Aha, persoonlijke rancune is de reden dat er niet wordt doorgevraagd bij Op1

Journaliste Angela de Jong schrijft vijf keer per week een column over wat haar opvalt op televisie.
Angela de Jong. ©Shody Careman

Toch nog even over Paul de Leeuw, Astrid Joosten en al die andere Op1-presentatoren die ik afgelopen maanden heb verweten niet of nauwelijks door te vragen bij alle mediageile corona-querulanten en -kwakzalvers die ze ruim baan gaven. Als ik Op1-hoofdredacteur Herman Meijer donderdagavond in Medialogica mag geloven, is het niet dat ze het niet zouden kúnnen – al zet ik daar bij sommigen ook heus mijn vraagtekens bij – maar dat ze het niet hóéven.

De kijker is immers volwassen genoeg om zelf op de website van het RIVM te checken of de bijklussende opiniepeiler Maurice de Hond kwaadaardige onzin vertelt. (Wat dus zo was, meld ik hier maar even.) Dat is niet de taak van de presentator of presentatrice van dienst van een journalistiek programma bij de publieke omroep. Ik herhaal het maar even nadrukkelijk: een journalistiek programma. Bij de publieke omroep.

De hoofdredacteur verklaarde nog iets interessants. Als in Op1 twee mensen met elkaar in discussie gaan – ik noem een De Hond en Ab Osterhaus – dan is het spelelement eigenlijk belangrijker dan het geven van eenduidige, betrouwbare informatie aan de kijker. Die mag zijn eigen mening vormen. En weet u wiens schuld dit allemaal is? Die van het RIVM. Want de medewerkers van dat instituut vertikken het om in Meijers programma aan te schuiven. Omdat ze geen tijd hebben, iets met het bestrijden van een pandemie of zo.

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Het was op alle fronten een ontluisterende uitzending van Medialogica, die meer kijkers verdient dan de schamele 127.000 van donderdagavond. Wie zich afvraagt hoe het toch komt dat het coronadebat in Nederland zo is gepolariseerd, krijgt daar een begin van een antwoord. Het is een lelijke parade van mediageile artsen die niet schromen hun eigen integriteit en die van hun collega’s te verkwanselen voor 15 minuten in de spotlights. Hijgerige actualiteitenrubrieken (EenVandaag blijkt er ook wat van te kunnen) die door scoringsdrift, wraak of gekwetste ego’s worden gedreven. En een inkijkje bij het RIVM, dat ongetwijfeld heel goed is in het bestrijden van een virus, maar op de bijbehorende mediapandemie anno 2020 geen goed antwoord heeft.

Maar het gaat mij hier vooral om Op1. Dat is een van de belangrijkste journalistieke programma’s van de NPO. Of pretendeert dat te zijn. Noem mij naïef of ouderwets, maar ik leef in de veronderstelling dat journalisten gaan voor waarheidsvinding en het zo goed mogelijk en eerlijk informeren van hun publiek. Zeker als de volksgezondheid in het geding is. Zeker bij de publieke omroep die wij met z’n allen betalen. Persoonlijke rancune hoort daarbij geen rol te spelen. En wie liever een spelletje speelt, gaat maar lekker bij 2 voor 12 werken.