'Somber? Dat is gewoon mijn gelaat in ruste'

Maarten van Rossem

Als jurylid bij spelprogramma De Slimste Mens moppert hij wat af. Toch is Maarten van Rossem best gelukkig. Hij schreef een boekje over de geluksmomenten in zijn leven.
Maarten van Rossem: ,,Men vindt mij een mopperaar omdat ik niet lach.'' ©www.bertbeelen.nl

Hij scheerde drie keer langs de rand van de dood. In de Tweede Wereldoorlog al, bij een bombardement op Wageningen, waarbij 27 doden vielen, ontsnapte hij ternauwernood. Later werd hij ernstig ziek van het eten van tulpenbollen, in 2005 onderging hij een risicovolle openhartoperatie. De laatste tien jaar van zijn leven ziet de 75-jarige Van Rossem als de gelukkigste uit zijn leven. ,,Na je 75ste wordt het wat minder, maar dat heeft met lichamelijke aftakeling te maken. Maar als je boven de 65 bent, hoef je geen carrière meer te maken. Ook als je geen carrière hebt en mislukt bent. Dat is dan jammer, maar het hoeft verder niet meer. Je kunt vanaf dan alles doen wat je niet meer hóeft te doen. Ik kan bijvoorbeeld zo'n boekje als Wat is geluk? maken."

Geplaagd

Hij vertelt over zijn jeugd in Wageningen, niet de gelukkigste tijd uit zijn leven. Waarom niet? ,,Als kind werd ik nogal geplaagd, zeker op de lagere school. In de kinderwereld geldt vaak het recht van de sterkste. Wie andere kinderen een dreun voor de kop kan geven is nummer één. Ik kon goed leren en dat is ook over het algemeen geen voordeel.

,,Er waren onderwijzers die nogal de neiging hadden om te zeggen: zeg, zijn jullie nog niet klaar, Maarten is al een half uur klaar. Vervolgens krijg je op het schoolplein een dreun voor je kop. 'Stomme uitslover.'

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Dat geplaag hield pas op toen ik naar het gymnasium ging, want daar bleken evenveel rare jongetjes te zijn zoals ik die een wonderlijke belangstelling hadden, wel eens een boek lazen, wilden wandelen, allemaal dingen die voor de rest van de mij omringende jeugd zo totaal geschift waren dat je er mee geplaagd werd. Vanaf de tweede klas gymnasium was ik bevriend met andere nerderige jongens.

Toen al was ik vaak gelukkig. Als ik een boek las, als ik poffertjes kreeg. Mijn moeder was een vrije actieve wandelaar en wilde elke zondag wandelen. Vaak wandelden we naar de Panoramahoeve, was toen zo'n mini wit boerderijtje bij Bennekom. Daar aten we dan poffertjes, en ik ben een ontzaglijke poffertjeseter."

En zo heeft hij ook fijne herinneringen aan de vele bezoekjes aan zijn grootouders in Nijmegen. Taartjes eten bij de Vereeniging, bij het spoorviaduct naar treinen kijken.

Gepensioneerd

Maar die jeugdige zorgeloosheid valt toch weg bij de zorgeloosheid van zijn leven als gepensioneerde.

,,Onafhankelijkheid speelt een belangrijke rol. Ik weet niet of ik vroeger voor de Slimste Mens door mijn bazen op mijn falie zou hebben gekregen, dat zou kunnen. Ik had nogal wat collega's die zeiden: dat moet je toch niet doen, dat is toch helemaal niks, een slap kwisje, heb je die vragen gezien dat is toch allemaal op randdebiel-niveau en zo.

,,Maar ik vind het nog steeds erg leuk om te doen. Het is natuurlijk een belachelijke combinatie, Philip Freriks en ik. Hij is maar een half jaar jonger. Wie presenteert normaal een kwisje? Dat is een vrouw met lang blond haar en een hoge boezem. Of een springerige man in een glitterjasje, dat zou ook nog kunnen. Maar natuurlijk niet twee gebrekkige bejaarden."

Voor wie denkt dat Van Rossem alle feitelijkheden die hij in het programma naar voren brengt zo oplepelt? Hij ziet de vragen van te voren en zoekt de weetjes dan op. Maar verder is hij geheel authentiek, benadrukt hij.

Hij is niet gevraagd om vooral veel te te mopperen. ,,Als ik toevallig zeg dat het Smurfenlied een klotenlied is, dan is dat is geen mopperen maar heel terechte muziekkritiek. Heel vaak zeg ik heel enthousiasmerende dingen, maar gek genoeg blijft dat niet plakken.

Talkshows

,,Men vindt mij een mopperaar omdat ik niet lach en weinig appreciatie voel voor dingen die Nederlanders óntzettend leuk vinden, zoals Geer en Goor en de polonaise, en samenzang, voetbal, schaatsen, gelul over de Elfstedentocht en al die andere verschrikkelijke dingen. Maar bij die talkshows waarin om de meest stompzinnige dingen wordt gelachen, word je in een beeld gebracht met je somber gelaat. Mijn gelaat in ruste maakt een sombere indruk, maar het is gewoon in ruste."

Hij maakt een grijns. ,,Moet ik dan zo gaan zitten kijken? Ik kan dat niet. En ja, ik vind veel dingen die Nederlanders geweldig vinden gewoon stompzinnig. Mensen zouden toch zelf moeten kunnen bedenken dat de Here heeft gewild dat je je tijd op zo'n onnozele wijze zou doorbrengen als met het kijken naar Frans Bauer die in China is? Mijn geluksrecept is voor een belangrijk gedeelte vrij simpel: begin met twee dagen per week de televisie uit te zetten. Doe dat niet in de tijd dat de Slimste Mens loopt, maar dat is maar twee keer dertig keer per jaar dus dat kunt u zich best permitteren. En lees op de avonden dat u de tv heeft uitgezet een boek."