Bij Feyenoord had je Israël, Laseroms, Wim Jansen, Kindvall, Van Hanegem en Hasil.

Geloof maar niet dat er in de rest van de competitie ook maar één elftal in de buurt kwam. De selectie van PSV telde spelers als Hoekema, Lubse, Strik en Krijgh. Zulke namen zijn slechte voortekenen.

Ik herinner me niet dat er een landelijke discussie ontstond over de zorgelijk situatie dat Ajax en Feyenoord te sterk waren voor de Nederlandse competitie. Dat kwam omdat er geen talkshows over voetbal waren. Wel kwamen er trainers als Van Gaal, Rijvers en Kessler. Die werden gewoon kampioen met AZ, PSV en AZ'67.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Kees Rijvers ©ANP

14 november 2018: een 8 voor Alassane Pléa

Wie mist Frankrijk vrijdag? Umtiti, Tolisso, ­Hernandez, Lemar, Pogba, Lacazette, Mendy en Martial. Maakt het uit? Nauwelijks. Sissoko komt voor Pogba en Pléa vervangt Lacazette.

Pléa maakte zaterdag drie doelpunten voor ­Borussia Mönchengladbach, wat zijn totaal dit seizoen op elf goals in twaalf wedstrijden bracht. Vorig seizoen scoorde hij er zestien bij Nice, terwijl Balottelli hem in de weg zat.

Pléa staat bekend om zijn bescheidenheid en omdat hij bij Nice een procent van zijn salaris overmaakte aan een door de club opgezet goed doel.

Maar wij hebben Memphis! Iets minder bescheiden, werd hij dit weekend uitgeroepen tot beste speler van de Ligue 1. In de dertien competitiewedstrijden die hij speelde, drie keer als invaller, maakte hij vijf doelpunten en gaf hij vijf assists.

Geen cijfers à la Pléa, maar ­Lyon voetbalt nu eenmaal vaak tegen een geparkeerde bus.

Alassane Pléa ©EPA

13 november 2018: een 9 voor Memphis Depay

Terwijl onze belangrijkste politicus en B-acteur Rutte zondag 11 november op de tweede rang mocht toekijken bij de herdenking in Parijs van het einde van de Grote Oorlog, was een dag ­eerder Depay - onze belangrijkste voetballer en ster van de toekomst - op de voorgrond getreden na een achterstand van Lyon tegen het thuisspelende Guingamp.

In de eerste helft kwam hij niet verder dan de rol van figurant-zonder-tekst, de Rutte van Bretagne. Na rust daarentegen zagen we een Depay die alles kon. Een assist op Aouar voor de 1-1, een razendsnel ­geschoten bal in de verre hoek voor de 1-2, een vrije trap à la ­Juninho voor de 1-3 en een assist op Cornet voor de 2-4, na het uitspelen van twee tegenstanders. Zo slecht beginnen en zo ­magistraal eindigen getuigt van een onstuitbare veerkracht.

Memphis Depay ©AFP

10 november 2018: een 3 voor Jan Smit

Diep van binnen bevalt het stiekeme karakter van Football Leaks me niet helemaal, tenzij ze achter Jan Smit aan zouden gaan.

Zijn telefoon en mails zouden aftappen, zijn vuilniszakken leeg zouden halen, zijn huis vol zouden hangen met illegale afluisterappa­ratuur, zijn bankrekening zouden hacken, een gps-zender onder zijn auto zouden hangen, met richt­microfoons vanuit een bestelbus zijn gesprekken op straat zouden opnemen, alles zouden doen wat op contacten tussen Jan Smit en kunstgrasfabriek Ten Cate duidde en op doorgaande bemoeienissen met Heracles.

Het bestaat niet dat het simpele Heracles zich zou gedragen alsof het onschendbaar is, zonder protectie van de Godfather van de kunstgrasmaffia.

Heracles is dwars voor een nieuwe financiële overeenkomst tussen de clubs gaan liggen, die als voorwaarde afschaffing van het kunstgras heeft. Iedereen is voor behalve Heracles.

De oplossing ligt voor de hand: of jullie doen mee of je gaat terug naar de amateurs met je kunstgras, dan hebben de profclubs geen last meer van gescheurde kruisbanden en stelsel­matige kwalitatieve achteruitgang.

Dat die Smit dit vanuit zijn uitkijkpost in Zeist allemaal kan tegenhouden is bij de wilde spinnen af. Wie heeft deze man ooit zo veel macht bij de KNVB gegeven?

Giulio Andreotti, de Kleine Ceasar, was door de maffia en het Vaticaan op de hoogste post van Italië neergezet, de premiersstoel.

Het zou te ver gaan Jan Smit de intelligente doortraptheid van Andreotti aan te wrijven - zo slim is hij echt niet - maar dat deze man een vuile rol speelt in de oorlog om echt gras, zou moeten worden aangetoond door Football Leaks want de journalistiek kan het kennelijk niet.

Jan Smit ©ANP

10 november 2018: een 5 voor Phillip Cocu

Ik keek naar Fenerbahçe-Anderlecht en zag dat Cocu zich had geschaard onder de trainers die bang zijn voor talent. De op een leeftijd van 34 jaar nog altijd lichtvoetige Mathieu Valbuena zat onder Cocu op de bank.

Donderdagavond liet Erwin Koeman hem los. Vanaf de linkerkant voetbalde hij als een teenager met een doelpunt -een voorzet die in de verre hoek draaide - en een gulle assist op de Zwitser Frey. Gul, want zelf had hij ook met gemak kunnen scoren.

Bij zijn publiekswissel werd zijn naam minutenlang gescandeerd door tienduizenden Turken op de tribune.

Philip Cocu ©EPA

10 november 2018: een 8 voor Matthijs de Ligt

Het grappige is dat wij de sprong in de rug van Jonas door De Ligt, die het gebruik van knieën en elleboog niet schuwde, als een Ramosovertreding beschouwden, terwijl de buitenlandse clubs die hem volgen ­ongetwijfeld goedkeurend hebben geknikt, terwijl Jonas even niet meer wist waar hij was noch hoe hij heette.

Er zijn ook andere manieren om een tegenstander te blesseren. Je kunt bijvoorbeeld een hele slechte pass geven, zoals Blind deed vlak voor rust. Salvio probeerde de waardeloze bal te onderscheppen waarbij zijn enkel dubbelklapte. Tot ziens.

Je kunt een onzichtbare overtreding maken. Voor dat hogeschoolwerk moet je Argentijn zijn. Seferovic gaf Tagliafico een beuk, die de Zwitser in de val van beiden onzichtbaar natrapte in zijn rug. Niemand zag het behalve de camera.

Gelukkig was er geen VAR. Nico doet me denken aan Ardiles, een ogenschijnlijk keurige Argentijn uit de betere wijken van Buenos Aires, type advocaat, niet intimiderend groot, innemende oogopslag, die tegenstanders glimlachend het bloed onder de nagels vandaan kon schoppen.

Na afloop gaf hij iedereen een hand.

Matthijs de Ligt en Daley Blind ©ANP Pro Shots

9 november 2018: een 8 voor Justin Kluivert

Zouden we allemaal de enigen zijn geweest die aan Justin Kluivert een matige toekomst in ­Rome toeschreven? Vooralsnog kijken we ­allemaal op ons neus. Ik zag de kleine Kluivert voetballen uit tegen CSKA en hij speelde weer net zo gedisciplineerd als soms onder Marcel Keizer.

Bij Jong Ajax had hij de opdracht diep te gaan zodra Nouri de bal aan de voet had. Daarop werd voortdurend de nadruk gelegd, tot ze er allebei
gek van werden.

Bij Roma zagen we de sprints zonder bal terug, evenals het meeverdedigen, het kaatsen als dat de beste oplossing was en hij zette twee keer een medespeler voor de keeper. Hij leed geen balverlies en ging geroutineerd liggen bij het minste contact.

Depay kwam woensdag niet in zijn buurt. Hij kreeg een 3 in L'Equipe met een sneer toe.

Justin Kluivert ©Getty Images

8 november 2018: een 9 voor Noussair Mazraoui

De frustratie begon met het bizarre gedrag van Onana, die eerst dacht dat hij kon goochelen om na de uit zijn gegoochel ontsproten ingooi als een roofvogel met staar over de bal heen te klapwieken. Gelukkig was hij in de 94ste ­minuut weer de handbalkeeper zoals we hem kennen.

Schöne was de eerste om hem toen te ­feliciteren, de lamme die de blinde een hand gaf. Verdedigend had Schöne weer zijn gebruikelijke problemen: in de 52ste minuut pakten ze hem op tien meter van de zestien gewoon de bal af.

Wat Ziyech betrof: het leek erop dat hij expres de hele wedstrijd onzichtbaar wilde blijven om opeens te exploderen in het verblindende licht van een pass die je normaal alleen van Eriksen ziet. Intussen deed Nous zijn werk voor tien, 'step by step', steeds hoger.

Noussair Mazraoui ©ANP Pro Shots

7 november 2018: een 8 voor Björn van der Doelen

Begin juni trad ik op met andere schrijvers in een voetbalkantine in Amsterdam. Aan het ­programma was Björn van der Doelen toe­gevoegd, die een oorspronkelijk singer-songwriter bleek te zijn. Zijn taal was plat Brabants, wat zelfs in Oost niet irritant klonk.

Nu staat hij online bij Voetbalzone. "Van Bommel deelt wel uit, maar in incasseren is hij niet zo goed," vertelt hij over hun clashes op de training. Ik zag het meteen voor me: de gedreven en in zeker opzicht naïeve Limburger tegen een terugschoppende stadsjongen die schijt had aan Van Bommel.

De laatste moet hebben gewaardeerd dat in de 'grote wedstrijden', waarin het 'erop aankwam', de gitarist er altijd stond: tegen Sneijder, Van der Vaart en tegen Manchester United. Ik gunde Mark gisteravond alles, maar nu moet hij even incasseren.

Björn van der Doelen ©Pim Ras

6 november: een 9 voor Rafael van der Vaart

Het elftal van Tottenham speelt aantrekkelijk voetbal met topspelers als Alli, Kane, Dembélé, Sánchez, Alderweireld, Harry Winks en Trippier. Toch denk ik dat de Spurs van 2011 beter waren. Ik zag ze een keer gehakt maken van ­City in een uitwedstrijd, volgens mij in het voorjaar van 2012. Nigel de Jong werd overlopen door Modric en Van der Vaart.

Dan had je die on­gelofelijke wedstrijd tegen Inter waarin Gareth Bale drie keer scoorde. Voorin stonden Crouch, Lennon en/of Defoe. Allemensen wat een elftal hadden ze toen.

Van der Vaart zei eens dat hij nog altijd spijt had van zijn vertrek naar HSV. Terecht, wie wil er naar Hamburg als je in Londen woont? Over het niveau van Rafael zegt het alles dat hij met gemak overeind bleef naast wereldspelers als Bale en Modric.

©GettyImages

2 november 2018: een 8+ voor Memphis Depay

Memphis mocht deze zomer een aantal weken met vakantie. Hij was één week te laat terug in Frankrijk. Was hij opeens Braziliaan geworden? Nee, de reden is simpel: Memphis rekende vanaf de laatste interland met Oranje, Lyon rekende vanaf het einde van de competitie. Ik, als schrijvende rechter, vind dat Memphis vrijuit gaat. Die trainer moet hier niet steeds op terugkomen. Intussen schijnt de vrede te zijn getekend.

©Reuters

2 november 2018: een 7 voor Deroy Duarte

Vorige week zat ik lekker bij Sparta-Telstar. Daar ­gebeurden dingen die het trainersvak relativeerden. Na tien minuten raakte Bart Vriends van Sparta ­geblesseerd. Trainer Fraser bracht iemand die al ­eeuwen was afgeschreven. Thomas Verhaar legde meteen twee keer een corner op het hoofd van ­Veldwijk en Sparta leidde al met 2-0 voordat Vriends de kleedkamer had bereikt.

Op het middenveld liep een aardige speler met ­gevoel in zijn voeten en een dito pass, een speler die door Dick ­Advocaat het vorige seizoen was afgeserveerd: Deroy Duarte. Omdat Dick niet wilde degraderen, zette hij zijn creatiefste middenvelder op de bank om vervolgens te degraderen. Duarte spuwde daarover deze week in VI zijn gal.

Trainers verliezen zo vaak door behoudzucht en toch blijven ze maar denken dat behoudzucht hen vooruitbrengt. Frank de Boer verloor in mei 2016 de titel tegen De Graafschap met een middenveld dat bestond uit Serero, Gudelj en Klaassen, twee brekers en een loper. Op de bank Schöne en Bazoer. Vijf ­middenvelders, niet één pass.

Ergens ver in Geuzenveld speelde toen een jongen van negentien op het pleintje. Hij had een steekbal in zijn voeten die je nog nooit had gezien.

©ANP

3 november 2018: een 6 voor Mark van Bommel

Er gloort hoop voor Ajax nu Van Bommel niet onfeilbaar is gebleken. Hij kan wel afgeven op zijn spelers, wat hij ook heeft gedaan, maar de oorzaak van PSV's uitschakeling voor de beker lag in de door de trainer gemaakte opstelling.

Ten Hag, al of niet gewaarschuwd, maakte die fout niet. Hij liet minstens vier van zijn basisklanten staan en liep simpel over Go Ahead heen. Na afloop hoefde hij niet te klagen over falende spelers, waar wel aanleiding toe was. Bakker, de gedoodverfde linksback van de toekomst, gelooft inmiddels zo in zijn eigen status dat hij geen bal kan aannemen of beroeren zonder een ergerniswekkende teenshuffle te demonstreren.

Kenneth Perez wist in de rust zijn woede niet te verbergen. Ik kon de analist goed volgen. Is Schöne net gestopt met de no look-pass zonder tegenstanders in de buurt, begint Bakker met ballen onder de voet te laten rollen alsof hij in een Panna Knock Outshow van Nike is beland. Pas in de 74ste minuut van de wedstrijd gaf hij zijn eerste mooie bal, een pass ineens de diepte in, zonder tierelantijnen. Daarvoor had hij in de 14de, 16de, 40ste, 61ste en 70ste minuut de bal zomaar weggegeven, iets te veel voor een ­speler met niets meer achter zijn naam dan het predicaat 'talent'.

Daarbij vergeleken stak de dienstbaarheid van Van de Beek schril af. Niet op tien, waar Labyad liep, maar op de plek van Frenkie de Jong deed hij gepassioneerd aan intercepties: in de 19de, 27ste, 40ste, 42ste, 55ste en 60ste minuut heroverde hij de bal, waarmee hij zijn trainer liet zien dat hij veelzijdiger is dan de baas dacht.

©ANP

2 november 2018: een 8+ voor Thulani Serero

Hoe Heracles aan vijf punten meer is gekomen op de ranglijst dan Vitesse, is een raadsel. Het kan alleen maar aan dat kunstgras liggen. Met één gewonnen uitwedstrijd en vijftien punten uit vijf thuiswedstrijden, wordt de theorie gestaafd.

Jan Smit wist het al: kunstgras levert punten op. Het voetbal gaat eraan kapot, plus de knieën van de spelers, maar wat boeit dat?

Woensdagavond kwam de gerechtigheid: Vitesse blies de kunstgraslopers van hun schamele mat en liet verschroeid plastic achter. Serero blonk uit, als overal opduikende klusjesman van creatievere spelers als Foor en Ødegaard.

De laatste is pas negentien jaar, moest hij zelf vertellen, als excuus voor een loopbaan die heel langzaam gestalte krijgt. Aan het spel van ­Serero kun je zien hoe belangrijk het voor jonge mensen is om vertrouwen te krijgen van de baas.

Thulani Serero ©Pro Shots / Erik Pasman

1 november 2018: een 7 voor Bart Ramselaar

Dat Ramselaar tegen RKC het slachtoffer werd van de woede van Van Bommel is oneerlijk. Hij was lang niet de slechtste speler onder de verwende PSV'ers. Vlak voor zijn wissel gaf hij nog een ­prima steekbal op 'talent' Abels.

Ik houd niet van het gebruik van aanhalingstekens, maar bij PSV worden jongens talent genoemd die bij Ajax de jaarlijkse schifting niet zouden halen. (Behalve Bergwijn, Rosario en Viergever natuurlijk, excuus.) Het grootste talent onder de talenten schijnt Dante Rigo te zijn, een Belg wiens talent vooral in onzichtbaarheid schuilt.

Ramselaar deed ten minste zijn best. Dat hij tactisch en technisch geen universeel wonder is, had PSV al kunnen weten voordat ze hem voor 5 miljoen van FC Utrecht kochten. Wel loopt hij zich altijd het rambam, zoals je van een geboren twaalfde man mag verwachten.

Bart Ramselaar ©Pro Shots

31 oktober 2018: een 5 voor Jens Toornstra

Jerry St. Juste, de rechtsback van Feyenoord, kreeg zondag tegen Ajax een rode kaart. Daarvoor is hij door de KNVB drie wedstrijden ­geschorst en heeft hij van zijn club een 'zware geldboete' gekregen. Tegen Ajax mochten ze beslist niet met tien man komen te staan.

Wel luidde de opdracht om de tegenstander hard aan te pakken. Dat bleek na drie minuten, toen Toornstra probeerde om Frenkie de Jong uit de wedstrijd te schoppen. Het kostte hem een gele kaart voor een overtreding die rood had moeten opleveren.

Dat Toornstra's schop heeft meegewogen bij de beslissing door de VAR om St. Juste alsnog uit het veld te laten sturen, is aannemelijk. Om van St. Juste de gebeten hond te maken en Toornstra te laten lopen, is onrechtvaardig en opportunistisch. Ook met elf man had Feyenoord trouwens dik verloren.

Jens Toornstra ©ANP Pro Shots

30 oktober 2018: een 9 voor Coen Moulijn

Ze hadden niet alleen Moulijn. Ze hadden Rinus Bennaars, Keesje Rijvers en Reinier Kreijermaat, ze hadden Van Hanegem en Israël, ze hadden Wim Jansen, Henk Schouten en Pummy Bergholtz. Ze hadden zulke goede spelers en ze hadden trainers als Ernst Happel en Wiel Coerver. Ze hadden een voorzitter die Kieboom heette.

Ze hadden Kiprich, Kristensen, Kindvall en Cruz. Jan Boskamp, zo goed, was twaalfde man. Ze hadden Cor van der Gijp. Ze hadden Laseroms en Henke Larsson, Gullit en Kalou. Ze hadden Tinus Bosselaar, ze hadden Eddy Pieters Graafland, Jeliazkov, Royston Drenthe. Ze hadden Franz Hasil en Fransje Bouwmeester, Theo de Jong en Henk Groot. Ze hadden Ed de Goeij, Van de Korput, Ivan Nielsen en Petur Petursson. Ze hadden Blinker en Taument.

En als ze eens verloren, hadden ze het niet over de scheidsrechter.

26 oktober 2018: een 8 voor Noussair Mazraoui

Een deel in de emotionele eruptie van vreugde na Ajax' winnende doelpunt tegen Benfica werd gevormd door de zogeheten gunfactor. Iedereen gunde juist Nous zijn goal, omdat iedereen wel weet dat hij de langste weg omhoog heeft afgelegd, de weg die leidt via de C2, B2, A2 en Jong Ajax.

Af en toe mocht hij dan meedoen bij de C1, B1 en A1, om dan weer een stap terug te moeten doen. Zijn post op Instagram, met 30.000 likes, luidde dan ook 'step by step' met als hashtag 'blijvenklimmen'. Léon Bergsma antwoordde: 'Staat al hoog op die ladder hoor.'

Andere medespelers die hun sympathie betuigden waren Dani de Wit, Sierhuis, Pelle Clement, Dijks, Philippe Sandler en Pablo Rosario, allemaal voetballers die van ver moeten of moesten komen.

De saamhorigheid onder die jongens vind ik ontroerend.

Noussair Mazraoui na de winnende goal tegen Benfica ©Getty Images

25 oktober 2018: een 9,5 voor Mesut Özil

Wie Özil heeft zien spelen tegen Leicester City - Duitsers vooral, de enge Duitsers hopelijk, die ­enge Duisters van Bayern München, de om­hooggevallen belastingontduikers die denken de pers een lesje te kunnen leren - zouden op hun knieën moeten vallen om een lange excuus­rozenkrans te bidden, want Özil heeft, zoals we dat graag noemen, zijn voeten laten spreken.

In het publieke debat over Özil heb ik maar één medestander, René van der Gijp, die nooit nalaat zijn extreme klasse te bezingen. Wat hij zaterdag heeft laten zien, was van een schoonheid die je normaal alleen bij Picasso, Rembrandt en Turner ziet.

Zijn eerste doelpunt, de gelijkmaker, liet hij op 10 meter nonchalant maar dodelijk van zijn linkervoet vallen, bij de voorbereiding op Arsenals derde goal was hij drie keer betrokken op het allerhoogste niveau.

Gaat dat zien.

Mesut Özil ©REUTERS

24 oktober 2018: een 6 voor Lasse Schöne

Een wedstrijd in de Champions League ziet er in het stadion anders uit dan thuis op de bank, waar je bijvoorbeeld geen bierdouche over je heen krijgt bij een verkeerde beslissing van de scheids. Dat is wennen, omdat je vak in tegenstelling tot de competitie vooral is bevolkt door mensen die in vreemde tongval spreken en die met bier gooien.

Schöne herstelde zich in de tweede helft met een paar onderscheppingen en goochelacts, maar voor rust was hij twee keer te traag aan de bal en kopte hij geregeld naar een Portugees. Het voor hem bestemde bier kwam op ons terecht.

Van thuis­blijvers hoorde ik dat de Portugezen goed waren. Ik vond ze vooral irritant, evenals de achterlijke scheids. De emoties liepen hoog op. Toen Nous scoorde, kregen we juichend tien bier over ons heen.

Lasse Schöne ©Getty Images

23 oktober 2018: een 8 voor Kasper Dolberg

Niet dat ik vermoed dat hij dinsdagavond gaat spelen, maar het is geen illusie te denken dat Dolberg op de weg terug is. Het was geen kattenpis, de manier waarop hij de voorzet van Kristensen erin tikte.

Sommigen noemen zoiets een 'spitsengoal', wat vrij logisch is wanneer een spits zo'n doelpunt maakt. Wat ook een term is om iets langer bij stil te staan is 'ouderwetse scrimmage'. Jeroen Elshoff zei het na het tweede doelpunt van VVV tegen De Graafschap.

Een scrimmage is natuurlijk niet ouderwets, ook in het moderne voetbal is er plaats genoeg voor scrimmages. Het woord zelf kennen we vooral uit de jaren vijftig, toen het voetbal nog bezwangerd was van Engelse uitdrukkingen. ­Jeroen had kunnen zeggen: de aan het doelpunt voorafgaande situatie noemden ze ooit scrimmage.

Tegenwoordig zouden we chaos zeggen.

©Reuters

20 oktober 2018: een 8+ voor Ronald Koeman

Bewijst Koeman nu dat hij een toptrainer is? Er zijn aanwijzingen voor: bijvoorbeeld in het spel van Memphis. Die bereikte in het Nederlands elftal zijn topvorm van vorig seizoen bij Lyon.

Strootman haalde tegen België een niveau waaraan hij als interna­tional lang niet kon tippen. De Roon werd tegen Duitsland de Nederlandse Kanté.

Op de debetkant van Koemans toptrainersmedaille staat het hoofd van Sigurdsson gegraveerd, de IJs­lander die zo uitblonk bij Swansea dat Everton hem kocht voor 50 miljoen, of daaromtrent. Koeman haalde er niks uit. Hij zette Sigurdsson op links, waar hij geen bal fatsoenlijk wist te raken.

In zijn hele eerste seizoen maakte hij vier goals. Nu staat hij op vier na acht wedstrijden en speelt hij op de plek waar hij hoort, op nummer 10. Waarom zag Koeman dat niet?

Het is een raadsel dat in elk geval iets zegt over de lijnen van grilligheid waarlangs een voetbalbrein kan lopen.

We draaien de medaille weer om en zien een Nederlands elftal onder Koeman dat sterk doet denken aan dat van Van Gaal vier jaar geleden. Met, als ik eerlijk ben, meer beschikbaar individueel jong talent, dat soms nog onzichtbaar is.

Deze week mocht Philippe Sandler bijvoorbeeld, na een blessure, voor het eerst meetrainen met het eerste van Manchester City.

Ronald Koeman ©EPA

20 oktober 2018: een 8 voor Lars Unnerstal

Dat Eloy Room weg wil bij PSV omdat hij reserve staat, is een tikkie lachwekkend. Zoet is geen top­talent, zoals we met een zekere regelmaat kunnen zien, maar wat brengt Room op de gedachte dat hij beter zou zijn dan Zoet? Hij zit daar maar in korzelige gramstorigheid te mokken op die bank, wachtend op de transfer van Zoet. Tweede gedachtefout: waarom zou Zoet worden verkocht? Alleen omdat hij het wil? Is dat niet te weinig?

Toen ik 16 was, wilde ik graag het Nederlands elftal halen. In de B1 van Aristos scoorde ik, komende uit de B2, met enige regelmaat. Na een proefwedstrijd voor DWS mocht ik een week later terugkomen. Ik ­begon mijn kansen op Oranje hoger in te schatten.

Na de tweede proefwedstrijd bleek dat ik was gebruikt als opvulling. Ze hadden negen medespelers nodig voor de twee die ze al op hun lijstje hadden ­geschreven.

Zo zie ik de ambitie van Zoet te worden gekocht door een topclub. En de ambitie van Room om Zoet te mogen opvolgen. Kent Room Unnerstall niet, de keeper van VVV die al van PSV is?

Als hij nu eens naar zichzelf kijkt, weet je wat, haal Zoet er ook bij en ze vragen aan de spiegel aan de wand wie de beste in het land is, wat zou de spiegel dan zeggen? "Eloy en Jeroen, met zijn bijkans 2 meter is Unnerstall niet alleen langer maar ook beter."

Het onvoorspelbare in het voetbal is dat Unnerstall in de eerste Champions Leaguewedstrijd van het volgende seizoen, een bal door zijn benen kan laten glippen. Juichend veert de op de bank zittende Zoet overeind.

Lars Unnerstal ©ANP Pro Shots

20 oktober 2018: een 8 voor Sam Lammers

Fan van Sam Lammers ben ik allang. Nog zie ik zijn doelpunt tegen Kroatië, na een van de mooiste assists aller tijden. Drie keer raden van wie.

Ajax zou een middenvelder met loopvermogen goed kunnen gebruiken in de bestrijding van Lammers en Vlap.

Sam Lammers ©ANP Pro Shots

19 oktober 2018: een 8 voor Willy Brokamp

Lilianne Ploumen zat tegenover me bij Pauw toen ze zei dat ze hoopte dat de hel bestond omdat er mensen waren zoals Assad die hun verdiende loon niet mochten ontgaan. Jeroen Pauw keek even alsof hij water zag branden.

Na afloop aan de bar was Lilianne, ik wist niet dat je met een PvdA-politica zo kon lachen, niet te beroerd om er een schepje bovenop te doen. Hierover mag ik niet uit de school klappen. Daarna kwam het gesprek op MVV, volgens Ploumen een club die zijn mooiste jaren beleefde met Brokamp, Bonfrère en Jo Toennaer.

De laatste herinnerde ik me niet. Thuis zocht ik hem op. Toennaer vindt Marianne Weber een mooie vrouw. Hij gaat met vakantie al 62 jaar naar hetzelfde huisje in Meerdal. Ik had de informatie graag gedeeld met Lilianne Ploumen.

Willy Brokamp ©anp

18 oktober: een 8 voor Kevin Strootman

Zou het waar zijn dat hoe meer mensen iets vinden, des te dichter ze bij de waarheid komen? Ik las bij Giphart ooit zoiets. Met dat in mijn hoofd bekeek in de cijfers voor de Nederlandse internationals op de site Voetbalzone. Bijna tienduizend mensen hadden punten uitgedeeld.

Deze grootste ­gemene deler pakte slecht uit voort Strootman. Hij kreeg een 5,6 van de meute. Die er kennelijk toch niet zo veel verstand van heeft. Wij weten dat Strootman tegen België tot de betere spelers behoorde.

Donny van de Beek kwam er ook niet geweldig van af. Achter zijn naam stond een 5,7, terwijl Rosario met een 6,4 ruimer werd beloond. Wat zijn de cri­teria van die lezers? Nathan Aké had een gemiddelde van 8,2 bij, nogmaals, bijna tienduizend mensen. Hoe serieus kan ik andermans cijfers nog nemen?

©pro shots

17 oktober 2018: een 9 voor Memphis Depay

Ik schreef juist op: 'De Belgen spelen hooghartig' of Donny onderschepte een bal, moest zijn best doen voor de voortzetting op Promes, die prima passte op Memphis, die een strakke lage bal gaf op Groeneveld, die de bal controleerde en hem mooi langs Mignolet prikte.

'Lekker puh voor jullie hautaine Belgische geschuif,' vulde ik aan in mijn schrift. Ik zou, in elk geval in deze wedstrijd, zonder meer kiezen voor Memphis in plaats van dat Belgische wonderkind Eden.

Memphis bleef tenminste vechten en liet zich niet wisselen zoals de misselijke Hazard, die zijn matig begaafde broertje moest laten opdraven.

Tweede ­conclusie: Van de Beek speelde beter, met meer energie en diepgang, dan de timide Rosario. Strootman was de machinist van het middenveld en Snoeks experimenteerde tevergeefs met de uitspraak van de naam Alderweireld.

Memphis Depay na de assist op Arnaut Groeneveld tegen België ©Getty Images

16 oktober 2018: een 8+ voor Marten de Roon

Volkomen terecht prees Jan-Cees Butter hier gisteren de lof van Marten de Roon, de balafpakker van Atalanta Bergamo. De Roon speelde tegen Duitsland een uitstekende wedstrijd, opgeluisterd met minstens zes overtredingen, maar we hadden ze nodig. In Nederland zagen trainers zelden zijn kracht.

Bij Sparta zette Vonk hem ­reserve, Vloet verzuimde hem bij te laten tekenen en bij Heerenveen duurde het een half seizoen voordat Van Basten hem serieus nam. Tegen Duitsland konden wij goed zien hoe slecht die technische mensen het destijds zagen.

Maar goed, in de krant van maandag werd Marten dus al bejubeld. Rest mij te moeten wijzen op de slechtste helft die De Ligt als betaald voetballer ooit speelde: die eerste tegen de Duitsers. Het is een wonder dat Koeman de zelfbeheersing opbracht hem niet te ­wisselen voor De Vrij.  

Marten de Roon (r) met Frenkie de Jong ©ANP

13 oktober 2018: een 9 voor Tanguy Ndombélé

Heeft er iemand naar Frankrijk-IJsland gekeken? Ik wel. De Fransen moeten hebben gedacht dat ze in een collectieve nare droom zaten. Zo'n droom dat je ergens niet uit kunt. En maar rennen en zoeken en om je heen kijken in doodlopende straten en stegen.

Ten slotte klim je over een muur aan het einde van de steeg en bevind je je in een steeg zonder eind.

Zo verliep die wedstrijd. De steeg was het elftal van IJsland. Het was een grauwe steeg op de koop toe, maar als steeg beantwoordde hij aan de verwachtingen. De Fransen konden er zo veel zonlicht van aanleg en kunde tegenaan gooien, van Griezmann, van Dembélé, van Pogba: ze kwamen er niet uit met zijn allen.

Je kent ze wel, die getatoeëerde IJslanders: meer haar en baard dan balgevoel. De eerste tien minuten wandelde Pogba over de boulevard van zijn buitengewone klasse met splijtende passes, staaltjes met de hak en controle op de borst en toen heb ik tot de dertigste minuut geen aantekeningen gemaakt.

Langzamerhand kromp de boulevard ineen tot steeg. Zo, nou heb ik het wel gehad met die metafoor.

In de dertigste minuut schoot Birkir Bjarnason (Aston Villa) de afvallende bal van achttien meter beheerst met de binnenkant van zijn voet in de linkerhoek.

Vier minuten later antwoordde Frankrijk met een fantastische aanval, hakballen, overstapjes, je kent het wel, die uitmondde in een schot van Dembélé tegen de keeper op, de zwaar tegenvallende Dembélé trouwens.

Voorbeeld: in de vijftigste minuut passeerde hij twee man en schoot toen op zes meter van het doel, vijf meter naast.

Intussen was Mbappé bezig aan de warming-up. Zes minuten later stond hij klaar om in te vallen. Eerst nog even een corner van IJsland, die uitliep op weer een corner. Mbappé stond te dansen en te huppen aan de zijlijn. Hoge bal voor het doel en die kale IJslander kopt hem binnen: 0-2.

Dat was lekker invallen voor de man die vier dagen eerder vier keer had gescoord. Hij was dan ook zo slecht! Gespeend van concentratie verloor hij elke bal. Nooit zagen de Fransen Mbappé zo waardeloos voetballen.

Totdat... Tanguy Ndombélé inviel, de nieuwe grote sensatie van het Franse voetbal. Hij voegde power en vechtlust toe aan het middenveld, nog afgezien van zijn enorme inzicht. Je zag Mbappé gewoon opveren, wat vijf minuten voor tijd de 1-2 opleverde en twee minuten later de 2-2. Alles was goed gekomen.

Waardeloze wedstrijd, plezier voor tien.

Tanguy Ndombélé ©AFP

13 oktober 2018: een 4 voor Ivan Leko

Ik ken niemand die verbijsterd, of zelfs maar verbaasd was over het omkopingsschandaal in de Belgische competitie. Een mix van Kroaten en Serviërs aan de ene en Belgen aan de andere kant? Wat krijg je dan?

Getuigenverhoren en voorlopige inhechtenis­nemingen. Vervolgens de sisser waarmee alles afloopt die 'gebrek aan bewijs' heet. Op naar de volgende Vlaamse kermiskoers.

Ivan Leko ©ANP

13 oktober 2018: een 9 voor Stevie Bergwijn

Ik zou 4-4-2 spelen met Bergwijn en Depay in de spits. De Jong en Rosario centraal op het middenveld en Wijnaldum en Donny van de Beek links en rechts naast hen. Twee lopers, een breker en een brein. Diepgang en passes naar voren.

Verder zag ik liever De Vrij dan Van Dijk. Omdat ik geen bondscoach ben, krijgen we een andere opstelling. Hij moet het zelf maar weten.

Denzel Dumfries en Steven Bergwijn (L) tijdens de training van het Nederlands elftal in aanloop naar de UEFA Nations League wedstrijd tussen Nederland en Duitsland ©ANP

12 oktober 2018: een 6 voor Giovanni van Bronckhorst

Jardim is ontslagen door AS Monaco. Ze staan achttiende in de competitie. In 2017 werd Monaco kampioen van Frankrijk, vóór PSG. Ook haalden ze de halve finale van de Champions League. ­Leonardo Jardim was de man die onbevreesd Mbappé opstelde toen die 17 was, die van ­Bakayoko en ­Fabinho een onneembaar middenveld maakte en die Mendy een toptransfer naar Manchester City bezorgde.

Alles is relatief. Hij vloog er gisteren uit en zal waarschijnlijk worden opgevolgd door Thierry Henry, die vooralsnog meer paard is dan ruiter.

Hoe gaat het intussen met Van Bronckhorst? Ook kampioen geweest, bekerwinnaar en manager van Dirk Kuijt, die wel wat management behoefde. Met Van Bronckhorst lijkt het over en uit. Feyenoord heeft weinig geld en nauwelijks creativiteit op het middenveld. Waarom Ayoub desondanks niet mag meedoen, is een groeiend raadsel.

10 oktober 2018: een 8 voor Daniëlle van de Donk

Behorend tot de ruim één miljoen kijkers naar het Nederlands vrouwenteam moet me iets van het hart. Dinsdag zat ik me weer te ergeren aan de slapte van onze heldinnen.

De lichaamstaal van Shanice roept meteen 'sorry' zodra ze in contact met een tegenstander komt. Als de ­irritante Troelsgaard een van ons een doodschop geeft, wat voortdurend voorkwam, zou iemand zich ermee moeten belasten haar terug te trappen.

­Eigenlijk is alleen Van de Donk, bij ons thuis liefkozend Donkie genoemd, smerig genoeg voor stiekeme overtredingen en ­geraffineerde schwalbes. Ik pleit er niet voor, maar soms zit ik naar smeerlapperij te smachten.

Jackie Groenen, tactisch de ­beste, zou een bezoek aan het krachthonk kunnen overwegen. Bij een gevecht om de bal mag Spitse best eens doorschoppen. De Denen deden niet anders. Het hoort erbij, dames.  

Danielle van de Donk, hier rechts in beeld ©ANP

9 oktober 2018: een 9,5 voor Kylian Mbappé

De spectaculairste wedstrijd van het seizoen is al gespeeld. PSG-Lyon was wat ze een rollercoaster noemen. Wat aanvankelijk een schoppartij was, werd een hogeschoolvoorstelling van Mbappé.

Een uur lang was het meeste balbezit voor Lyon, wat in de 52ste minuut uitmondde in een bal tegen de paal. Dertig seconden later raakte Mbappé aan de andere kant de paal. Lyon zou zeker gelijkmaken. Totdat Mbappé, gelanceerd door Neymar, ontbrandde in een krankzinnige explosie van doeltreffendheid.

Vier goals in dertien minuten, na vijf gemiste kansen op rij. Het is in dit bestek niet na te vertellen wat zich zondagavond in het Parc des Princes heeft afgespeeld.

Het is ridicuul dat op de Nederlandse betaalzenders tot en met de Portugese competitie te zien is, maar niet de Franse, waar de twee beste voetballers van de wereld spelen.

Kylian Mbappé ©Getty Images

6 oktober 2018: een 4 voor Jeroen Zoet

Waren dat nu 'career defining' blunders van Zoet? Wat Van Bommel ook beweert - hij heeft zijn keeper langer nodig dan vandaag - het was Zoet die PSV liet verliezen.

Inter kon alleen maar uit de tweede lijn schieten bij gebrek aan combinaties. Ballen loslaten en hoge passes verkeerd inschatten noemen wij, vanaf de kant, blunders. In elk geval heeft Koeman ze ­gezien.

Cillessen is geen wereldtop, Zoet zit er nog twee treetjes onder. Waar blijft de nieuwe De Munck, de nieuwe Van Beveren, de nieuwe Van der Sar? Zelfs Tonny van Leeuwen en Pim Doesburg waren beter dan Zoet.

En Stekelenburg ook, voordat hij op mysterieuze wijze zijn carrière door de vingers liet glippen.

Of ben ik nu, uit teleurstelling, te hard voor Zoet?

Heeft Zoet bij RKC geen geweldige ballen gestopt? En ook bij PSV wereldreddingen verricht? Het zal wel.

Vandaag moeten we streng zijn: Zoet is geen Van Beveren en basta.

Nu we het toch over keepers hebben: vriendelijk verzoek aan Onana op te houden met dat gedribbel voor zijn doel langs.

Liever geen hakballen meer met een spits in de buurt, afzien van schijntrappen en het aanspelen van een back die door twee man wordt gedekt.

We worden allemaal wat ouder en zien ons hart liever niet extra onder druk gezet door een keeper met krank- dan wel kunstzinnige neigingen.

Bij Schöne dacht ik ook steeds: wanneer gaat hij de bal inleveren bij een druk zettende Duitser? Gelukkig zetten de Duitsers na tien minuten geen druk meer, oud als ze waren en te moe voor Ajax.

Afgezien van Wöber speelde Ajax natuurlijk precies zo als tegen AEK Athene, nadat Huntelaar een half uur voor tijd werd gewisseld voor Van de Beek. Toen pas ging het draaien.

Omdat ik over een inborst vol wantrouwen beschik, wat uitstekend kan samengaan met een hart van goud, vraag ik me al ­dagen af wie de opstelling van Ajax heeft ­gemaakt.

Alles wat Ten Hag tot nu toe te berde heeft gebracht, was in tegenspraak met de tactiek tegen Bayern.

Was het Witschge? Tonny Bruins Slot? Een ingreep van hogerhand? Alfred Schreuder, die beter ligt bij de spelers dan zijn baas?

Zodra iemand het antwoord lekt, laat ik het weten.

Jeroen Zoet ©AP

5 oktober 2018: een 9+ voor Neymar jr

'Niet te veel superlatieven gebruiken, Henk', zegt de boven mijn bureau hangende wandtegel. Dat is tegen het doorslaan.

Maar, sprak ik tegen de muur, als Neymar niet alleen drie doelpunten maakt, waarvan twee onhoudbare vrije trappen uit op hemzelf gemaakte overtredingen, als hij bovendien acht ballen herovert op de tegenstander en volop meedoet aan Tuchels Gegenpressing, hoe kan ik me dan van superlatieven onthouden?

Denk je dat Di Maria en Mbappé, twee van de beste vleugelspelers van Europa, vuil werk opknappen voor zomaar een medespeler? ­

Tegen Liverpool werd er nog niet zo enthousiast ge-gegenpressed, omdat Liverpool net iets harder terugduwde, maar tegen de ­Serviërs vlogen alle stoppen uit de pers.

In vier thuiswedstrijden in de Champions League scoorde Neymar zeven keer en gaf hij twee assists. Alleen Messi en Ronaldo doen en deden zoiets.

Neymar jr scoort in de Champions League tegen Crvena Zvezda ©REUTERS

4 oktober 2018: een 9+ voor Neymar jr

Vroeger al ging ik op zoek naar loftuitingen in de buitenlandse pers over onze prestaties. Ik maak bij het woord onze geen aanstellerige aanhalingstekens met de vingers in de lucht.

Toen ik las dat de trainer van Lyon de comeback van zijn ploeg toeschreef aan het invallen van Memphis, zwol ik van trots. Ik kocht meteen l'Equipe om de uitspraken op te zoeken. Ze stonden er niet.

Er was een redactionele opmerking dat de wedstrijd veranderde nadat Memphis in het veld was gekomen. Dat was het.

De beelden terugkijkend, viel het ook wel mee. Memphis verprutste een kans op 3-2 en kreeg een bal na drie ­pogingen niet voor het doel. Websites schrijven wat we graag willen lezen.

Morgen ga ik de papieren l'Equipe kopen om te ­lezen over die fantastische goals van Neymar.

©GetttImages

3 oktober: een 9 voor Daley Blind

We kunnen nu wel zeggen dat Ten Hag eerder had kunnen besluiten met de punt naar achteren te spelen, een systeem waarin de Ajaxspelers zijn opgegroeid, maar verdient een man die op zijn schreden durft terug te komen, die wat hij heeft lopen beweren zelf tegenspreekt, die tot voor kort kurkdroog volhield dat hij zijn opstelling ­tegen PSV elke dag van de week zou herhalen, verdient zo'n man niet de hoogste lof voor zijn deemoed?

Voor het eerst in decennia kon Ajax meekomen met een van de grote elftallen in Europa, dankzij spelers als Blind, Mazraoui, Neres, De Ligt, Van de Beek en Ziyech die voetbalden op hun sterkste positie, 'in hun kracht', en dat niet alleen: ze zagen er speelser en frisser uit dan de oude rotten uit Beieren.

De toekomst is aan Ajax.

Daley Blind ©Reuters

2 oktober: een 9 voor Matthijs de Ligt

Kijkend naar AZ O19-Ajax O19 (3-1) en naar de centrale verdedigers Musampa en Aberkane, realiseerde ik me opnieuw hoe goed De Ligt is. Heeft hij die hele O19 niet overgeslagen? Tegen Bayern is hij de enige naar wie de Duitsers opkijken.

Waar ik op zit te wachten, of eigenlijk helemaal niet op zit te wachten, is het geschutter langs de lijn als Ten Hag aan Donny laat weten dat hij mag invallen.

Dat pijnlijke gebrek aan ook maar een spoor van communicatie tussen die twee. Het doet denken aan de verstandhouding tussen Mourinho en Pogba.

Ik hoorde Ten Hag bij Voetbal Inside zeggen dat Donny van de Beek best als vervanger van Frenkie de Jong zou kunnen spelen. Gaat Ten Hag zijn kinderachtige prestigegevecht met Van de Beek dan opgeven? We zijn zo benieuwd.

Matthijs de Ligt ©ANP Pro Shots

27 september: een 8 voor Huub Stevens

"Laat spelers zelf oplossingen zoeken," zei Huub Stevens zondagochtend bij Kees Jansma. Wie kan het daarmee oneens zijn? Dat is Dave Vos, een van de trainers op De Toekomst.

Gezien zijn cv is hij goed, behalve zaterdagmiddag, toen Dave Ajax O17 coachte tegen Sparta (2-0). Ik zag een verbeterpunt.

Dave stond langs de lijn maar één naam te schreeuwen: "Youri!" Als de mij toen nog onbekende centrale middenvelder diep ging, werd hij terug geschreeuwd door zijn trainer. Als hij verdedigde, moest hij naar voren. Elke stap, elke beweging van Youri werd verbaal begeleid door zijn coach: "Youri!!!"'

Een naam om nooit meer te vergeten. Ik kreeg groot respect voor Youri. Als ik Youri was geweest, had ik na een uur mijn schoenen naar het hoofd van Dave Vos gegooid om voorgoed met voetballen te stoppen.

Huub Stevens ©Reuters

25 september: een 8 voor Sven Botman

Er zaten veel interlands in de dug-out bij Ajax O19-PSV O19 dinsdagmiddag. Heitinga (87) en Van Nistelrooy (70). Hoewel Ruud nauwelijks in de dug-out te vinden was. Hij is een ijsberende trainer, geen Bielsa, maar toch.

Het was om de een of andere reden een ontroerend tafereel. Ajax was beter, hoewel PSV over het grootste ­talent beschikte, Mohammed Ihattaren, een 16-jarige links­benige voetballer over wie ik eerder heb geschreven. Zo'n speler had Ajax niet, hoewel je nooit weet hoe ver Brian Brobbey (16) gaat komen. Sommige mensen vinden hem te groot en te sterk. En Lukaku dan?

Sprekend over centrale verdedigers bij Ajax: Sven Botman (18) zou het er tegen Luuk de Jong beter vanaf hebben gebracht dan Frenkie. Ajax won met 4-2, ondanks ­Ihattaren, wiens acties steeds gevaar schiepen. Het waren er niet genoeg.

Sven Botman. ©Jeffrey van Bakel

25 september: een 5 voor Erik ten Hag

"Het was denk ik de beste keuze. Bij Ajax gaan we uit van voetbal," zei Ten Hag na afloop van PSV-Ajax over zijn opstelling. En dat doen ze bij PSV niet zeker.

PSV nam in de loop der jaren Bergwijn, Rosario (via Almere) en Viergever over van Ajax, in alle gevallen gratis en voor niks. Hartelijk dank.

Wöber kopen voor de bank en Viergever wegsturen. Waar zit je verstand? In het laatste geval het verstand van Ten Hag, wat betreft ­Rosario is naar verluidt jeugdtrainer Frank Peereboom de ­schuldige en het vertrek van Bergwijn dankt Ajax aan Trustfull en Jan Olde Riekerink.

Vooral Stevie Bergwijn liet zondag nog eens goed zien hoe betreurenswaardig voor Ajax zijn overgang is geweest.

Hoofdoorzaak van de nederlaag? Dat PSV over een goed gecoacht, hecht team beschikte en Ajax niet.

Erik ten Hag ©AFP

21 september: een 9 voor Tanguy Ndombélé

Ik denk dat ik eerder iets heb geschreven over deze jongen van 21. Een groter slachtoffer van het geboortemaandeffect is nauwelijks voorstelbaar. Ndombélé is geboren op 28 december en was dus altijd de jongste van zijn klas.

Lyon leende hem een jaar voor 2 miljoen euro en kocht hem toen voor 8 miljoen van Amiens, plus 20 procent van het verkoopbedrag. Aan toekomstige verkoop hoeft niemand te twijfelen die hem tegen Manchester City het middenveld zag domineren.

De mooiste pass was die op de diepgaande Memphis die ten slotte via de keeper op de paal schoot. Maar ook de andere uitblinker Fekir en Cornet had hij al bediend.

Ndombélé is het zoveelste product van een van die voorsteden van Parijs, een middenvelder met de kracht van de straat en de techniek van het atelier.

Tanguy Ndombélé ©Getty Images

20 september: een 9 voor Donny van de Beek

In de Johan Cruijff Arena zie je de wedstrijd niet zo goed als thuis. Niet alleen zat ik ver weg van het doel waarin werd gescoord, ook gingen alle mensen staan als de bal op links bij Nico Tag­liafico belandde.

Je kunt wel 'zitten' blijven roepen, maar dat gaat op den duur averechts werken. Dingen die ik desondanks heb gecon­stateerd: Van de Beek is op 10 veel beter dan Neres, die op links beter is dan Tadic die in de spits beter is dan Huntelaar. Met Donny in het veld begon ook Eiting uitstekend te voetballen.

De echte Ajaxjongens, waar ik Frenkie de Jong toe reken, vonden elkaar net zo gemakkelijk als in Jong Ajax onder Keizer. Het is jammer voor Huntelaar dat het elftal pas na zijn wissel voetballend begon te flonkeren.

Danny van de Beek tijdens Champions League wedstrijd tussen Ajax en AEK ©Peter de Jong

19 september: een 8 voor Denzel Dumfries

Anderhalf jaar geleden speelde Dumfries nog bij Sparta. Nu moest hij tegen Ousmane Dembélé. Hij schakelde hem uit. Hij werd niet opgewonden, zoals tot voor kort bij Sparta en Heerenveen, maar speelde zakelijk en schakelde ­gewoon, zoals ik het niet had verwacht, een Franse international uit.

Er waren twee momenten dat Dembélé naar binnen kwam, in de eerste helft met een gevaarlijke rush en in de 74ste minuut deed hij het weer, verschalkte Hendrix en Lozano, liep langs Schwaab en schoot hem in de verre hoek.

PSV speelde 'in de zone'. Als Dumfries in de mandekking had gestaan, had Dembélé niet gescoord.

Geen kwaad woord over de tactiek, want PSV voetbalde zeventig minuten prima. Van Bommel had gezegd dat je Messi niet kunt uitschakelen, en dat konden ze ook niet, zoals Dumfries wel Dembélé uitschakelde.

Denzel Dumfries tijdens de wedstrijd tegen Barcelona ©Proshots

18 september: een 8 voor Daley Blind

Terwijl Blind uit de put klauterde die vormcrisis heet, speelden zaterdagavond minstens drie meiden bij mij in het vak op hun telefoon De Slimste Mens. Het schijnt een rage te zijn, in ­tegenstelling tot FC Groningen.

"Welke bloem heet in het Engels een carnation?" vroeg er een aan haar buurman. "Kut-Schöne," antwoordde hij. "Anjer," zei ik.

Intussen had Tagliafico een doelpunt gemaakt dat was afgekeurd. "Wat kun je ­vertellen over de teek?" vroeg een meisje aan haar vader. "Kut-scheids," zei hij.

"Wat weet je van Abdelkader Benali?" vroeg mijn dochter. "Romanschrijver, slagerij, hardlopen langs de ­Sloterplas, boek over Beiroet, voorzitter jury Libris Prijs," zei ik. Allemaal fout. "Kutspel," zei ik.

Intussen zagen we Ziyech de pass van de avond geven en Huntelaar een penalty afpikken van Tadic. "De slimste mens is Huntelaar," zei ik.

Daley Blind ©ANP

15 september: een 8 voor Johan Cruijff

Ik woon in de sportheldenbuurt. De straten hier zijn vernoemd naar Faas Wilkes, Roepie Kruize (hockeyzilver in Helsinki 1952 en vader van Ties), Geertje Wielema (zilver op 100 meter rugslag Helsinki 1952), Kees Broekman (zilver op 5000 en 10.000 meter schaatsen Olympische Spelen 1952) en John Blankenstein (huh, sportheld? Scheidsrechter).

Als ik de familie Cruijff was, zou ik hier niet tussen willen hangen, hoezeer ik persoonlijk ook heb genoten van het boek Helsinki 1952 van Leo Pagano, dat ik minstens twaalf keer heb gelezen.

Het slechte nieuws is dat iemand van GroenLinks die zichzelf ooit aanhanger van Trotski heeft durven noemen, de opdracht heeft een geschikte straat te zoeken waarop de naam van Cruijff zou passen.

Heldenverering en Trotski gaan niet samen, tenzij de held Trotski, Lenin of Stalin heet. Het was niet verbazingwekkend dat de communisten in de Amsterdamse gemeenteraad de enigen waren die in 1956 tegen de naamsverandering van Stalin- naar Vrijheidslaan stemden.

Het blijft natuurlijk een schande dat een groepje kakkers uit Zuid erin is geslaagd Johan Cruijff van het Stadionplein te weren onder het mom dat Cruijff niks met het Olympisch Stadion te maken zou hebben gehad. Omdat het geen zin heeft lang bij gemorste melk stil te staan, moeten we zoeken naar een oplossing.

Het meest voor de hand ligt het omdopen van de Middenweg. Wat is nou een middenweg? Een nietszeggender naam is niet denkbaar. Zeg het eens tien keer achter elkaar: middenweg. Waarvoor kiezen we vandaag? Voor de middenweg. Slaap lekker.

Ik las dat de Middenweg van de baan is als mogelijke Johan Cruijfflaan. Waarom stond er niet bij. Er zal wel weer een stadsdeel hebben geprotesteerd.

De Watergraafsmeer is natuurlijk ook een broeinest van welbespraakte welgestelde burgerij, die net zo hard kan schreeuwen als die yuppen van het Stadionplein.

We leven in een tijd dat niemand zijn mond meer kan houden. Waarom neemt burgemeester Halsema de zaak niet over van haar wethouder? Ze staat boven de partijen en is veel beter in staat de directe democratie van de grote monden weg te wuiven.

Johan Cruijff ©ANP
Cadeautje

Verras je familie of vrienden met hun eigen persoonlijke nieuwssite, gebaseerd op een selectie van hun favoriete onderwerpen. Bekijk hier een voorbeeld van de uitnodiging.