Als zijn dochters er zijn, ben ik niet welkom

Moderne Manieren

Beste Beatrijs,

Ik ben een vrouw van begin vijftig en heb sinds ruim een jaar een relatie met een gescheiden man (eind vijftig). Ik ben tien jaar geleden gescheiden en mijn vriend sinds drie jaar. Met zijn scheiding heb ik niets van doen gehad. Vriend heeft twee volwassen dochters, twintigers, die allang uit huis zijn. Zijn dochters vertoeven regelmatig weekenden en vakanties bij hun vader thuis. Dan is het niet de bedoeling dat ik langskom en durft/wil mijn vriend ook niet bij mij af te spreken. Dat beperkt ons in de mogelijkheden elkaar te zien. Zijn dochters hebben er geen behoefte aan om mij tegen te komen en hij gaat behoorlijk mee in hun gevoelens. Hij vindt dat het via de weg der geleidelijkheid moet gaan en laat het aan hen over. Mijn vriend heeft allang kennisgemaakt met mijn zoon van 22 en wordt prima geaccepteerd door hem. Ik wil niet met alle geweld zijn dochters ontmoeten (hoewel ik dat onderhand wel normaal zou vinden) en heb ook wel begrip voor hun moeite met de scheiding. Wat me dwarszit, is dat mijn vriend zijn leven zo laat bepalen door zijn dochters. Geen ruggengraat

Geen ruggengraat,

Het opbouwen van een verstandhouding tussen u en de dochters van uw vriend moet inderdaad geleidelijk gaan. Blijkbaar hebben ze moeite met uw bestaan en dan is het goed dat uw vriend er in eerste instantie geen druk op heeft gezet. Anderzijds hebt u nu meer dan een jaar een relatie, u was niet betrokken bij de scheiding van uw vriend, en zijn dochters zijn ruim en breed volwassen. Het is allang tijd voor een kennismaking. Uw vriend doet niets fout ten opzichte van zijn dochters door een relatie met u te hebben, dus er is geen enkele reden voor hen om met een grote boog om u heen te lopen en een ontmoeting met u te weigeren. Stel uw vriend voor dat hij bij zijn dochters een kennismaking met u aankondigt. Hij kan tegen hen zeggen dat hij er geen zin meer in heeft om een belangrijk deel van zijn leven (u) voor hen af te schermen. Op den duur zullen zij toch moeten accepteren dat hun vader een nieuwe relatie heeft. Ze willen toch niet dat hij de rest van zijn leven alleen blijft? Onduidelijk is waarom uw vriend niet al eerder een dergelijk initiatief heeft genomen. Is hij bang dat zijn dochters dit geestelijk niet aankunnen of dat ze het contact zullen verbreken? Ook die dingen kunnen worden besproken. Enfin, de impasse kan worden doorbroken door de dochters (of te beginnen: één van hen - degene met wie hij het beste overweg kan) eens uit te nodigen voor een kopje thee, waar u ook bij bent. En dan zien hoe het gaat. Als uw vriend de relatie met u serieus neemt, is de consequentie dat hij hierover openheid betracht tegenover zijn sociale kring, niet alleen vrienden en kennissen, maar vooral ook zijn eigen dochters.

Beste Beatrijs,

Is het gebruikelijk om stellen te feliciteren met hun jaarlijkse trouwdag als men tot de intieme kring (getuigen/ beste vrienden/ naaste familie) behoort? Ik doe dit zelf wel, maar anderen niet bij mij. Dat vind ik licht teleurstellend, maar volgens mijn man is het geen etiquette. Ik vind het liefdevol om aan een ander te denken op deze belangrijke dag, dus feliciteer ik het koppel. Is dat overdreven? Hoe hoort het eigenlijk? Jaarlijkse trouwdag- felicitaties

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Beste Jaarlijkse trouwdag- felicitaties,

Het is natuurlijk aardig om echtparen te feliciteren met hun trouw- dag, al zijn er maar heel weinig mensen die de trouwdagen van familieleden of goede vrienden ergens geregistreerd hebben. Zelfs niet als ze getuige op het huwelijk zijn geweest. Een heel enkele keer noteert iemand zo'n dag op een verjaardagskalender of in een digitale agenda, maar doorgaans gebeurt dat niet. Mensen hebben zo'n datum niet paraat en dus zijn felicitaties met een jaarlijkse trouwdag ook niet aan de orde. Het kost vaak al genoeg moeite om te denken aan verjaardagen. Een trouwdag is een datum die je in de eerste plaats samen als stel gedenkt. Alleen bij bepaalde ronde getallen (25 of 40 of 50 jaar) wordt er weleens een jubileum gevierd, een feest gegeven en gefeliciteerd.

Beste Beatrijs,

Van mijn recentelijk overleden vader heb ik als enige erfgenaam bijna een ton geërfd. Mijn (enige) zoon had al eerder gezien (in mijn vaders post) om hoeveel geld het gaat. Ik heb hem gezegd me aan het schenkingsrecht te houden en in ieder geval dit jaar en volgend jaar 5500 euro naar hem over te maken en dit jaar 4400 euro naar zijn twee kinderen. Nu is hij teleurgesteld. Hij dacht dat ik dit jaar wel een nieuwe keuken voor hem zou willen betalen. De belastingdienst zou dat niet merken, dacht hij, want de keuken zou ik ook voor mezelf kunnen aanschaffen. Wat denkt u hiervan? Een punt van de taart

Beste Een punt van de taart,

Uw zoon kan geen aanspraak maken op geldgiften uwerzijds. U bent de enige erfgenaam van uw vader. Als uw vader gewild had dat zijn kleinzoon geld zou erven, had hij wel een legaat voor hem laten opnemen in zijn testament. Dat heeft uw vader niet gedaan, dus zijn erfenis is voor u. U hoeft niets van uw vaders erfenis door te geven aan uw zoon en trouwens ook niet aan uw kleinkinderen. Het is zonder meer zorgzaam en aardig van u dat u uw zoon een bedrag wil schenken, maar dat is een vrijwillig gebaar en daarbij kunt u zich maar beter houden aan het schenkingsrecht, anders komen er problemen met de fiscus. Het past uw zoon overigens niet om zijn vader onder druk te zetten om een nieuwe keuken te financieren.