'Wendell kon het niet: loslaten en opnieuw beginnen'

Familiedrama Dordrecht

Hij ging scheiden en hij sprak er ook gewoon over. De breuk léék netjes geregeld. Maar toch knapte er iets bij hoofdagent Wendell C. die maandag zijn gezin in Dordrecht doodschoot.
Kinderen zoeken steun bij elkaar voor de woning van het gezin in Dordrecht, waar bloemen en knuffels getuigen van het grote verdriet in de wijk. ©ANP

Er is bijna geen foto waar Wendell niet lachend op staat. Een stevige kerel uit de Antillen, die al op Aruba agent was. Het huis in Dordrecht kochten hij en zijn vrouw begin 2011, in het jaar dat zijn tweede dochtertje werd geboren. Zijn carrière bij de politie zette hij gewoon voort. Wendell werd hoofdagent, bij politie-eenheid Rotterdam, gestationeerd in de regio Zuid- Holland-Zuid waar zijn eigen stad onder valt.

Zijn vrouw Maryori was piepjong voor een moeder van een 12- en een 8-jarig dochtertje. Over een week zou ze 28 jaar worden. Wendell en Maryori zijn geboren op Aruba, waar ze elkaar, zo zegt een familielid, ook hebben leren kennen. Hij is zeven jaar ouder, was vorige maand 35 geworden.

Op foto's ziet het stel met hun mooie dochters er gelukkig uit. En in de buurt waar ze woonden en de kleintjes opgroeiden, merkten ze niets van eventuele problemen. Voor zover familieleden weten, maakte Wendell zo'n twee maanden geleden bekend dat hij en zijn vrouw uit elkaar zouden gaan. Vooral Maryori wilde meer op eigen benen staan, studeerde om die reden ook voor verpleegkundige aan het Da Vinci College. ,,Zij vervulde een bijzondere rol binnen onze school'', vertelt Peter Vrancken, voorzitter van het college van bestuur. ,,Ze was als relatief oude student heel begaan met haar jongere medestudenten en probeerde hen te motiveren als het even tegenzat. De verslagenheid is daardoor des te groter.''

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Open

Sinds een maand stond het huis aan de Heimerstein in Dordrecht te koop. Wendell maakte geen geheim van zijn huwelijkscrisis. Hij sprak er open over, bevestigt een voormalig teamgenoot van honkbal- en softbalclub The Hawks. Maar hij kreeg niet de indruk dat Wendell 'gekke dingen van plan zou zijn'. ,,Hij was gewoon een sociale vent, niet iemand die elk moment kon ontsporen.''

Zijn nabestaanden tasten eveneens in het duister, meldt een familielid. Er waren volgens diegene geen aanwijzingen dat het slecht ging met Wendell. ,,Hij was een heel rustige, lieve man die altijd lief was voor zijn kinderen'', klinkt het. ,,Hij was geen agressief persoon. Niemand hier kan het geloven.''

De scheiding werd wel besproken, maar bij de meeste familieleden waren geen dramatische ontwikkelingen bekend. Maryori was bijvoorbeeld niet van plan terug te verhuizen naar Aruba. Ook de verdeling van het ouderschap leek goed geregeld. Wendell zelf zou wel even hebben geïnformeerd naar een baan in het noord-oosten van het land, zegt een vriendin. Naar een rustiger omgeving.

Die vriendin vertelt ook dat Wendell het zwaar had met de scheiding. ,,Hij vond het moeilijk: loslaten en opnieuw beginnen.'' Tot maandagmiddag appte ze nog met Wendell, ook over de scheiding. ,,Totdat hij niet meer antwoordde..." Op Facebook plaatste Wendell op de laatste dag van zijn leven een quote uit de film Good Will Hunting: ,,You'll have bad times, but it'll always wake you up to the good stuff you weren't paying attention to.''

Hoe kan het dat de stoppen doorslaan?

Waarom gezinsdrama's toch gebeuren - gemiddeld nul tot drie keer per jaar in Nederland -, zelfs in een ogenschijnlijk rustige scheiding, is lastig te achterhalen. ,,Vaak is het een langer proces, waarbij de dader al eerder deze optie heeft overwogen'', zegt universitair docent Marieke Liem, die onderzoek deed naar gezinsdrama's. Zijzelf spreekt overigens niet van gezinsdrama's, maar van situaties waarbij iemand zijn partner en één of meer kinderen om het leven brengt.

Liem deed onderzoek door gesprekken te voeren met mensen die gezinsleden hadden omgebracht én een poging hadden gedaan zichzelf van het leven te beroven. Ze bestudeerde ook afscheidsbrieven. ,,Het gaat om personen die zich vastbijten in het beeld dat zij zelf centraal staan als bron van geluk in het gezin. Zonder hen worden zijzelf, maar ook de rest van het gezin niet gelukkig. Zij zien de dood ook niet als dood, maar als ontsnapping uit de situatie waarin ze zitten. Waarom zij dat doen? Daar is geen checklist voor.''

Volgens hoogleraar forensische psychiatrie Hjalmar van Marle kunnen ook in een ogenschijnlijk 'pijnloze' scheiding de stoppen doorslaan. ,,Juist dan. In een vechtscheiding zit tenminste nog beweging. Je kan iets doen, al is het maar elkaar het leven zuur maken. Maar als het hele proces tot stilstand komt, als alleen het voldongen feit overblijft dat iemand bij je weggaat, dan resteert totale onmacht. Daar kan niet iedereen goed mee omgaan.'' Volgens Van Marle zijn het vooral mannen die tot zulk geweld overgaan. ,,Vrouwen zijn ook gewelddadig, maar die doen het op een andere manier. Laten bijvoorbeeld hun kind van een balkon vallen, of verwaarlozen het.''

Stoornis

Wat er écht gebeurt tussen de oren van mensen die tot doden overgaan, is vaak moeilijk te zeggen, stelt psychotherapist Toon Verheugt. Twee factoren spelen een doorslaggevende rol. ,,Een dreigend verlies, in dit geval dus de scheiding, in combinatie met toch een psychische stoornis. Een depressie dus, of een psychose. Dat laatste zie je in 70, 80 procent van de gevallen, maar is voor een buitenstaander vaak niet zichtbaar. Of dit in deze zaak ooit duidelijk wordt, is de vraag. De dader leeft niet meer, dus er komt geen strafzaak.''

Kijk op de site bij /video

School reageert op familiedrama Dordrecht: 'Grote droefenis'

Verslagenheid in de buurt: ,,Ik zag de kinderen altijd buitenspelen''

De burgemeester vertelt hoe de kerkdienst was