'Waren ze niet in de kotter gevonden, was het drama compleet geweest'

De hoop dat hij zijn kameraad Hendrik-Jan de Vries (27) nog levend zou terugzien, was al enkele dagen vervlogen. Dat de lichamen van De Vries en Jochem Foppen (47), vissers van de Urker garnalenkotter 'Lummetje' nu gevonden zijn, is daarom voor vrienden en familie vooral een opluchting. ,,Als ze niet in de kotter waren aangetroffen, was het drama compleet geweest."
Wandelaars op Urk, op de dag dat het bericht kwam dat de lichamen van de twee vermiste Urker vissermannen zijn gevonden. ©© Fotografie Freddy Schinkel

De vriend komt deze zondagmiddag, de dag van de vondst van de lichamen in de stuurhut van kotter UK165, uitwaaien bij het monument op Urk voor de vissers die niet levend terugkwamen van hun tocht. ,,Ik kom eigenlijk nooit op deze plek. Woon aan de andere kant van Urk. Maar nu ben ik hier, om mijn kameraad te herdenken." Met zijn naam in de krant, wil hij niet. Toch doet hij zijn verhaal. Als eerbetoon aan de vriendelijke en altijd serieuze Hendrik-Jan.

,,De avond voordat zijn kotter vermist raakte, hebben we samen met onze vriendengroep nog wat gedronken. Deden we vaak. Visje bakken, lol maken. Hendrik-Jan was altijd de 'goedigste'. Iemand die het geloof, zijn werk, eigenlijk alles heel serieus nam." De volgende ochtend, afgelopen donderdag, kreeg hij de eerste berichtjes via de app binnen. De kotter waarop Hendrik-Jan samen met Foppen voer, had een noodsignaal afgegeven en was daarna vermist geraakt. Het begin van een nachtmerrie voor de vriendengroep.

,,De eerste uren hadden we hoop. Iedereen heeft gebeden voor een goede afloop. Maar na die eerste dag was die hoop eigenlijk vervlogen. Het is veel te koud. Hadden ze al in een luchtbel in de kotter gezeten, dan kon je dat nooit overleven. Ook zijn ouders zagen dat al in. We zijn de afgelopen dagen allemaal steeds bij hen op bezoek geweest."

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Monument

Na die eerste dag verschuift de wens op Urk van hoop naar: laat de lichamen alsjeblieft gevonden worden. ,,Hier op het monument staan ook namen van vissers die nooit meer zijn aangetroffen. Dat is een verschrikking. Die nabestaanden hebben af en toe toch nog even hoop. Dan horen ze een bepaald geluid van klompen op de stenen en denken ze een seconde: hij zal toch niet terugkeren? Heel pijnlijk. Wat dat betreft is het goed dat ze in het wrak zijn gevonden. Dan is het in ieder geval duidelijk. Al blijft het intens verdrietig."

Iede Zoer is bezig met de bevoorrading van een winkel. Bijna alle kroegen en winkels zijn op Urk op zondag gesloten. Zoer kende de slachtoffers van gezicht. ,,Het klinkt misschien vreemd wat ik ga zeggen", begint hij. ,,Maar de sfeer op Urk is toch altijd anders als vissers op zee iets overkomt. Anders dan bijvoorbeeld na een auto-ongeluk. Allebei erg, maar bij ongelukken op zee leeft iedereen zo intens mee. Is de sfeer overal bedrukt. Ik kan bijna niet onder woorden brengen wat het verschil is. Maar het is anders. Allebei verschrikkelijk, maar anders."

Zoer somt moeiteloos eerdere ongevallen op. Ook de goede vriend van slachtoffer Hendrik-Jan kent slachtoffers die vermeld staan op het monument voor omgekomen vissers. Hij leest er twee voor. ,,Straks komt die van Hendrik-Jan hier ook. Onwerkelijk."

De afgelopen avonden kwam de vriendengroep bijeen. Om herinneringen op te halen. ,,Ik ga die verhalen niet herhalen, die houden we voor onszelf. Maar neem van mij aan dat Hendrik-Jan een fijne man was."