'Nee, ik geloof niet dat er na de dood nog iets is'

Willem van Hanegem, 75 jaar en na medische problemen nu weer gezond, denkt nooit na over de dag dat het leven eindigt

75 jaar is hij al, maar in zijn Opeltje komt Willem van Hanegem nog overal. Een gesprek over zijn dagelijks leven. En over de dood. ,,Als het zover is, dan is het zover.''
Willem van Hanegem staat nog altijd graag op de golfbaan en geniet van het leven. ,,Ik wil geen oude zeurpiet zijn.'' ©Pim Ras Fotografie

Hij staat er al. Tuurt door de grote ramen van het clubhuis naar de golfbanen, vandaag nat van de regen.

,,Goedemorgen, Willem.''

Altijd eerst, die vorsende blik. Vurige ogen onder borstelige wenkbrauwen. ,,Ben je verkouden? Ik hoor het aan je stem. Koffie?''

Psst, vind je dit interessant?

Ontdek Topics nu 1 maand gratis en stel je eigen nieuwsoverzicht samen.

Lees 1 maand gratis

Al abonnee?

Log in en lees altijd gratis Topics.

Hij pakt de stoel aan het raam, naast het biljart. Willem van Hanegem is hier thuis. Journalisten die hem spreken willen, maar geen gehoor krijgen, weten dat hij hier soms op zijn praatstoel zit: op Houtrak, de golfclub bij Halfweg.

Bij 75 ben je in het laatste kwart van het leven.

,,Ja.''

Voel je de jaren?

Grinnikend: ,,Vandaag wel.''

Vanmorgen bij het opstaan besloot hij niet naar de sportschool te gaan. De benen voelden zwaar. Erfenis van een zes uur durende autotocht de dag ervoor. Om tien over negen was hij vanuit zijn woonplaats Overveen naar Breskens, zijn geboorteplaats, gereden, waar een tv-ploeg op hem wachtte. Overdag had zijn stem aan de telefoon opgewekt geklonken. Hij zat net aan een gebakken visje.

Je had het naar je zin, hè?

,,Ja, mooie blauwe lucht. En achter de dijk, de zee.''

Hij toont de foto's op zijn telefoon. Zand, lentezon en zee tot aan de horizon.

,,Ik zat daar prima. Oudere mensen keken me aan. 'Hij is terug', zeiden ze.''

Slechts een paar maanden woonde de kleine Willem in Breskens, voordat het gezin naar Utrecht verhuisde. Maar elke zomervakantie kwamen ze terug. Mooie herinneringen. ,,Die oude silo daar, waar je graan vond om duiven mee te vangen. De poelier betaalde een gulden per duif. En gistermiddag zat ik tegenover de muziektent, waarnaast ik als 11-jarige ooit een dag lang ziek heb liggen wezen. Ik was die nacht met de vissers op zee geweest en was zeeziek geworden. Overdag was het mooi weer, maar juist die nacht stormde het. Stond ik daar op het dek in mijn dunne hemd.''

Waarom ging je het ruim niet in?

,,Durfde ik niet. Als het schip dan zou breken, had ik geen kans meer.''

Zo'n uitje naar Zeeuws Vlaanderen, Van Hanegem houdt wel van zulke ritjes. ,,Onderweg de radio aan. Gisteren BNR. Voor het nieuws, niet voor de mensen. Want mensen praten tegenwoordig zo gekleurd op radio en tv en hebben niet het fatsoen andersdenkenden te laten uitpraten. Ik wil geen oude zeurpiet zijn, maar vroeger kregen mensen meer gelegenheid iets uit te leggen.''

Toen hij thuis kwam zei Mar (zijn vrouw, red.) dat het knap was dat hij zes uur lang in zijn kleine autootje had gezeten. ,,Een Opel Agila, niet bepaald een luxueuze auto. Maar hij brengt me overal.''

Wil je geen grotere?

,,Geef ik niet om. 136.000 kilometer op de teller, twee servicebeurten.''

Met het Opeltje reed hij ooit langs bij de steenrijke Rotterdammer Michel Perridon, zelf meer een type van Rolls en Bentleys. De twee hadden een golfdate. Of Willem dus even in wilde stappen? 'Nee', zei Van Hanegem. 'Jij rijdt met mij mee.' Daar zat-ie dan, de rijkaard, voor het eerst in zijn leven op de bijrijderstoel van een Opel Agila, waarvan de achterbank als altijd was neergeklapt. Anders konden de golftassen niet mee.

Zijn kennissenkring is een club van bonte types, een in hun liefde voor voetbal en golf. Op de golfbaan treft hij:

Joop, een oer-Ajacied die Willem altijd een 'klerelijer' vond, tot-ie met hem in gesprek raakte.

Toon, de zoon van de legendarische cartoonist Dik Bruynesteyn.

Bert, de kleine kale die volgens Van Hanegem graag voorzitter van de golfclub zou willen zijn en zich bij Willems komst op de club zo arrogant opstelde dat de Kromme overwoog hem in de sloot te parkeren.

Willem Polderman, door Van Hanegem ook wel Winkler Prins of Wikipedia genoemd, omdat hij 'heel autistisch' sportuitslagen kan opdreunen. Die Willem zorgt nog goed voor zijn oude moeder, waarop de andere Willem altijd zegt: 'Ben blij dat je dat voor je eigen moeder doet. Ik zou als de dood zijn als je voor de mijne zou zorgen.'

Dan heb je ook nog Peter Paul Muller, acteur uit Amsterdam, bekend van All Stars en Gooische Vrouwen ('gewoon een ventje dat goed in elkaar zit'), Rochus Visser ('Ook een Ajacied, maar wel een normale') en de Rotterdamse rentenier Bonnie. Die wordt door Van Hanegem Bono genoemd, waardoor mensen denken dat hij regelmatig met de zanger van U2 een balletje slaat. Iets wat Bonnie als beledigend ervaart. Want wie is die Bono dan helemaal?

En dan is er Jaan, de gangmaker uit Spakenburg. Voetbalprof uit de vorige eeuw die om zijn geloof nooit op zondag speelde. Met Jaan kun je lachen. En ook belangrijk: Jaan, kind uit een bakkersfamilie, brengt altijd dozen gebak mee. Zoetekauw Willem smult er van.

Het gebak is berucht als dikmaker. ,,Vorige week hadden we gegolfd; Bono, Jaan, mijn zoon Gert en ik. Na afloop rende Gert naar zijn auto, want hij vreesde dat Jaan weer met een grote doos zou komen aanzetten. Net voor Gert weg reed, zette Jaan zo'n doos vol koeken op het autodak. Weet je wat Gert deed? Die reed gewoon weg. Mensen op de parkeerplaats maakten wilde gebaren. 'Er staat iets op je dak!' En Gert maar doorrijden. Later gaf hij die koeken aan een paar oude vrouwtjes van de club, die net kwamen aan lopen.''

Jij had ze ook wel gelust?

,,Gelust wel. Van die zoete koeken, met noten en spijs. Maar na het opeten heb ik altijd spijt. Sufferd, je moet afvallen!'

Doe je aan sport?

,,Drie keer per week ga ik om half negen naar de sportschool. Vijf toestellen doe ik daar. Daarna ga ik golfen. Met Mar fiets ik soms. Op een gewone fiets hoor. Mar is sneller dan ik. Want die doet ook aan spinnen.''

Ben je gezond?

,,Na de behandeling voor de prostaatkanker kreeg ik twee keer een longembolie, trombose aan mijn onderbeen en een polsontsteking. Later las ik dus dat het allemaal te maken had met die behandeling.''

Op Facebook gingen in die tijd zulke wilde geruchten over de gezondheid van de toen nog 74-jarige dat dochter Alies daar uiteindelijk in een soort van verklaring liet weten dat er niet zo gek veel aan de hand was. Zelf zit Van Hanegem ook op Facebook. ,,Er zitten er zes op Facebook met mijn naam. Er is er maar een de echte.''

Elke dag, rond zessen, staat Van Hanegem op. Daarna checkt hij het nieuws. In de middag doet hij boodschappen. In de Appie om de hoek zou hij geen bezienswaardigheid meer moeten zijn, maar wordt hij toch vaak aangesproken. ,,Vervelend? Als je dat irritant vindt, moet je niet meer naar buiten gaan.''

Kijk je veel voetbal?

Hij somt de potjes van de afgelopen, doordeweekse dagen op. ,,Jong PSV-TOP Oss, Everton-City, Barcelona-Real en Betis-Valencia.''

Mar klaagt daar nooit over?

,,Nee, die weet het. Meestal kijk ik met mijn zoon Boy. Dan gaan we samen mopperen, hè.''

Als het echt te slecht is, verhuist Willem naar de kop van de eettafel, waarop de computer staat.

,,Dan ga ik een spelletje doen.''

Uiteraard altijd met een schuin oog op de tv, in de stille hoop dat het met, pakweg, Feyenoord alsnog goed komt. ,,Ik kan niet goed tegen dat gepraat rond de wedstrijden. Dat gedweep met Guardiola. Pep zus, Pep zo. Uiteraard hoop ik dat niet City maar Liverpool kampioen wordt. Maar als je dan ziet wat ze daar aan het doen zijn. Firmino loopt bijna niet meer in de spits, Mané vergeet dat hij linksbuiten is en Salah komt drie keer door vanaf de zijkant en dan staat er steeds niemand in de zestien. Ga nou weer eens vanuit je positie spelen, denk ik dan!''

75 jaar, Willem. Denk je weleens aan de dag dat het leven eindigt?

,,Nee.''

Grote glimlach. ,,Ik droom er ook niet over.''

Ben je bang voor de dood?

,,Als het zover is, dan is het zover.''

Is er na de dood nog iets?

,,Nee, daar heb ik nooit in geloofd, ook niet toen ik op een christelijke school zat. Als er zoveel narigheid is in de wereld, dan weiger ik te geloven dat er daarboven mensen zijn die dat allemaal toelaten.''

Als er nog wel iets is, zelfs televisie, welke wedstrijd van jezelf zou je dan nog eens willen zien?

,,Dan zou ik om de mensen gelukkig te maken...''

De mensen?

,,Ja, die zijn daar toch ook?''

O ja.

,,Met die mensen zou ik dan de finale tegen Celtic nog eens bekijken. En dan steeds weer tegen elkaar zeggen dat Feyenoord de eerste Nederlandse club was die de Europa Cup won.''

13 oktober vorig jaar: Willem van Hanegem feliciteert Georginio Wijnaldum met de 3-0 zege van Oranje tegen Duitsland. ,,Uiteraard hoop ik dat Liverpool kampioen wordt.'' ©Pim Ras Fotografie